alex no tronqi

Almost 2 years

2011-12-03T01:37:00.001+02:00

Funny. It has been almost two years since I last posted on my blog. I thought I dropped by and check it out. I did a minor revamp and I have to say I enjoyed it because the new blogger dashboard is way better than the old ones. It's really funny reading my old posts and see how I used to write especially about anime. I really liked it. I don't think I will be posting regularly, maybe not even at all. But for some strange reason I can't seem to let go of this blog. I don't know why. Maybe it is because this is the first blog I've ever had, maybe it reminds me of some phases of my life... I don't know. :)

I am living on Abingdon Road

2010-01-28T14:20:00.006+02:00

Yesterday abingdon boys school released their second full length album entitled ABINGDON ROAD. There are two editions for this album, a regular and a limited one in which there is also a DVD included.


Regular Edition	Limited Edition

The photo shoot for the regular edition front cover has taken place in Abingdon Road which is the main arterial road to the south of the city of Oxford. The time frame presumably is between 12-13th November 2009 when the band travelled in England for their London concert. I can only imagine the look on the face of the local residents watching four Japanese guys wearing tight jeans, Dr. Martens boots, school-like blazers, and the Busby (!) posing in front of the Public House!!!

The Abingdon Public House, Abingdon Road, London W8
(image courtesy of geograph.org.uk)

Moving on to the musical part. The album features 14 tracks from which 7 are brand new, while the rest have been previously released in various singles and a tribute compilation. It’s quite noteworthy that there are 2 new songs with Japanese title, given that the band enjoys having English titles for their tracks.

Tracklist

1. STRENGTH.

2. PINEAPPLE ARMY

3. and I love...

4. JAP

5. 蒼焔 (SOUEN) feat. BASI, Sakkon, FUNKYMIC from Insist; Blue Flame)

6. 潮騒 (Shiosai)

7. From Dusk Till Dawn -INCH UP-

8. Siren

9. BLADE CHORD

10. キミノウタ (Kimi no Uta)

11. Sweetest Coma Again (LUNA SEA's cover)

12. Gold Eclipse

13. Valkyrie -Lioleia Mix-

14. nocturne

This release is following the well known and beloved EBISU pattern. Meaning explosive rhythm and well knitted melodies. Once again abs managed to put together different music styles from classic rock and metal to hip-hop and techno and produce a great outcome. All the new tracks are great and alongside with the previously released ones, add up to an amazing CD. My personal favorite is PINEAPPLE ARMY.

Breaking it down in three words, THIS ALBUM ROCKS!!!

27 and new year’s resolutions

2010-01-04T18:04:00.001+02:00

Today I am becoming 27 years old…Supposedly I should be getting all serious by now by I don’t feel like it :P

I ‘ve put my mind into a few things. My new year’s resolutions are getting a good job preferably in the field of civil and hydraulics/environmental engineering, learning a bit of C/C++ and also Autodesk 3DS Max and Civil 3D. I also want to take up Japanese, since it’s been a long time that I ‘ve started watching anime and Asian films, not to mention my complete obsession with Japanese music.

p.s. My brothers got me a brand new Microsoft blue track wireless mobile mouse 6000 and miimii got me a cool wall clock with small cubes, I will post some pics right after I put it together! Arigatou minna-san! <3

danke schön berlin, domo arigatou EBISU

2009-11-14T18:58:00.014+02:00

Yesterday morning I got back from my week in Berlin. I was all too sad, and I knew I would be, because I had to return to my shitty town having seen one of the greatest European capitals. Berlin, a mass city yet, human friendly.
As for the concert, it went out crazier than I expected. I got in Columbiaclub one hour before the doors open. It was really easy using the U-Bahn. It was a pretty cold evening but we were warmed up by the abingdon boys school rehearsals which could be heard outside the club’s walls. It was not a big turn out and I got disappointed because bands are usually put off by this. But in that case I was wrong.The moment I got into the club, I bought myself two abs t-shirts and the Teaching Materials CD. I was a bit disappointed by the small variety of the store. I was willing to buy a lot of stuff but there was only two t-shirt prints, the one was only female size, one type of hooded sweater, only the Teaching Materials CD and a poster.
Time was moving slower than ever and it looked to me that the sound technicians were taking a hell of a time to set up the equipment. But it was all due to my impatience to watch one of my favorite bands. In a blink of an eye the backstage door opened and I was the only one to realize that it was Sunao checking out the crowd. I waved at him at he waved me back! Then I knew it would be a great night.
Finally, the smoke machines were turned on and the band came in the stage alongside with the two additional support members. The band was wearing the same outfit as in the JAP PV.
The concert started out with Freedom and the crowd was all crazy! The band went on more vigorously with old and new songs such as (not in the set list order… I was too excited to remember it!)

Innocent Sorrow

Nervous Breakdown

Valkyrie

Fre@K$HoW

Howling

JAP

Kimi no Uta

STRENGTH.

Via Dolorosa

DOWN TO YOU

LOST REASON

stay away

DESIRE
Dusk till Dawn, Athena (encore 1)
BLADE CHORD (encore 2)
The crowd was going crazy every time Takanori Nishikawa was addressing to it and it was really kawaii when he was speaking german! He was speaking better than I did, that’s one thing for sure. The other band players tried to speak german too but they couldn’t. Sunao said “Heineken” and the crowd burst into laughter!
The best part of the concert was when Takanori Nishikawa (T.M. Revolution) climbed the speaker and shaked my hand and smiled at me while singing JAP!!!
All in all, it was a great performance and everybody was satisfied. As for me, I couldn’t be more happy and I will definitely try to be there if it will ever be another abs european tour.

Domo arigatou EBISU!!!

A little fan art I made using the Innocent Sorrow single cover and the German flag.

p.s. I've updated mein photo log with some flicks from deutschland =^.^=

abingdon boys school in Berlin... will be there!

2009-11-04T12:35:00.004+02:00

Yesterday morning I got my tickets to the abingdon boys school concert in Berlin!!! I will be visiting Berlin in 6-13th November. I always wanted to travel in the German capital and now I think is the greatest opportunity cause I will watch one of my most favorite bands perform.

Yaaaay!!! I am going to Berlin!!!

Auf wiedersehen! :]

Das photo log

2009-09-17T23:54:00.004+03:00

Many of you might wonder how my date with royalty turned out XD. Well it proved to be better than I expected, although, Blanka was competing on the opposite side of the field and I wasn’t able to watch her jump. When she got into the pitch I was the first one to realize. I got up and shouted my heart out calling her name and waving my hands. She heard me and waved to the crowd, but to my misfortune, she couldn’t see me. Anyway, we watched Yelena flying and my brother got some close up shots. Hooray!
In order to memorize this weekend I decided to start a photo log using simpleviewer. I also uploaded some photos from Japan & Anime Party hosted by Sakura Syndrome. Hopefully, I will be updating this photo album regularly (or maybe not :P).
So go on and take a look. You can also find this photo log in the sidebar in the respective button.

p.s. Yaaaay! My photo log uses onmouseover/onmouseout!!! Ultimate respect to my brother Chris who is da script p.i.m.p.

A date with royalty

2009-09-11T12:35:00.004+03:00

This weekend I have a date with royalty. I will meet the Czarina of Russia Yelena Isinbayeva and the Princess of Croatia Blanka Vlašić. I will be attending the IAAF World Athletics Final which is taking place here in Thessaloniki.
I just hope my seat is not very far away from the pitch so I can get a good glimpse of my lovebirds! <3

^w^

Mutant Dwarf forever

2009-09-07T12:47:00.003+03:00

Today is a nyappy day for me. I found some true gems waiting to be discovered. I have listened to KOTOKO discography some times in the past but, I seem not to have paid enough attention. My love for this performer is given. Tracks like Hitorigoto, Re-Sublimity, Agony, Face of Fact, Restoration, snIpe, Suppuration, Shuusou are always in my playlist. But now, this love is becoming infinite. The reason is the following Japanese electronic pop anthems.

Time heals all sorrows (Care ~Iyasu Beki Fuji no Kyouki~ Shudaika)
We Survive (V.G.NEO Tokuten)
Unsymmetry (Girigiri LOVE Dokon)
Asura (Hane)
Fuyu no Shizuku (Hane)
Hallucino (Mugen no Meikyuu 3 -TYPE S- Tokuten)
Resolution of Soul (D+VINE [LUV] DREAMCAST Hen Tokuten)
Fatally (DUEL SAVIOR Tokuten)

KOTOKO 永遠の愛 =^.^=

Έκρηξη στην Άνω Πόλη και γω… κοιμόμουν! :)

2009-08-27T11:06:00.002+03:00

Χθες τα ξημερώματα στις 4.30 σημειώθηκε έκρηξη κυριολεκτικά δυο βήματα από το σπίτι μου! Άγνωστοι τοποθέτησαν γκαζάκια σε αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο επί της Ηροδότου στον αριθμό 13.

Μόλις πριν από λίγο το πληροφορήθηκα από τις γλωσσούδες της γειτονιάς οι οποίες δεν έχουν άλλη ευχαρίστηση στη ζωή από το να με ζαλίζουν μιλώντας με τον πιο αργόσχολο φούρναρη του κόσμου, κάτω από το παράθυρο μου. Το οξύμωρο είναι ότι δεδομένου του γεγονότος έχει πάρα πολύ ησυχία στη γειτονιά. Βέβαια λείπει και ο συντονιστής του κουτσομπολιού. Η Ολγάρα η χοντρή.
Όπως και να ‘χει, ο αδερφός μου και γω, μείναμε άναυδοι στο άκουσμα του συμβάντος. “Γκαζάκια? Εδώ? Ποιος? Γιατί?”. Ακόμα δεν έχει διευκρινιστεί ποιος ήταν πίσω από τις επιθέσεις και λέω επιθέσεις καθώς σημειώθηκαν κι άλλες δυο εκρήξεις. Μια στην οδό Ιέρωνος και μια ακόμα στην Βενιζέλου.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω ρεπορτάζ.
TΑ ΝΕΑ Οn-line
Enet
inews

the GazettE - DIM :(

2009-07-13T15:23:00.004+03:00

I 've just listened to the new GazettE album, titled DIM. It was a big disappointment.
There was only one track that I liked (Guren). It’s a same because I am really fond of this band since I ‘ve started listening to jmusic.

People kept on telling me that they 've taken the downhill but i refused to accept it (although i really liked STACKED RUBBISH... yeah i did!)

But now it's all clear to me...
Time to move on...
So long and thx for all the fishes... kthxbai

p.s. and wtf is this ear aching intro before every track?! Geez!

:[

2009-07-07T13:06:00.001+03:00

Ουφ! Άλλη μια εξεταστική τελείωσε! ~~(έχει δυο εβδομάδες για την ακριβεία...)~~. Ήταν μια αρκετά δύσκολη χρονιά λόγω των συστηματικών παρακολουθήσεων στο μεταπτυχιακό και του όγκου των εργασιών. Τώρα το μόνο που μένει είναι η διπλωματική εργασία. "Διερεύνηση συστημάτων εξυγίανσης υπόγειων νερών με εφαρμογή αριθμητικού μοντέλου". Δηλαδή στοχαστική και αβεβαιοτική ανάλυση υδροφορέων. Τέλεια! Αλλά θα τα καταφέρω με τη βοήθεια της Rei και της Asuka.

In other news, τα πράγματα δε μπορούσαν να πάνε καλύτερα για τους αδερφούς μου. Ο Χρήστος έγινε δεκτός στο ΠΜΣ "Τηλεπικοινωνιακά Συστήματα και Τεχνολογίες" του Τμήματος Πληροφορικής ΑΠΘ. Ο Δημήτρης ~~(που δεν είναι πια Cloud! XD)~~ πήγε εξαιρετικά στις Πανελλήνιες και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα περάσει στη πρώτη του επιλογή.

Καλό Καλοκαίρι! :]

Rest in peace humble Shaolin…

2009-06-06T14:57:00.002+03:00

Πριν από λίγο μόλις, πληροφορήθηκα με μεγάλη μου θλίψη το θάνατο ενός από τα πρώτα μου τηλεοπτικά ινδάλματα, του David Carradine. Βρέθηκε νεκρός σ’ ένα ξενοδοχείο στην Bangkok στις 4 Ιουνίου.

Eυρέως γνωστός από τις ταινίες Kill Bill, ο David Carradine υπήρξε πρότυπο για πολλά παιδιά της ηλικίας μου καθώς πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Kung Fu στην οποία υποδυόταν το μαθητευόμενο Shaolin. Αν και Αμερικανός έδινε μια ξεχωριστή αύρα σ’ αυτό το ρόλο και νομίζω αυτό ήταν που έκανε πολύ κόσμο να τον αγαπήσει και όχι τόσο οι πολεμικές κινήσεις. Ένας άλλος λόγος που δεν θα τον ξεχάσω ποτέ είναι το razor sharp όνομά του που χαράχθηκε στην μνήμη μου από την πρώτη φορά που το άκουσα.

Κλείνοντας σας αφήνω με ένα video από τη θρυλική σειρά Kung Fu σαν ελάχιστο φόρο τιμής σε μια από τις πιο όμορφες παιδικές μου αναμνήσεις.

…farewell humble Shaolin

Hana Yori Dango in Pertouli

2009-05-19T15:12:00.001+03:00

Προχθές το απόγευμα επέστρεψα από την 3ήμερη εκδρομή του ΠΠΒΑ στο Περτούλι. Ήταν μια όμορφη εμπειρία και μια καλή ευκαιρία να επισκεφθώ μια περιοχή που δεν έχω ξαναβρεθεί. Αυτό που θα κρατήσω στη μνήμη μου είναι οι καταπράσινες διαδρομές, το φράγμα Πλαστήρα και η νύχτα στο lobby του ξενώνα βλέποντας τον τελικό της Eurovision! (...τα κατάφερα να βγάλω την Eσθονία 6η! :Ρ)

Από τα πιο αξιοσημείωτα όμως της εκδρομή είναι ότι στην πρώτη στάση μας στην Εγνατία οδό, είδαμε μια μικρή καφέ αρκούδα και τρέχαμε να την φωτογραφήσουμε. Δυστυχώς οι δικές μου φωτογραφίες δεν είναι καλές. Μόλις βρω από τα υπολοιπα παιδιά κάποια καλη λήψη θα την ανεβάσω.

3Π – Πολίτης, Πανελλήνιες, Περτούλ'

2009-05-12T19:50:00.004+03:00

Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα γιατί απολύθηκε ο Χρήστος από το Στρατό! Yaaay!!!

Kαλός Πολίτης Χρήστο!!!

Την Παρασκευή ο Δημήτρης ρίχνεται στη μάχη των Πανελληνίων Εξετάσεων και θέλω να του ευχηθώ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

As for me, την Παρασκευή θα πάω 3ήμερη εκπαιδευτική εκδρομή, στα πλαίσια του μεταπτυχιακού, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά του ΠΠΒΑ. Η εκδρομή θα είναι περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος και θα πραγματοποιηθεί στην περιοχή Γρεβενά – Μέτσοβο – Περτούλι.

p.s. @Δημήτρη: Όπως είπαμε έτσι? Τι αστροναύτης, τι καντηλανάφτης!

Psycho le Cému (サイコ・ル・シェイム)

2009-05-07T14:00:00.003+03:00

Ohayooooooooooo!!! They 're finally here!!!

Today at 11 am my brother woke me up saying that the postman is waiting for me at the doorstep with a package! I flew out of my bed! ...yaaaay!!!
Psycho le Cému FRONTIERS Limited Edition and Beautiful World albums are now a part of my collection!

Psycho le Cému is one of the best visual kei bans ever! Although I came across them a few years after they have disbanded I think they will be one of my all time favorites and is always nice to pledge you devotion to something that you love even if it is a little late...

FRONTIERS came along with a YURA figure!

Beautiful World

=^.^=

koi kaze 秋山澪

2009-04-05T18:53:00.003+03:00

As the sakura trees start to flower, the sprint breeze got me a new love…
Her name is Akiyama Mio ( 秋山澪) and she is the bassist in the K-ON! tv series.
Although the series is about a light music school band, I felt more like rocking it out!
The concept is basically a combination of oldschool, yet awesome, rock styles. Motorhead and Misfits.

Japan & Anime Party! April 3rd

2009-03-25T10:17:00.003+02:00

[Quotes Somnium in Tenebris]

"Η Sakura Syndrome υποδέχεται την άνοιξη με ένα νέο Japan & Anime Party!
Πριν από δυο μήνες θαυμάσαμε τα εξαιρετικά cosplay που εσείς δημιουργήσατε και βραβεύσαμε τα 5 καλύτερα, σύμφωνα με τις δικές σας ψήφους, αν και κατα τη γνώμη μας όλα άξιζαν βραβείο. Αυτή τη φορά, περιμένουμε ακόμα περισσότερες υπέροχες εμφανίσεις, ακόμα περισσότερες φωτογραφίες και κέφι, ενόψει των διακοπών του Πάσχα ^^. "

Εγώ το μόνο που θα πω είναι οτι σίγουρα θα γίνει ένα ακόμα καταπληκτικό party! Nyappy! ^__^

Παρασκευή 3 Απριλίου @ Cofix 21:00

nuff said... be there! you snooze, you loose :P

MUCC - Kyuutai「ムック - 球体」

2009-03-22T12:01:00.007+02:00

1. 球体 Instrumental (Kyuutai Instrumental)
2. 咆哮 (Houkou)
3. アゲハ (Ageha)
4. ハイドアンドシーク (Hide and Seek)
5. 陽炎 (Kagerou)
6. レミング (Lemming)
7. オズ (Oz)
8. 浮遊 (Fuyuu)
9. 讃美歌 (Sanbika)
10. 空と糸 (Sora to Ito)
11. hanabi

Πριν 3 εβδομάδες κυκλοφόρησε το καινούριο album των MUCC με τίτλο Kyuutai (σφαίρα/υδρόγειος). Την ανυπομονησία μου να ακούσω την ολοκληρωμένη δουλειά τους, διαδέχτηκε ο ενθουσιασμός! To λάτρεψα από το πρώτο κιόλας άκουσμα! Γεγονός πολύ σπάνιο για μένα αφού για να μου αρέσει ένας δίσκος πρέπει να τον ακούσω αρκετές φορές.

Πραγματικά, δεν ξέρω τι να πω για αυτό το συγκρότημα. Ακολουθεί την αντίστροφη από τη συνηθισμένη πτωτική πορεία που ακολουθούν τα πιο πολλά συγκροτήματα. Όσο περνάει ο καιρός γίνονται, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, όλο και καλύτεροι. Σίγουρα έχουν χάσει ένα κομμάτι από την εκρηκτικότητα που είχαν στις πρώτες τους δουλειές αλλά το έχουν αναπληρώσει ισάξια σε μελωδικότητα και μεστότητα στον ήχο τους.

Η αλήθεια είναι ότι ήμουν λίγο επιφυλακτικός στο κατά πόσο το Kyuutai θα ήταν αυτό που λέμε με μια λέξη «καλός δίσκος», καθώς μόλις και με τα βίας πέρασε ένα χρόνος από την κυκλοφορία του προηγούμενου album (Shion 26-03-2008). Το έδαφος είχε προετοιμαστεί κατάλληλα από το δύο single που προηγήθηκαν, Ageha και Sora to Ito. Ειδικότερα το δεύτερο είναι και αυτό που στιγματίζει και δίνει ύφος στο δίσκο.

Βέβαια, στην προσπάθεια μου να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ (πράγμα δύσκολο διότι οι MUCC είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα) διαπίστωσα με θλίψη ότι δεν υπάρχει το τραγούδι που κάνει τη διαφορά. Αναφέρομαι σε κομμάτια όπως το Ware Arubeki Basho, Ryuusei, Yasashii Uta, Horizont, Kokonoka, Saishuu Ressha ή ακόμα και τα πρόσφατα Αnjelier και The Game. Αυτό φυσικά δεν του στερεί σε καμία περίπτωση την αξία του σαν ένα πολύ συγκροτημένο δίσκο που συνδιάζει κλασσικά αλλά και πειραματικά μουσικά στοιχεία του συγκροτήματος.

kawaii ambassadors

2009-03-06T13:38:00.005+02:00

Japanese pop culture ambassadors, from left, Misako Aoki, Yu Kimura and Shizuka Fujioka

The Ministry of Foreign Affairs has chosen three young models as "ambassadors of cute," international representatives of Japan's pop culture.

Models Misako Aoki, Yu Kimura and Shizuka Fujioka will be representing Lolita, Harajuku and schoolgirl fashions respectively at foreign events as "Kawaii Taishi" (ambassadors of cute), including Japan Festa in Bangkok in March, and Japan Expo in Paris in July.

In March 2008, the ministry appointed the robotic cat animation character, Doraemon, as "anime culture ambassador."
[mainichi daily news]

At the ceremony, Misako noted...
"[we] would like to communicate and spread the cuteness (of Japanese fashion) by visiting many countries, and if they would come to like Japan as well"

[MOFA Japan]

...please come to Greece! onegai! :]

abingdon boys school - STRENGTH

2009-02-28T16:44:00.005+02:00

Yaaaaaaaaaaaay! Επιτέλους κυκλοφόρησε το STRENGTH το καινούριο single των abingdon boys school!

To STRENGTH αποτελεί το τέταρτο ED (ending theme) της σειράς Soul Eater αλλά για ένα εντελώς περίεργο λόγο δεν το έμαθα από εκεί καθώς τη σειρά την έχω αφήσει κάπου στο επεισόδιο 35 γιατί με κούρασε (και είναι κρίμα γιατί είχε ξεκινήσει απίστευτα).

Τo tracklist του single:

1. STRENGTH.
2. Freedom

To STRENGTH ακολουθεί την γνωστή πετυχημένη συνταγή. Δηλαδή, δυναμικά φωνητικά (Takanori Nishikawa) και με μελαγχολική χροιά εκεί που χρειάζεται αλλά χωρίς να χάνεται το δυνατό tempo, ηλεκτρική κιθάρα (Sunao και Shibasaki Hiroshi) με χαρακτηριστικά σύντομα riffs. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της μουσικής των a.b.s. είναι και το keyboard (Toshiyuki Kishi) το οποίο μπορεί να μην κάνει πολύ αισθητή την παρουσία του αλλά με ένα προσεκτικότερο άκουσμα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής τους που δένει αρμόνικα όλο το σύνολο. Η συνταγή αυτή έκανε τους a.b.s. ένα από τα συγκροτήματα που ξεχωρίζουν αν και έχουν πολύ μικρή δισκογραφία. Μόλις 1 album και 5 single.

Όσον αφόρα το δεύτερο κομμάτι, Freedom, συμπληρώνει πολύ όμορφα το single και κατά τη γνώμη θα μπορούσε να αποτελέσει και ξεχωριστό single. Αλλά απ’ ότι φαίνεται οι abingdon boys school δεν είναι από αυτά τα συγκροτήματα που έχουν στόχο το πορτοφόλι μας και εμφανίζουν μια καινούρια δουλειά όταν είναι αξιόλογη και έχει λόγο ύπαρξης.

Strength PV

GO EBISU! GO!

Matsurika ♥ rabu rabu!

2009-02-02T23:15:00.033+02:00

Here i am again being stoopid as usual! XD... It's examinations period and i am so fucking bored... Can't study! So instead of wasting my time spamming all over the internets i made a Matsurika signature.

It's a sig i made, urged by my pure love for Matsurika (from Maria†Holic anime). The most kawaii goth loli maid... rabu ♥ rabu.

Japan & Anime Party Horror Valentine Special !!!

2009-01-29T14:40:00.011+02:00

Μετά από σχεδόν 2 μήνες, το νέο Japan & Anime Party είναι γεγονός! Oι Sakura Syndrome ξαναχτυπούν αυτή τη φορά Παρασκευή και 13 Φεβρουαρίου με Horror Valentine Special....ureshiii XD!!!

Θα ακούσουμε νέες κυκλοφορίες από την visual kei, j-rock και j-pop σκηνή καθώς και πολλά anime OST. Καινούρια αλλά και παλιά. Παλιά και αγαπημένα. Όλοι συγκινούνται όταν ακούνε το αξέχαστο Opening Theme του αγαπημένου μας Kabamaru ή την αξέχαστη μουσική του Captain Harlock...

Φυσικά, η μουσική συνοδεύεται και από τα PV των τραγουδιών ή πολύ όμορφα ΑMV που προβάλλονται με projector και ανεβάζουν ακόμα περισσότερο το παλμό του κάθε party.

Ευκαιρίας δοθείσης, θα ήθελα να πω ότι οι Sakura Syndrome, έχουν πλέον και το επίσημο site τους από όπου μπορούμε να μαθαίνουμε πληροφορίες για όλα τα events και όχι μόνο.

Ραντεβού λοιπόν την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου @ Cofix 21:00.

p.s.1. Yay! Tώρα έχω ένα ακόμα λόγο για να βιάζομαι να τελειώσει η εξεταστική μου!!! Ναι καλά καταλάβατε. Πάλι εξετάσεις. Τhe story of my life. 2-13 Φεβρουαρίου. Ganbatte!

p.s.2. Όσα παιδάκια είναι από Αθήνα έχουν την ευκαιρία να πάνε στο Japan & Anime Party που γίνεται το Σάββατο 31 Ιανουρίου @ DASEIN.

Winter Fall

2009-01-23T23:49:00.008+02:00

Ο νέος χρόνος μας έφερε μαζί του και τη νέα anime season. Πολλοί καινούριοι τίτλοι αλλά δυστυχώς και πάλι ελάχιστοι οι τίτλοι που μου έκαναν κάποια εντύπωση. Τίτλοι που δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης, παρά μόνο να σπαταλήσουν το χρόνο σου. Καταστάσεις και σενάρια επαναλαμβανόμενα, χαρακτήρες «κλασσικοί». Ακόμα και το ίδιο το σχέδιο έχει καταντήσει κουραστικό.

Όπως και να ’χει υπάρχουν και κάποιοι τίτλοι που ξεχώρισαν και σ΄ αυτούς θα αφιερώσω λίγο παραπάνω χρόνο. Off we go…

Maria†Holic (まりあ†ほりっく)

Είναι η ιστορία ενός κοριτσιού που φοβάται τα αγόρια και όποτε βρίσκεται κοντά τους βγάζει σπυριά. Έχει μια ιδιαίτερη αγάπη προς το όμορφο φύλλο και για «καλή» της τύχη, σχεδόν κάθε κορίτσι του καινούριου σχολείου, στο οποίο μεταγράφηκε, είναι καλλονές. Δυστυχώς όμως, η «εγγονή» του προέδρου βάλθηκε να της κάνει τη ζωή πατίνι. Α ναι. Ξέχασα. Η εγγονή λέγεται Maria και είναι και αυτή πανέμορφη.
Γενικά, είναι μια σειρά που θυμίζει έντονα Sayonara Zetsubou Sensei, όχι μόνο στο σχέδιο της αλλά και στο humor της. Ένα ακόμα στοιχείο που θυμίζει έντονα το SZS είναι η ο τρόπος που εκφράζεται η αγάπη της πρωταγωνίστριας, Kanako, προς τις όμορφες συμμαθήτριες της.
Μοιάζει πάρα πολύ με τον τρόπο που εκφραζόταν η εμμονή του Zetsubou-sensei με την αυτοκτονία και γενικά την πεσιμιστική του διάθεση.
p.s. Αγαπημένος μου χαρακτήρας, μακράν, η Matsurika, η οποία είναι η υπηρέτρια της Maria. Είναι η πιο kawai maid που έχω δει και μάλλον γιατί έχει έντονο το goth loli στοιχείο στο ντύσιμό της.

RideBack (ライドバック)

Αυτό το anime μου άρεσε από το πρώτο λεπτό. Έχει μια δυναμική μέσα του που δεν μπορώ να την εξηγήσω. Η σκηνοθεσία; Το σχέδιο; Το animation; Παρεμπιπτόντως το animation του είναι καταπληκτικό! Πάρα πολύ όμορφα σχεδιασμένα CG με κίνηση που μοιάζει απόλυτα φυσική.
Όσο για την υπόθεση, δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Αφορά μια πρώην μπαλαρίνα, που τώρα είναι φοιτήτρια και θα βοηθήσει στην αντι-κυβερνητική επανάσταση (να δεις…πώς τον λέγανε εκείνο τον τύπο; …Zero μήπως;)

Hajime no Ippo: The Fighting - New Challenger

Χαράς Ευαγγέλια. Ένα anime me πολλούς fans ανά τον κόσμο έχει και συνέχεια. Είναι η συνέχεια του anime του 2000. Δεν το αναφέρω μαζί με τα υπόλοιπα sequels γιατί ήθελα να πω μερικά πράγματα γι’ αυτό τον τίτλο. Κρίνοντας από το πρώτο επεισόδιο, μάλλον, δεν θα απογοητευτούμε, φαινόμενο αρκετά συχνό με τα season 2. Αυτό που με χαροποίησε ιδιαίτερα είναι ότι οι βασικοί seiyu παρέμειναν οι ίδιοι. Νομίζω ότι θα είχα μεγάλο πρόβλημα αν ο «θεός» Takamura είχε διαφορετική φωνή. Φυσικά, υπάρχουν και οι απαραίτητες βελτιώσεις στο σχέδιο. Λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι το Hajime no Ippo ξεκίνησε το 2000 και η συνέχεια του βγήκε το 2009. Αυτό που δεν μου άρεσε, ίσως και γιατί δεν είμαι ο κλασσικός shounen fan, ήταν το animation. Το βρήκα υπερβολικό σε κάποια σημεία.

Προσοχή. Όποιος δεν έχει ολοκληρώσει το Hajime no Ippo, καλύτερα να μην το δει ακόμα γιατί είναι καταιγίδα από spoiler.
Κλείνοντας, είναι ευκαιρία να αναφέρω την πάρα πολύ καλή δουλειά των παιδιών της animeclipse όσον αφορά το Hajime no Ippo. Πραγματικά αξίζει να το δει κάποιος, όχι γιατί έχει ελληνικούς υπότιτλους. Αλλά γιατί η μετάφραση γίνεται πολύ προσεγμένα με τρόπο τέτοιο ώστε οι διάλογοι να έχουν ελληνικό πνεύμα και φυσικότητα.

Touhou Unofficial Doujin Anime ( 東方二次創作同人アニメ夢想夏郷)

Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Ο λόγος εντοπίζεται στο σχέδιο. Θα περίμενα να είναι καλύτερο. Θα το δω μόνο λόγω του ονόματός του και επειδή δεν βγαίνουν και πολλά επεισόδια οπότε δεν θα σπαταλήσω πολύ από τον «πολυτιμο» χρόνο μου! :)
(edit: o συγκεκριμένος τίτλος είναι OVA και όχι TV Series)

Sora wo Kakeru Shoujo (宇宙をかける少女)

ALL HAIL LEOPARD!, FUCK SOCIETY I CAN FLY, I HAVE CONTROL Lelouch returns as an AI to rule the universe, loli mecha, parody elements pink hair Science Fiction, skimpy clothing most fit for the job. Αυτά είναι μερικά από τα tags του anidb. Συνήθως ούτε που τους δίνω σημασία αλλά αυτή τη φορά πέθανα από τα γέλια. Μου άρεσε πολύ το σχέδιο του και οι χαρακτήρες του. Νομίζω ότι είναι ένας τίτλος που αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του.

The Downhill...

Kurokami The Animation (黒神)
Ξεκινάω μ’ αυτό γιατί υπήρξε μια σχετική αναστάτωση με τον συγκεκριμένο τίτλο. Ενώ αρέσει σε πολύ κόσμο, προσωπικά το βρήκα ανιαρό. Ένα άλλο, γεγονός, άσχετο με τα ελληνικά δεδομένα, που με ενόχλησε ήταν ότι το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε αρχικά σε περιορισμένο κοινό και όχι στην τηλεόραση. Τώρα θα μου πεις ‘’Και τι σε νοιάζει εσένα?’’ Δεν με νοιάζει. Μ’ ενοχλεί όμως που οι παραγωγοί προσπαθούν με τεχνητούς τρόπους να δημιουργήσουν ντόρο γύρω από ένα anime που πραγματικά δεν έχει τίποτα να επιδείξει.

White Album
Δεν ξέρω. Το πρώτο επεισόδιο μου άφησε την ίδια αίσθηση με το Skip Beat. Mόνο που αυτή τη φορά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι δεν κάνω λάθος. Θα δω 2-3 επεισόδια ακόμα αλλά μάλλον θα καταλήξει στο recycle bin.

Genji Monogatari Sennenki (源氏物語千年紀 Genji)
Αυτός ο τιτλος θα μπορούσε… αλλά δεν…
Μου άρεσε το concept αλλά έχει τόσο κακό σχέδιο και σχεδόν ανύπαρκτο animation που τελικά καταντάει eyesore.

Koukaku no Regios (鋼殻のレギオス)
Τέρατα, υπερήρωες, ''το δικό μου σπαθί είναι μεγαλύτερο από το δικό σου''. Sayonara.

Kemono no Souja Erin (獣の奏者エリン)
Το συγκεκριμένο το είδα μόνο σε raw οπότε μπορεί να το αδικήσω. Βέβαια, το ότι έχουν προβληθεί 4-5 επεισόδια και ακόμα δεν έχει ασχοληθεί κάποιο group μαζί του, ίσως να σημαίνει κάτι, όχι απαραίτητα βέβαια. Προσωπικά δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Θα έλεγα ότι το βρήκα μάλλον παιδικό. Ένας λόγος που με κάνει επίσης να είμαι επιφυλακτικός είναι ότι προβάλλεται από το κανάλι ΝΗΚ που συνήθως δεν έχει τόσο καλά anime. Ενδεχομένως όταν το δω με υπότιτλους να αλλάξω γνώμη.

Akikan! (アキカン！)
15χρονος-perv-μαθητής-μαγικό-κορίτσι-εμφανίζεται-από-το-πουθενά-and-gives-him-hard-time. I ‘ve seen it a million times. Thanks but no thanks. Tουλάχιστον να ήταν όμορφα σχεδιασμένοι οι χαρακτήρες.

Asu no Yoichi (明日のよいち!)
Δεν το λες κακό. Χαζομαρούλα να περνάει η ώρα.

Φυσικά υπάρχουν και τα sequels/prequels. Έχουμε μια πληθώρα και εδώ. Καταρχήν ξεκίνησε το Zoku Natsume Yuujinchou το οποίο μάλλον δεν θα ξεφύγει από το στυλ της πρώτης season. Ένα στυλ που μπορεί να είχε λίγους αλλά αφοσιωμένους οπαδούς. Επίσης το Druaga no Tou: the Sword of Uruk, το Minami-ke Okaeri και το Shikabane Hime: Kuro το οποίο μάλλον δεν θα το τιμήσω γιατί και η πρώτη season δεν μου αφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω κάτι που με στεναχώρησε ιδιαίτερα ως ως προς το μουσικό τμήμα. Κανένα Opening ή Ending Theme δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πράγμα σπάνιο αφού συνήθως δεν ξέρω ποιό OP/ED να πρωτακούσω.

New Year’s Resolutions

2009-01-10T20:20:00.001+02:00

Έφυγε το 2008. Μπήκε το 2009. Στις 4 Ιανουαρίου μεγάλωσα και εγώ κατά ένα χρόνο. Υποτίθεται ότι πρέπει να σοβαρευτώ κάποτε, αλλά ούτε και αυτή τη χρονιά θα το κάνω. Οι στόχοι μου για φέτος, εκτός του ότι πρέπει να τελειώσω το Μεταπτυχιακό (ουφ!), είναι ακούω όσο το δυνατόν περισσότερη jmusic και να βλέπω όσο το δυνατόν περισσότερα anime. :) simple as that!

p.s. Πρώτη φορά στη ζωή μου ξυπνάω στις 8 το βράδυ! Ούτε όταν ήμουν πιο μικρός δεν το έκανα αυτό… Η μουσική χθες ήταν πολύ δυνατά και νιώθω τα αυτιά μου βουλωμένα… if it is too loud you ‘re too old (?)

Japan & Anime Party !!!

2008-12-05T22:13:00.003+02:00

Yatta! Πριν από μερικές μέρες έμαθα (και επίσημα) ότι στις 19 Δεκεμβρίου θα γίνει το Japan & Anime Pary στο Cofix! Το event διοργανώνεται από τις Sakura Syndrome που αποτελείται από την Somnium in Tenebris και τη Mona Risa. Δύο κοπέλες που φέρνουν σε επαφή το ελληνικό κοινό με την ιαπωνική μουσική μέσα από τα event τους με αποκορύφωμα την συναυλία των BLOOD.

Σ' αυτό το σημείο να πω ότι αισθάνομαι πολύ τυχερός που οι Sakura-senpais ζουν στην Θεσσαλονίκη και μας δίνουν τη χαρά βρισκόμαστε σε τέτοια party και να ακούμε την αγαπημένη μας μουσική.

Όποιος έρθει θα περάσει σίγουρα πολύ καλά ασχέτως αν ακούει ή όχι ιαπωνική μουσική. Σίγουρα θα δει κάποια Misa να τριγυρνάει παρέα με κάποιον Sasuke και αν είναι τυχερός μπορεί να δει και κάποιον πιο underground ήρωα!

Anyway, enough with the talking. Ελάτε όλοι Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου @ Cofix 21:00.

Nyappy! ^__^

Back to school

2008-10-20T00:06:00.006+03:00

Μετά από πάρα πολύ καιρό επανέρχομαι στην «ενεργό» δράση. Αυτή την περίοδο το anidb και το baka-updates κατακλύζονται από νέες σειρές αλλά και seasons 2 και φυσικά θεώρησα «καθήκον» μου (άλλο που δεν ήθελα) να ρίξω μια ματιά στις νέες παραγωγές για να αποφασίσω τελικά ποιές θα συνεχίσω και ποιες θα σταματήσω (drop). Αν και δεν είναι σωστό να «κόβεις» μια σειρά από τα πρώτα 2 επεισόδια, δεδομένου ότι η μέρα έχει 24 ώρες και υπάρχει (or so I’ve heard) και real life, δεν μπορείς να βλέπεις τα πάντα! Χαρακτηριστικό παράδειγμα του «κοψίματος» από την αρχή ήταν το Lucky Star. Δεν μπορούσα να κάνω μεγαλύτερη βλακεία! Gomen Konata-chan! Φυσικά κάποια πραγματα μπορεί να αλλάξουν εν καιρώ, άνθρωποι είμαστε. Μερικές φορές η πρώτη εντύπωση μπορεί να μην είναι σωστή.

Όπως και να ‘χει παρακάτω θα πω τις απόψεις μου για κάθε νέο τίτλο και θα τα κατηγοριοποιήσω σε 2 ομάδες.

Thumbs up: Πολύ καλή ή τουλάχιστον θα συνεχίσω να τη βλέπω μέχρι να…

Dropped: Just don’t!

Thumbs up

Akane-iro ni Somaru Saka (あかね色に染まる坂)

Ένα anime με «κλασσική» υπόθεση όπου υπάρχει μοιραία συνάντηση μεταξύ μιας νεοφερμένης μαθήτριας στο σχολείο και ενός μαθητή (ο οποίος φυσικά έχει και ένα παρελθόν) και μέσα σε αυτό το background εξελίσσονται κωμικές σκηνές. Στα υπέρ του τίτλου είναι οι πολύ όμορφα σχεδιασμένοι γυναικείοι χαρακτήρες.

Casshern Sins (キャシャーン SINS)

Σε ένα post-apocalyptic σκηνικό ξυπνάει ο Casshern o οποίος δεν θυμάται το παρελθόν του και καλείται να βοηθήσει στη μάχη για την επιβίωση του κόσμου. Η σειρά με συνεπήρε από την αρχή με την υποβλητικότητά της και το διαφορετικό σχέδιο. Πολύ dark αίσθηση και αξιοσημείωτο animation. Προσωπικά πιστεύω ότι θα είναι από τα αγαπημένα μου για φέτος. Φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να μου αρέσει μια σειρά και να την «πιάνει» κάποιο fansub-group της προκοπής για αυτό και θα αρκέσω στους Shinsen-Subs που προσφέρουν την πιο αξιόλογη πρόταση.

Kurozuka (黒塚)

Yeah that’s what I ‘m talking about. Σκοτεινή ατμόσφαιρα, αίμα και μια μυστηριώδης γυναίκα να απλώνει ένα πέπλο μυστηρίου στην υπόθεση. Ελπίζω μόνο μην εξελιχθεί σε μπαρούφα σαν το Bakumatsu.

Ga Rei Zero (喰霊 -零-)

Με μια λέξη: Οι περιπέτειες μιας κρατικής ομάδας καταπολέμησης φαντασμάτων. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται μέτριο αλλά αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του.

Hyakko (ヒャッコ)

Ένα ακόμα school-life comedy με πρωταγωνίστριες 4 μαθήτριες που μπλέκουν σε διάφορες καταστάσεις. Για παράδειγμα στο πρώτο επεισόδιο δεν μπορούν να βρουν την αίθουσα που έχουν μάθημα γιατί το σχολείο τους είναι τεράστιο και τελικά κατά λήγουν να ρίχνουν μπουνιά σε καθηγητή (!). Το ευχάριστο είναι ότι (απ’ ότι διάβασα) σύμφωνα με το manga θα εμφανίζονται και καινούριοι ξεχωριστοί χαρακτήρες. Και εδώ το σχέδιο αλλά και η επιλογή των χρωμάτων δίνουν ένα ξεχωριστό τίτλο σε αυτή τη σειρά που από ότι φαίνεται θα έχει μεγάλη απήχηση.

Kannagi (かんなぎ)

O Jin αποφάσισε να φτιάξει ένα ξύλινο ομοίωμα, στα πλαίσια ενός σχολικού μαθήματος, μιας γυναικείας μορφής που έβλεπε στα όνειρά του. Μετά από ολονύχτια προσπάθεια ολοκληρώνει το έργο του και λίγο πριν φύγει για το σχολείο διαπιστώνει ότι το ξύλινο ομοίωμα είχε μετατραπεί σε θεά. Μια θεά όμως «μερικών» αιώνων δεν είναι συνηθισμένη στον σύγχρονο τρόπο ζωής!

Chaos;Head (カオス；ヘッド)

Σε αυτή τη σειρά ο πρωταγωνιστής, Takumi, ένας νεαρός με δυσκολία να διακρίνει ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο και με παραισθήσεις που θυμίζουν Welcome to the NHK, βρίσκεται μάρτυρας υποθέσεων δολοφονιών. Η σκηνοθεσία της κινείται σε μέτρια επίπεδα (τουλάχιστον στο πρώτο επεισόδιο) και το σχέδιο επιδέχεται βελτίωση. Συνήθως, βέβαια, γίνεται το αντίστροφο αλλά παρόλα αυτά είναι μια αξιόλογη σειρά.

Kuro Shitsuji (黒執事)

Μια σειρά που θυμίζει έντονα Vampire Knight. Στην ουσία Kuro Shitsuji σημαίνει Dark Butler και το καθήκον του είναι να υπηρετεί τον 12χρονο κύριο του. Δεν λείπουν και τα κωμικά στοιχεία τα οποία κυρίως προέρχονται από το υπόλοιπο υπηρετικό προσωπικό του 12χρονου.

Kurogane no Linebarrels (鉄のラインバレル)

Αυτή η σειρά πραγματικά με προβλημάτισε. Ενώ γενικά τα mecha δεν είναι το είδος μου αλλά και το σχέδιο του δε μου άρεσε, κάτι μου έλεγε να τη συνεχίσω. Και αυτό θα κάνω για να δω αν το ένστικτό μου είχε δίκιο ή όχι.

Shikabanehime Aka (屍姫赫)

Ο τίτλος τα λέει όλα. Corpse Princess. Μια undead πριγκίπισσα που έχει ως σκοπό να μαζέψει 108 ψυχές για να πάει στον παράδεισο. Ωραία ανάπτυξη ροής και αξιόλογο animation.

Oh! Did I mention that she’s hot?

Mouryou no Hako (魍魎の匣)

Το δεύτερο καλύτερο anime ανάμεσα σε αυτά που ξεκίνησαν να προβάλλονται τώρα. Ένας ιδιωτικός ντεντέκτιβ καλείται να εξιχνιάσει μια σειρά παράξενων δολοφονιών μαθητριών. Τα κορίτσια ακρωτηριάζονται και μπαίνουν σε κουτιά ( δεν είναι τόσο κάφρικο όσο ακούγεται!). Νομίζω ότι μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ καλό και νομίζω ότι έχει αρκετές πιθανότητες προς αυτή την κατεύθυνση δεδομένου ότι το studio παραγωγής είναι MADHOUSE. Πολύ καλό από όλες τις απόψεις. Σενάριο, σκηνοθεσία, σχέδιο. Βy the way, έχει OP και ED από τους Nightmare. Δηλαδή, τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κάποιος;

To Aru Majutsu no Index (とある魔術の禁書目録)

Σε ένα μακρινό μέλλον όπου η χρήση μαγείας είναι συνηθισμένη ο πρωταγωνιστής έχει την μια ατυχία μετά την άλλη. Η χρήση μαγείας τελικά μόνο ατελείωτους μπελάδες θα προσφέρει σε αυτόν και άφθονο γέλιο σε μας. Σε αυτό βέβαια βάζουν ένα χεράκι και οι υπόλοιποι χαρακτήρες της σειράς.

Michiko to Hatchin (ミチコとハッチン)

It’s got style. It’s got finesse. It’s got bad ass runaway con chick smashing everything on the way. Want more?

Yozakura Quartet (夜桜四重奏〜ヨザクラカルテット〜)

Μάλλον θα είναι ένα από τα anime της χρονιάς αν και δε έλεγα ότι με εντυπωσίασε. Μια ομάδα νεαρών παιδιών που το καθένα έχει μια ειδική δύναμη και εν ολίγοις προσπαθούν να διατηρήσουν την τάξη και την ασφάλεια στην πόλη τους. Όπως είναι αναμενόμενο και οι εχθροί τους δεν είναι απλοί άνθρωποι.

Toradora! (とらドラ！)

Άφησα για το τέλος το καλύτερο! Ειλικρινά δεν μπορούσα να συγκρατήσω το στομάχι μου από τα γέλια όταν είδα το πρώτο επεισόδιο. Το lameness επίπεδο των δυο πρωταγωνιστών είναι πέραν κάθε φαντασίας. Υποτίθεται ότι είναι οι δύο delinquents του σχολείου και για «κακή» τους τύχη η ροή των γεγονότων θα τους αναγκάσει να συνεργαστούν για να επιτύχουν ο καθένας τον στόχο του.

Season 2

Σειρές που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία την προηγούμενη περίοδο συνεχίζονται φέτος και εμείς θα τις τιμήσουμε. Θα ξεκινήσω με ένα από τα αγαπημένα μου το Ef - A Tale Of Melodies που είναι ουσιαστικά το prequel του Tale Of Memories. Επίσης έχουμε τη 2^η season του πολύ καλού Mobile Suit Gundam 00 που μας είχε αφήσει με ένα ερωτηματικό στο τέλος της 1^ης και τώρα θα απαντηθούν οι απορίες μας. To Vampire Knight Guilty είναι προφανώς η συνέχει του Vampire Knight, μιας σειράς με πολλούς fans. Τέλος το Rosario to Vampire Capu 2 «δαγκώνει» (capu=bite) και τα τελευταία ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα μας.

Dropped

Ήρθε η ώρα ν’ αρπάξουμε το φτυάρι! XD. Μπορεί ενδεχομένως να αδικήσω κάποιες σειρές αλλά έτσι είναι η ζωή. I am what I am. Love it or shove it. Ιδιαίτερη «αγάπη» έχω στις mainstream σειρές και ειδικά στις πολυδάπανες. Από τις low-budget δεν μπορείς να έχεις μεγάλες απαιτήσεις οπότε και η κριτική σου πρέπει να είναι η ανάλογη.

Tales of the Abyss (テイルズオブジアビス)

Φτυαριά #1. Ξεκινάω με την μακράν χειρότερη, κατά τη γνώμη μου, καινούρια σειρά. Gay πρωταγωνιστής, χιλιοεπαναλαμβανόμενο σενάριο και κλασσικό βλαμμένο action. Και σαν μην έφτανε αυτό οι παραγωγοί δεν μπορούσαν να βρουν πιο ηλίθιο seiyū για τον κεντρικό ήρωα. Tι να πω; Να πω ότι δεν το είδα το πρώτο επεισόδιο ούτε ως τη μέση; Μπορεί να φταίει η ηλικία μου (too old for this shit). Αλλά και ο αδερφός μου που το είδε μαζί μου είχε την ίδια άποψη.

Hokuto no Ken Raou Gaiden Ten no Haou (北斗の拳ラオウ外伝天の覇王)

Τώρα μάλλον θα ακούσω πολλά για αυτό που πρόκειται να πω, αλλά τι να κάνουμε. Η αλήθεια είναι ότι το Hokuto no Ken είναι μια ολόκληρη σχολή και το σέβομαι για αυτό. Σέβομαι το γεγονός ότι έχει πάρα πολλούς οπαδούς απλά εγώ δεν είναι ένας από αυτούς. Είναι το κλασσικό martial-arts anime (όπερ μεθερμηνευόμενον εστί ξύλο με το τσουβάλι) and that ain’t my thin’.

Kemeko Deluxe! (ケメコデラックス!)

Δεν το λες κακό. Το λες παιδικό. Η αλήθεια είναι ότι έχει γέλιο αλλά επειδή είναι πολύ φανερό το που θα καταλήξει η σειρά, I ‘ll pass on grass.

Kyou no Go no Ni (今日の５の２)

Αυτή η σειρά έχει πολύ ωραίο σχέδιο αλλά δυστυχώς αυτό δεν αρκεί για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον.

Tytania (タイタニア)

Ωχ! Δεν μας παρατάτε με την επικούρα και τους ιππότες σας! Άντε να πνιγείτε! Δε πα να το συνιστούν 21 κατασκευαστές πλυντηρίων… εγώ δεν το βλέπω!

Hakushaku to Yousei (伯爵と妖精)

Άλλη μια παραγωγή από το ίδιο studio (ARTLAND) με το παραπάνω. Φαίνεται οι τύποι εκεί πέρα το έχουν βάλει σκοπό να βγάζουν βλακείες. Aυτή η σειρά μου δίνει την αίσθηση ότι είναι το ίδιο προϊόν με το Tytania αλλά με διαφορετικό περιτύλιγμα. Το Tytania είναι shounen και το Hakushaku to Yousei είναι shoujo οπότε η εταιρία κάλυψε και τα δυο φύλα και ό,τι αρπάξει. Προσωπικά μου άρεσε παραπάνω από το Tytania αλλά και πάλι…

Skip Beat! (スキップ・ビート！)

Το άφησα για το τέλος γιατί ήταν μακράν το πιο αδιάφορο. Όχι ότι δεν έχει κάτι να προσφέρει. Απλά λάθος άτομο, λάθος ηλικία, λάθος ενδιαφέροντα, λάθος φύλο. Μονολεκτί, shoujo overdose.

MUCC - Ageha 「ムック - アゲハ」

2008-10-13T20:50:00.007+03:00

Mε αφορμή την αυριανή συναυλία των Plastic Tree στo Second Skin, στην οποία δυστυχώς δεν θα μπορέσω να πάω, σκέφτηκα να γράψω την άποψη μου για το τελευταίο single του αγαπημένου μου jband που δεν είναι άλλο από τους MUCC (ムック) και μαζί να εγκαινιάσω και ένα καινουριο blog-label, jmusic. (Obviously the letter j stands for Japan, and it is widely used in various aspects just to indicate the origin...and that it also kicks a$$ :) To single λέγεται Ageha (το οποίο σημαίνει swallowtail=είδος πεταλούδας) και όπως συνηθίζεται έχει regular και limited edition. Λογικά θα αποτελεί μέρος του καινούριου album που αναμένεται το Μάρτιο του 2009.

Tracklist:
1. Ageha (アゲハ) (both editions)
2. Concrete 082 (regular edition)
2. Aoi Mori (青い森) (limited edition)

Το ομώνυμο κομμάτι, Ageha, είναι φανταστικό! Και λυρικά αλλά και από στιχουργική άποψη. Πιστεύω ότι σηματοδοτεί και το νεο ύφος του συγκροτήματος για το επερχόμενο album. Η αλλαγή στην εμφάνιση και ειδικά στον lead singer, Tatsurou (逹瑯), η οποία μάλον δεν άρεσε στους πιο πολλούς fans. Εμένα πάντως μου άρεσε!
Το Concrete 082 προσωπικά δεν μου άρεσε καθόλου και ειλικρινά δε νομίζω να το έχω ακούσει πάνω από δύο φορές. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση μόλις το άκουσα ήταν η εμφανής επιρροή από αμερικάνικο ήχο. Μην ξεχνάμε ότι συμμετείχαν στο Taste Of Chaos Tour στο οποίο έπαιξαν μαζί με άλλα γνωστά συγκροτήματα όπως Bullet For My Valentine, Αtreyu, Avenged Sevenfold.
Όσον αφορά το Αοi Mori (Μπλε Δάσος) είναι ένα κομμάτι 'συνδετικός κρίκος' με το μουσικό παρελθόν των MUCC που κινείται σε στυλ Libra.

Mέχρι το επόμενο review σας αφήνω με το Αgeha PV.

ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΗΣΤΑΡΑ!!!

2008-07-18T12:29:00.007+03:00

Χθες το πρωί, ο αδερφός μου ο Χρήστος, ορκίστηκε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στο ΑΠΘ. Ναι, είμαστε πλέον συνάδελφοι. Χάρηκε πάρα πολύ και μαζί μ' αυτόν και όλοι εμείς. Μπορούσα να καταλάβω πως αισθανόταν γιατί και εγώ ένιωθα ακριβώς το ίδιο πριν κάποιους μήνες. Αυτή η αίσθηση ότι τελείωσες με τις υποχρεώσεις στη σχολή και ότι ανοίγεται κάτι καινούριο μπροστά σου...

Χρήστο σου εύχομαι καλή σταδιοδρομία και πάντα επιτυχίες.

foto: left to right. Cloud (Δημήτρης), Χρήστος and me. Aishiteru minnasan!

p.s.1: To κεφάλι μου κουδουνίζει από τα π0τ@ και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν και τα απαραίτητα κομπρεσσέρ που τρυπάνε έξω από το σπίτι.

p.s.2: Xρήστο πίστεψτε με είσαι πολύ τυχερός που μπήκες μέσα... εδώ παίζεται το δράμα 'Αθυτος Κεφάλαιο Χ, Πράξη ΙV.

Rena says '' ΛΕΛΕ ΡΕ ΦΙΛΕ!''

2008-07-12T15:48:00.009+03:00

Εδω και περίπου μια εβδομάδα που γύρισα σπίτι μου με άδεια απολύσεως σκέφτομαι ότι κάτι πρέπει να γραψω...

Δεν μου αρέσει όμως να μιλάω πολύ (βασικά βαριέμαι χε χε!). Aνταυτού αποφάσισα να ''δροσίσω'' το blog μου με Bubble Bobble, λίγο καρπουζάκι και με μια από τους αγαπημένες μου anime χαρακτηρες, τη Rena απο το Higurashi no Naku Koro Ni.

Σίγουρα έχω να πω πολλά για το μεγαλύτερο μέρος της θητείας μου που μέχρι στιγμής το άφησα ανέγγιχτο. Θα γίνει όμως. Και αυτό όχι μόνο σαν υποχρέωση στον εαυτό μου αλλά ηθική υποχρέωση στα παιδιά που θα υπηρετήσουν στην ίδια Μονάδα.Ήταν πολύ ευχάριστο να ακούω από άλλα παιδιά που ερχόντουσαν στην 872 ΑΚ ότι ''βρήκα ένα site στο internet που έλεγε για τη Μονάδα ότι είναι καλή, υπηρεσίες 1-1'' κτλ. Αισθανόμουν ότι προσέφερα κάτι. Έστω απειροελάχιστο.Είπαμε όμως. Όλα αυτά θα γίνουν.

Μέχρι τότε...

Yatta! Πέρασα στο μεταπτυχιακό! :P

2008-06-28T14:19:00.011+03:00

Xθες έμαθα οτι πέρασα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Προστασία Περιβάλλοντος και Βιώσιμη Ανάπτυξη του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών Α.Π.Θ. και χάρηκα γιατί ήταν κάτι που το ήθελα πολύ.

Ureshii!!! :)

I promise i will be studying hard next year! XD

Kαλή θητεία αδερφούλη!!!

2008-05-24T16:30:00.001+03:00

Σήμερα το πρωί ο αδερφούλης μου ο Χρήστος ορκίστηκε στρατιώτης... Η συγκίνηση ήταν έντονη καθώς πριν από 6 μήνες κι εγώ ορκίστηκα στο ίδιο ακριβώς Στρατόπεδο. 604 Τ.Π. στο Κιλκίς. Το 'χει η μοίρα μας φαίνεται! Ο καήμενος έκανε υπερπροσπάθεια για κάνει καλή παρέλαση... αφού είχα καρφώσει τη camera στο προσωπο του και τον κυνηγούσα.

Σου εύχομαι να έχεις καλή θητεία Χρηστάκη και θα δεις ότι όλα θα πάνε καλά και ότι ο χρόνος θα περάσει χωρίς να το καταλάβεις....

Κλείνωντας σας αφήνω με μερικές φωτoγραφίες με τις σειρούλες μου... 301 ΛΕΛΕ!

otouto :-P

2008-05-03T22:20:00.003+03:00

Time is running less for summer anime marathons

my geeky brother

2008-04-26T19:32:00.003+03:00

this is my first mobile image upload... so what else better than a flick of my bro doing his NAT/OSPF/wireless geek magic

Army Life Part #3: This is my ΛΥΒ

2008-03-09T17:47:00.002+02:00

Στις 12 Ιανουαρίου (ημέρα που παρουσιάστηκα στη Μονάδα) μου γνωστοποιήθηκε ότι ο Στρατός με προόριζε για μεγάλα πράγματα. Κάτι ανώτερο. Ο Αρχιλοχίας μου είπε ότι είχα ένδειξη για ΛΥΒ. “Just f@%$ing great…” Άλλο τίποτα δε μας έλειπε. Και για να γίνω πιο κατανοητός είναι το σχολείο στο οποίο εκπαιδεύεσαι για να γίνεις Δεκανέας (Λ.Υ.Β: Λόχος Υποψηφίων Βαθμοφόρων). Περίπου στα μέσα του Φεβρουαρίου μου είπαν ότι το σχολείο θα διεξαχθεί στο διάστημα 15-29 του ίδιου μήνα στο 518 ΤΠ στο Κ. Νευροκόπι. Μου έδωσαν και ένα σήμα (=στρατιωτικό έγγραφο) με τις οδηγίες και σχετικά με τα πράγματα που θα έπρεπε να έχω μαζί μου. Από αυτό το σημείο ακόμα ξεκινάνε τα ωραία. Εντάξει πρέπει να έχεις τα ρούχα σου, τα ξυριστικά σου κτλ., πράγματα που ούτως ή άλλως θα τα έπαιρνες είτε σου το λέγαν είτε όχι. Θα πρέπει να πάρεις μαζί σου σεντόνια και μαξιλάρι. Μάλιστα. Θα πρέπει να πάρεις κασκόλ, γάντια και σκούφο. Τέλεια. Εντελώς ενημερωτικά τα 3 τελευταία είδη δεν είναι προβλεπόμενα για τον Στρατό, τουλάχιστον για την ώρα της αναφοράς. Το καλύτερο όμως δεν ήρθε ακόμα. Θα πρέπει να έχεις μαζί σου κράνος και πλήρη εξάρτηση (δηλαδή και το σακίδιο Μ71). «Μήπως να λύσω και το όπλο μου και να το πάρω και αυτό μαζί?» Έλεος! Τι άλλο θα ακούσουμε σε αυτή τη χώρα? Και φυσικά εγώ, όπως και όλοι οι άλλοι, σαν καλοί ψαράδες τα πήραμε όλα όσα μας είπαν.

Η σαρδέλα

Και ξημερώνει λοιπόν η 15^η Φεβρουαρίου. Βάζω τη στολή εξόδου και τον μπερέ και περιμένω στην πύλη να έρθει το STEYR να με πάει στην Ταξιαρχία στην Ξάνθη όπου είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι ΛΥΒίτες από τις Μονάδες της Ταξιαρχία και με λεωφορείο μας πήγαν ως το Νευροκόπι. Με το που μπαίνω στο λεωφορείο αντικρίζω γνωστή φυσιογνωμία από τη σχολή

- Ο Θάνος δεν είσαι? Φίλος του Κώστα από το μεταπτυχιακό?

- Ναι ρε. Ο Αλέξανδρος δεν είσαι?

Από εκεί και πέρα η συζήτηση συνεχίστηκε με τον κλασσικό «προβλεπόμενο» τρόπο. Σε ποια Μονάδα είσαι? Πού έκανες κέντρο? Πώς πάνε οι Υπηρεσίες? κτλ κτλ. Το ευχάριστο ήταν ότι μαζί του ήταν και άλλα παιδιά από την Μονάδα του, τους οποίους τους γνώρισα από το λεωφορείο κιόλας και για καλή μου τύχη ήμασταν και στην ίδια Διμοιρία. Επίσης, ήξερα ότι στα ΛΥΒ θα είχα και ένα φίλο μου από το Κιλκίς. Ε, αυτό και αν είναι από τα άγραφα. Μαζί στο Κιλκίς, μαζί Σπάρτη, και οι δύο σε Μονάδες στην Κομοτηνή. Οπότε από θέμα παρέας ήμουν καλυμμένος με το καλημέρα. Όχι ότι αν δεν είχα γνωστούς θα είχα πρόβλημα. Είμαι γενικά άτομο που προσαρμόζεται εύκολα και ποτέ στη ζωή μου δεν αντιμετώπισα πρόβλημα στην αλλαγή περιβάλλοντος.

Όταν κατεβήκαμε από το λεωφορείο μας ρώτησαν αν έχουμε κινητά με κάμερα να τα παραδώσουμε γιατί, λέει, όποιος βρεθεί να έχει ένα στην κατοχή του θα φάει αμέσως 20αρα. Καλά από δω παν κι άλλοι. Μπορεί να μην έχουμε παλιώσει αλλά 4 μήνες στον Στρατό είναι ένα ικανοποιητικό διάστημα για να καταλάβεις τι παίζει. Μας έλεγξαν με ανιχνευτές μετάλλου οι οποίοι χτυπούσαν σε όλους (λογικό, αφού όλοι κουβαλούσαμε το κράνος μας) αλλά σε κανέναν δεν ζητήθηκε να αδειάσει την τσάντα του. Μας ανεβάζουν στον λόχο, μας δίνουν κουβέρτες και γεμιστήρες και μας χωρίζουν σε Διμοιρίες. Όσον αφορά την υποδοχή οφείλω να πω ότι μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η οργάνωση. Είχαν έτοιμα τα δελτία θέσης στα κρεβάτια και ονόματα στους φοριαμούς οπότε δεν χρειαζόταν να ψάχνεσαι. Αφού τακτοποιηθήκαμε κατεβήκαμε για αναφορά και για να μας μιλήσει ο Λοχαγός.

Έρχεται λοιπόν ένας σταμπόρδας ο οποίος έδινε αυστηρά παραγγέλματα για να μας ψαρρώσει και μας μιλούσε με τέτοιο τρόπο ώστε να μας δώσει να καταλάβουμε ότι εδώ είναι διαφορετικά απ’ ό,τι ξέραμε μέχρι τώρα. Οι πρώτες εντυπώσεις από το Στρατόπεδο στο θέμα των εγκαταστάσεων ήταν καλές. Κάτι άλλο που μου άρεσε πολύ ήταν η θέα. Το Στρατόπεδο είχε θέα στο όρος Φαλακρό (πήγαινα κάποτε για σκι και απορώ γιατί δεν πάω τόσο καιρό) και εγώ είχα την τύχη να κοιμάμαι σε κρεβάτι δίπλα σε παράθυρο και να έχω μια μαγική θέα κάθε ξημέρωμα (ΟΚ stop being gay!)

Πριν μιλήσω για την εκπαίδευση. Θα ήθελα να αναφερθώ στον καιρό μιας και το Νευροκόπι φημίζεται για δύο πράγματα. Τις χαμηλότερες θερμοκρασίες στην Ελλάδα και τις πατάτες. Το Σαβ/κο 16-17 Φεβ είχε χιόνια και κρύο σε όλη την Ελλάδα. Ακόμα και στην Κρήτη! Τα βλέπαμε στην τηλεόραση και γελούσαμε! Το Νευροκόπι ήταν το μοναδικό μέρος της χώρας που δεν είχε χιονίσει! Αντιθέτως είχε ήλιο και αρκετά υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή όπως μας έλεγαν οι ντόπιοι. Το βράδυ βέβαια έπιανε τους -15. Στο Νευροκόπι είσαι. Λίγο πολύ τα περίμενες αυτά. Τις επόμενες μέρες μάλιστα η θερμοκρασία ανέβαινε ολοένα και περισσότερο αφού είχαμε φτάσει σε σημείο να μην φοράμε ούτε jacket, ούτε μάλλινο κατά τη διάρκεια της πορείας.

Η εκπαίδευση τώρα. Η εκπαίδευση περιλάμβανε θεωρητικό και πρακτικό τμήμα. Η θεωρητική εκπαίδευση αφορούσε στα καθήκοντα του Δεκανέα, του Λοχία, καθήκοντα αιχμαλώτου, χρήση πυξίδας, διατάξεις στη μάχη και άλλα τέτοια παρεμφερή. Η πρακτική ήταν, ημερήσια και νυχτερινή βολή, πυρ και κίνηση και πορείες των 5 χιλιομέτρων. Ειδικά την Τρίτη που είχε και πρωινή και βραδινή βολή ήταν πάρα πολύ κουραστικό. Την Παρασκευή ξαναεμφανίστηκε ο σταμπόρδας ενώπιον μας «Σας είχα πει από την προηγούμενη Παρασκευή. Αν με δείτε ξανά μπροστά σας δεν θα είναι για καλό. Την Πέμπτη μου πήγατε στον γιατρό 29 άτομα από τους 75. Τον ένα τον πονούσε το πόδι. Τον άλλο τον πονούσε το γόνατο. Ο άλλος έβγαλε φουσκάλα στην φτέρνα. Σιγά καλέ. Συγγνώμη που δεν σας φέραμε και με καναδέζα. Δεν είπαμε να μην πηγαίνετε στον γιατρό. Αλλά όταν έχετε κάτι σοβαρό. Όχι για ψύλλου πήδημα. Όποιος ξαναπάει για ασήμαντο λόγο θα φύγει από τη σχολή.» Την άλλη μέρα πήγε μόνο ένας που είχε κήλη. Γενικά η σειρά μου ήταν πολύ τυχερή όσον αφορά την εκπαίδευση και θα πω αμέσως γιατί. Γενικά, τις προηγούμενες χρονιές τα ΛΥΒ τα αναλάμβανε ένας Λοχαγός με 25 χρόνια υπηρεσία στις Ειδικές Δυνάμεις. Ούτως ειπείν, όλοι φεύγαν φέτες από εκεί. Όχι γιατί έκαναν κάτι εντελώς διαφορετικό από εμάς. Έκαναν τα ίδια, απλά σε άλλη ένταση. Για παράδειγμα, εμείς κάναμε κανονική πορεία με το όπλο στο αναρτήσατε και αυτοί τροχάδην με τα όπλα ψηλά.

Φυσικά το ότι πήγαμε για σχολείο δεν σήμαινε ότι ήμασταν απαλλαγμένοι από τις Υπηρεσίες. Κάναμε τα σκοπετάκια μας κανονικά και με το νόμο. Το γελοίο ήταν ότι ενώ ξεκινήσαμε με 1 μέσα 2 έξω, μετά το γύρισαν σε 1-1 χωρίς ποτέ να καταλάβουμε γιατί. Αλλά δεν ήταν αυτό που με πείραξε. Έτσι κι αλλιώς στο Νευροκόπι βγήκαμε αρκετές φορές και ό,τι ήταν να δούμε το είδαμε. Το ενοχλητικό ήταν οι μ@λ@κες τις μόνιμης δύναμης. Μας αντιμετώπιζαν λες και ήμασταν ηλίθιοι και ενώ κάνεις τις δικιές τους σκοπιές να τους ακούς να λένε «Άντε να φύγουν οι ΛΥΒίτες να ησυχάσουμε!» Συγγνώμη ρε φίλε που κάνω τις σκοπιές σου! Εγώ γύρισα από διακοπές και δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω. Αλλά από την Παρασκευή δεν σε χάλασε ποντικαρά!

Την Τετάρτη της δεύτερης εβδομάδας γράψαμε το διαγώνισμα από το οποίο κρινόταν αν θα περάσουμε ή όχι. Πολύ γέλιο. Γράφαμε 6 άτομα σε ένα τραπέζι. Και να ήθελες δεν μπορούσες να μην αντιγράψεις! Όχι ότι ήταν δύσκολο. Όλοι το παίζαν και καλά αδιάφοροι και δεν με νοιάζει κτλ. Αλλά για να λέμε και τη μαύρη αλήθεια ΟΛΟΥΣ τους ένοιαζε. Γιατί το να πας ΛΥΒ και να γυρίσεις με το βαθμό του Στρατιώτη (και όχι του Δεκανέα) είναι ψιλοξεφτίλα, δεδομένου ότι κανένας δεν κόβεται εκτός αν κάποιος δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει την εκπαίδευση για λόγους υγείας. Εν ολίγοις πέρασα 38^ος στους 73. Αρκετά ικανοποιημένος δεδομένου ότι δεν με ενδιέφερε να βγω πρώτος ή κάτι τέτοιο. Απλά ήθελα να είμαι κάπου στη μέση. Και πέτυχα διάνα. Πήραμε λοιπόν τη σαρδέλα μας!

Κάναμε δοκιμαστικές παρελάσεις και πρόβα για το πώς θα σταθούμε μπροστά στον Ταξίαρχο και πως θα τον χαιρετήσουμε. Στις πρόβες πήγαιναν όλα καλά. Όταν ήρθε όμως η στιγμή της ορκομωσίας, οι μισοί τα έκαναν όπως ήθελαν (ευτυχώς όχι εγω! Φιου!)

Κλείνοντας θα έλεγα ότι τελικά ήταν μια ωραία εμπειρία 2 εβδομάδων και μια ευχάριστη αλλαγή κλίματος. Γνώρισα κάτι καλά φυντάνια και περάσαμε ωραίες στιγμές με πολύ γέλιο. Επίσης, ήταν ενδιαφέρον να ακούς ιστορίες από άλλα Σώματα και άλλες Μονάδες και να λέω δόξα τω Θεώ εγώ την περνάω τούφα! Ένα από τα άτομα που θα μου λείψουν είναι ο Επιλοχίας που ήταν Διμοιρίτης μας. Πολύ κεφάτος άνθρωπος και ποτέ δεν μας πίεσε ούτε σε θέματα επιθεώρησης, ούτε εκπαίδευσης. Απλά «τεράστιος»!

Army Life Part #2: Driver's Seat

2008-01-30T19:47:00.002+02:00

Στις 14 Δεκεμβρίου το ΓΕΣ έκρινε σκόπιμο να με κάνει οδηγό και ταυτόχρονα να γίνει μετάταξη απο το Πεζικό στο Σώμα Εφοδιασμού Μεταφορών. Και για να γίνου όλα αυτά, ο ομιλών έπρεπε να πάει στη Σπάρτη όπου ειναι το ΚΕΕΜ (Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών). Το Κέντρο εκεί είναι από τα μεγαλύτερα στα Βαλκάνια και η κατάσταση χαοτική και ανοργάνωτη. Το καλό ήταν ότι επειδή υπήρχαν πολλοί στρατιώτες οι υπηρεσίες πήγαιναν 5 έξω 1 μέσα. Το κακό ήταν ότι η πόλη της Σπάρτης είναι πολή μικρή και “κλειστή” και βασικά η έξοδος με λίγα λόγια ήταν σαν 2ο ΚΨΜ. Εκτός των άλλων είχαμε και αναφορές κάθε πρωί, μεσημέρι και βράδυ, αναφορά για εξοδούχους και αυτα κρατούσαν υπερβολικά πολύ. Υπερβολικά πολύ διαρκούσε και η φρουρά και γενικά δεν υπήρχε κάτι που να λειτουργεί σωστά μέσα στο στρατόπεδο. Οι εγκατσατάσεις στο 1ο Τάγμα παλιές και οι τουαλέτες και οι ντουζιέρες λίγες για ένα Λόχο 250 ατόμων.

Tο φορτηγό τύπου STEYR

Τώρα, στην εκπαίδευση. Κλασσικά. Φίδιασμα. Ρώτησαν ποιοί έχουν επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και ποιοί έχουν απλό δίπλωμα για πάνω από 5 χρόνια για να γίνουν εκπαιδευτές οδηγών. Εγώ σλέφτηκα “τι στο διάλο? Δεν πάω?” όχι ότι είχε μεγάλη σημασία γιατί εκτός από το στρατιωτικό δίπλωμα πήρα και καταλληλότητα αλλά αυτό μετράει μόνο αν στη μονάδα που θα πας έχουν ανάγκη από οδηγούς. Συνήθως οδηγούν οι ΕΠ.ΟΠ και οι υπαξιωματικοί. Σαν εμπειρία είχε πλάκα γιατί δεν είχα οδηγήσει ποτέ φορτηγό. Σαν εκπαιδευτής έκατσα μόνο μια μερα γιατί ο θόρυβος μέσα στο φορτηγό και η κάπνα από το πετρέλαιο δεν παλευόταν. Τις υπόλοιπες μέρες χωνόμουν ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους και απλά περίμενα να περάσει η ώρα. Δε με χαλούσε καθόλου! Το αστείο ήταν ότι στη μια μέρα που ήμουν εκπαιδευτής μου έτυχε ένα παιδί που δεν ήξερε να οδηγάει καθόλου. Παραθέτω το σκηνικό:

Εγώ: έλα φίλε σάλτα να πάμε βόλτα.
Εκπαιδευόμενος: Ξέρεις φίλε δεν ξέρω να οδηγάω καθόλου.
Εγώ: Καθόλου? Ούτε πού είναι το γκάζι, το φρένο κτλ?
Εκπ.: Τίποτα.
Εγώ: Καλά περίμενε λίγο.

Κατεβαίνω στο χώρο συγκέντρωσης των εκπαιδευόμενων και ρωτάω την επιλοχία:

Εγώ: Είναι ένα παιδί που δεν ξέρει να οδηγάει καθόλου και είναι ψιλοφοβισμένο. Τι να τον κάνω?

Επιλοχίας: Ε εντάξει. Αντι για μια γύρα κάντου 2.
Εγώ: Καλά. Θα του κάνω δύο γύρες και αυτός θα μάθει να οδηγάει?
Επιλ: Ε ξέρω γω.

Σκέφτομαι “Ρε δε γ....σαι σιγά μη με ρίξει εμένα σε κανένα χαντάκι! Βρείτε κανέναν άλλο μ@λ@κ@!”

Σημείωση: Φυσικά τα φρένα του συνοδηγού και το χειρόφρενο δεν δουλευουν στα φορτηγά της εκπαίδευσης.

Εν ολίγοις, πάω μετά στον ανθυπολοχαγό και του εξηγώ την κατάσταση και αυτός μου λέει να τον ξαναστείλω κάτω.

Στη Σπάρτη μπορώ να πω οτι πέρασα αρκετά καλά αλλά δεν νομίζω οτι θα μου άρεσε να καθόμουν παραπάνω από αυτόν το μήνα που έκατσα και ήταν και μια καλή ευκαιρία να γνωρίσω μια πόλη που δύσκολα θα πήγαινα από μόνος μου. Επίσης ένα άλλο καλό ήταν ότι εκεί συγκεντρώθηκαν στρατιώτες από πολλά Σώματα, Υγιεινομικό, Διαβιβαστών, Πεζοναύτες, Ειδικές Δυνάμεις κτλ και μάθαινες διάφορα πράγματα για τα άλλα Σώματα. Το κακό ήταν ότι μόλις άρχισες να συνηθίζεις και να μαθαίνεις τους άλλους φαντάρους στο θάλαμο, ήρθε η ώρα για να φύγουμε. Εγω μπορώ να πω ότι ήμουν πολύ τυχερος γιατί ήμουν στον ίδιο θάλαμο με άλλα 3 άτομα που ήξερα απο το Καμπάνη και με κάτι Πεζοναύτες με τους οποίους βγάζαμε πολύ γελιο. Όλοι ήταν γαμώ τα άτομα. Σειρούλες ρε.

Σίγουρα, είναι αρκετά και αυτά που έγιναν στη Σπάρτη και δεν μπορεω να τα γράψω όλα τώρα. Θα κρατήσω και μερικά για μένα. Σίγουρα όμως θα επανέλθω κάποια στιγμή. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην Νέα Καλλίστη (15 χλμ έξω από την Κομοτηνή) στην μονάδα 872 ΑΚ (ΑΚ: Αποθήκη Καυσίμων). Μπορώ να πώ ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος. Υπηρεσίες 1-1, καλός διοικητής, εγκαταστάσεις ανεκτές και γενικά καλό κλίμα μεταξύ των παιδιών. Σίγουρα θα εχουμε πολλά να πούμε για τη μονάδα αφού κατά πάσα πιθανότητα από δω θα απολυθώ.

Τέλος, σήμερα ειδοποιήθηκα και επίσημα ότι θα πάω για ΛΥΒ (=Λόχος Υποψήφιων Βαθμοφόρων, δηλαδή σχολή για Δεκανείς). Στις 15 Φεβρουαρίου μέχρι τις 29 θα κάνω εκπαίδευση στο Νευροκόπι. Οπότε θα έχουμε και το σχετικό update και από εκεί.

Δε σε χαλασε? :)

He‘s got it! Yeah baby he’s got it!

2007-12-09T13:01:00.003+02:00

Ναι! Είναι αλήθεια! Είμαι και επίσημα πλέον Πολιτικός Μηχανικός. Μετά από επτά χρόνια φοιτητικής ζωής (1 στην Ξάνθη και 6 στην Θεσσαλονίκη), τελείωσα με τις σπουδές μου. Είμαι πολύ ευτυχισμένος γιατί είναι κάτι που το ήθελα πολύ, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια που η φοιτητική μου ζωή έφτανε στο συνταξιοδοτικό της. Είμαι επίσης ευτυχισμένος γιατί κατάφερα να τελειώσω τη σχολή σε 6 χρόνια (5 είναι τα επίσημα και ο πρώτος χρόνος στην Ξάνθη ουσιαστικά δεν μέτρησε γιατί πέρασα στην Θεσσαλονίκη με το 10% οπότε ξαναπήγα στο 1^ο έτος) και ο μέσος όρος της είναι τα 7,5 χρόνια. Ο βαθμός του πτυχίου μου είναι 7,31 και πιστεύω ότι είναι αρκετά καλός αν αναλογιστεί κανείς ότι ο πρώτος σε μια ορκωμοσία 125 ατόμων είχε 8,30 και εγώ ήμουν περίπου στην 25^η θέση. Anyway αρκετά με τις φλωριές μου. Η ορκωμοσία μου εξελίχθηκε σε σίριαλ αφού μέχρι να καταφέρω να πάρω άδεια από τον Στρατό, μου βγήκε η Παναγία. Το σίριαλ αυτό δεν είναι του παρόντος και το περιγράψω κάποια στιγμή. Το σίγουρο είναι πως έχει πολύ γέλιο!

Ταυτόχρονα όμως είμαι και λίγο στεναχωρημένος γιατί αυτά τα χρόνια ήταν τα καλύτερα της ζωής μου, και σίγουρα τα πιο ανέμελα, και κάπου αισθάνομαι ότι ήταν ένα ωραίο όνειρο που τώρα πρέπει να τελειώσει και να ζήσω στην πραγματικότητα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια έζησα καταπληκτικές στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ και καταστάσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μου…

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω ένα ιδιαίτερο άτομο που ήταν μαζί μου σε αυτό το όνειρο και του έδινε ψυχή και νόημα. Ήσουν μαζί μου πριν ακόμα αρχίσει αυτό το ταξίδι και περάσαμε πολλά μαζί, χαρές και λύπες. Για όλα αυτά τα χρόνια, σ’ ευχαριστώ πολύ…

p.s. Oυφ! 2 post σε μια μέρα! Έχασα τη φόρμα μου.

Army Life Part #1: Basic Training

2007-12-09T12:57:00.002+02:00

Σε λίγες μέρες τελειώνει η βασική μου εκπαίδευση στο Κιλκίς και στο τέλος της επόμενης εβδομάδας θα βγουν οι μεταθέσεις. Η μεγαλύτερη πιθανότητα για μένα είναι να πάω στον Έβρο.
Οι εντυπώσεις μου από τον πρώτο μήνα στην στρατιωτική μου ζωή θα έλεγα ότι είναι πολύ καλές. Ήμουν προετοιμασμένος για χειρότερες καταστάσεις. Όλα είναι μια συνήθεια. Τι και αν έχεις να καθαρίσεις τουαλέτες? τι κι αν ξυπνάς στις 6? τι κι αν το πρωινό είναι ένα ψωμί σαν παξιμάδι? Όλα είναι θέμα συνήθειας. Πάντως για να λέμε του στραβού το δίκιο, μπορεί οι εγκαταστάσεις του στρατοπέδου να είναι παλιές αλλά τα καλοριφέρ δουλεύουν στο full και στα λουτρά το κρύο νερό δεν λέει να έρθει.
Η παρέα στο στρατό είναι πολύ σημαντικό πράγμα και γω είμαι πολύ τυχερός γιατί μέσα στο θάλαμο μου και στην ομάδα μου έχει και γαμώ τα άτομα και περνάμε πολύ καλά. Σε κάποια φάση θα γράψω και μερικά καλά σκηνικά…
Ένα αναπόφευκτο στο στρατό είναι το ράδιο-αρβύλα… «Ένας γνωστός μου στο ΓΕΣ που είναι φίλος με τον θείο του γιου του αρχηγού μου είπε…» Συνέχεια θα ακούς τέτοια και στο 99% θα είναι μούφα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που κάναμε ήταν οι βολές. Εγώ έχασα το κατοστάρι αλλά έριξα στα 200 και στα 300. Το τι πέτυχα? Κατάφερα να ρίξω καμιά 50αριά κουκουναριά που ήταν πίσω από τους στόχους. Τα νούμερα μου ήταν 3/13 στα 200 και 4/13 στα 300. Δηλαδή από τις 10 σφαίρες οι 3 (και οι 4 αντίστοιχα) βρήκαν στόχο και το άθροισμα των βαθμών ήταν 13 σε ένα στόχο που το κέντρο «πιάνει» 5 και έχει δύο κύκλους ακόμα που μετράνε για 4 και 3. Να πω την αλήθεια δεν χαλάστηκα και πολύ που δεν τα πήγα καλά. Υπήρχαν και άτομα που έκαναν 3 φορές 0/0 και αυτομάτως πήραν το παρατσούκλι sniper. Εμένα αυτό που με ένοιαζε ήταν να τα κάνω όλα σωστά για να μην τσιμπήσω κρατήσεις.

Είναι και τόσα ακόμη που θέλω να γράψω (…αλλά ψιλοβαριέμαι) και θα το κάνω σίγουρα σε κάποια άλλη στιγμή. Until then, see you in Εβρολίγκα.

Sayonara Sekai :(

2007-11-04T19:48:00.002+02:00

Ναι. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε. Ήρθε και μενα η ώρα μου να υπηρετήσω τη μαμά πατρίδα. Σήμερα είναι η τελευταία μου μέρα στα εγκόσμια και αύριο το πρωί θα παρουσιαστώ στο 604 ΤΠ στο Κιλκίς. Δυστυχώς σήμερα συνέβη ένα δυσάρεστο γεγονός και...

Αnyway, πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά και ότι και για μένα ο στρατός θα είναι, όπως και για τους περισσότερους, μια ανάμνηση που θα τη θυμάμαι και θα γελάω...

bye bye...

Bokurano (ぼくらの)

2007-10-19T20:16:00.004+03:00

Χθες το βράδυ ολοκλήρωσα μια από τις αγαπημένες μου σειρές για φέτος, το Bokurano, και αισθάνθηκα υποχρεωμένος να αφιερώσω λίγο από το χρόνο μου για να γραψω ενα mini-review. To Bokurano είναι σειρά sci-fi, tragedy, mecha 24 επεισοδίων από την GONZO και μπορείτε να το δείτε από το fansub Triad.

Μια παρέα 15 παιδιών που βρίσκονται σε θερινή κατασκήνωση, παίζοντας στην παραλία, βρίσκουν μια κρυμμένη σπηλιά. Αποφασίζουν να την εξερευνήσουν και μέσα σ’ αυτή βρίσκουν έναν άνθρωπο που αυτοσυστήνεται ως επιστήμονας. Τους προσκαλεί να συμμετάσχουν σε ένα καινούριο παιχνίδι που κατασκεύασε ο ίδιος. Το παιχνίδι έχει σχέση με ρομπότ και ζητάει από τους παίκτες του να πιλοτάρουν το ρομπότ και να αντιμετωπίσουν σε μονομαχία άλλα ρομπότ. Ένα παιχνίδι που αρχικά φαίνεται να έχει πλάκα και να είναι πρωτοποριακό τελικά εξελίσσεται σε κατάρα αφού τα παιδιά από την αρχή κιόλας του παιχνιδιού, διαπιστώνουν ότι το ρομπότ λειτουργεί με «ανθρώπινη» ενέργεια και ως συνέπεια ο πιλότος του πεθαίνει μετά από κάθε μάχη. Αυτή η τραγική διαπίστωση γίνεται ακόμα τραγικότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν την μονομαχία αφού σε αυτή την περίπτωση, θα καταστραφεί η Γη (πολύ πρωτότυπο).

Κάθε φορά, μετά το τέλος της μάχης επιλέγεται ο επόμενος πιλότος ο οποίος σημαδεύεται σε κάποιο μέρος του σώματος του και ουσιαστικά είναι ο επόμενος που θα πεθάνει. Η πλοκή συνεχίζεται με την προσωπική ιστορία του εκάστοτε παιδιού-πιλότου και την θλιβερή ιστορία που κρύβεται πίσω από το καθένα. Και πιστέψτε με, πέφτει πολύ κλάμα. Τόσο πολύ που σε κάποιες στιγμές νομίζω ότι υπερέβη του δέοντος. Έτσι ο ένας μετά τον άλλον πρέπει να προστατέψουν τη Γη. Μέσα σε αυτό το σκηνικό μπαίνουν και οι κυβερνήσεις, βιομηχανίες όπλων και παρακρατικές οργανώσεις προσπαθώντας να κατανοήσουν την νέα αυτή τεχνολογία και γιατί όχι να τη χρησιμοποιήσουν προς όφελος τους. Και εδώ είναι που μας τα χάλασε λίγο η σειρά. Περίπου από το επεισόδιο 15 μέχρι 22 η πλοκή ήταν αργή και βαρετή και πολλές φορές δυσνόητη με επεισόδια ανούσια κατά τη γνώμη μου. (Η δική μου άποψη είναι ότι θα έπρεπε να διαδραματίζεται γύρω μόνο από τα παιδιά.). Το τέλος της σειράς είναι λίγο πολύ αναμενόμενο αλλά δοσμένο έτσι που αφήνει μια ευχάριστη, γλυκιά γεύση.

Η άποψη μου για αυτή τη σειρά είναι πολύ θετική. Είναι βασισμένο σε ένα πολύ δυνατό, απ’ όσο λένε, manga αν και από ένα σημείο και μετά έχει μεγάλες αποκλίσεις από αυτό και πολλοί έχουν την πεποίθηση ότι αυτό είναι που το «κατέστρεψε». Σίγουρα είχε μια μεγάλη κάμψη από την πολύ δυνατή αρχή του, αλλά παρόλα αυτά, εγώ νομίζω, ότι και πάλι είναι μια καταπληκτική σειρά. Τώρα, στα επιμέρους στοιχεία, στα θετικά συγκαταλέγονται το σενάριο, οι χαρακτήρες, το σχέδιο και η απίστευτη μουσική του. Εδώ να πω ότι το OP ED Single - Uninstall και το ED2 Album - Vermillion και τα δυο από την Ishikawa Chiaki πρέπει να τα έχω ακούσει πάνω από 1000 φορές! (καλά όλοι υπερβάλουμε λίγο!). Στα αρνητικά θα έβαζα τη σκηνοθεσία , εν μέρει, και σίγουρα το animation το οποίο στις mecha μάχες καταντάει ως και κουραστικό.

Κλείνοντας, θέλω μόνο να πω ότι για μένα το Bokurano θα είναι αποτελεί σίγουρα μια καλή ανάμνηση από τον κόσμο των anime.

Death Note (デスノート)

2007-09-09T17:15:00.004+03:00

Ο παραπάνω τίτλος είναι μια παραγωγή από το studio Madhouse και αποτελεί αδιαμφισβήτητα –αν όχι τον καλύτερο- έναν από τους καλύτερους τίτλους της φετινής χρονιάς… Το συγκεκριμένο anime εκπροσωπεί τα είδη drama, detective fiction, psychological thriller και θα αποτελέσει σταθμό στο κόσμο των anime…

Η υπόθεση είναι η παρακάτω: ένας μαθητής λυκείου, ο Yagami Light, ο οποίος είναι ένα χαρισματικό, πανέξυπνο άτομο, κατά τον καιρό που σκέφτεται ότι ο κόσμος είναι βαρετός και σάπιος, βρίσκει κατά τύχη ένα μυστηριώδες σημειωματάριο, το Death Note… Πάνω στο τελευταίο είναι γραμμένο ότι ο θνητός, του οποίου το όνομα είναι γραμμένο στο Death Note θα πεθάνει… Αρχικά, ο Light το θεωρεί μια πλάκα, αλλά χρησιμοποιώντας δύο εγκληματίες ως “πειραματόζωα”, επιβεβαιώνει ότι το Death Note δεν πρόκειται καθόλου περί φάρσας, παρά ενός εργαλείου για να “αποδίδει δικαιοσύνη”... Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν ο Light, έχοντας συναντήσει τον Shinigami (θεός του θανάτου) Ryuk (που είναι και ο προηγούμενος κάτοχος του Death Note) στοχεύει στο να “τιμωρήσει” όλους τους εγκληματίες και άδικους ανθρώπους παγκοσμίως, ώστε να δημιουργήσει έναν καινούργιο κόσμο που θα ανήκει μόνο στους δίκαιους, του οποίου ο Light θα γίνει θεός… Σύντομα όμως, ο τεράστιος αριθμός ανεξήγητων θανάτων ανησυχεί την αστυνομία και κεντρίζει το ενδιαφέρον ενός κορυφαίου ντετέκτιβ , του L, ο οποίος σκοπεύει να σταματήσει τον Kira ( ψευδώνυμο του Yagami Light, από την λέξη killer) και έτσι ξεκινάει η διαμάχη μεταξύ των δύο… Θα μπορέσει ο L να πιάσει τον Kira ή θα σκοτώσει ο Kira τον L πρώτα? Θα αποτύχει κατά τη διάρκεια του αγώνα του ο Kira ή θα γίνει εν τέλει ο θεός του καινούργιου κόσμου???

Ήδη παρασύρθηκα και είπα παραπάνω από όσα έπρεπε, γιατί δεν χρειάζονται λόγια για να περιγράψεις ένα θρύλο όπως το Death Note… Αφού το ξεκίνησα όμως, θα συνεχίσω λέγοντας ότι εκτός της φανταστικής υπόθεσης, αλλά και από τεχνικής απόψεως, το Death Note αποτελεί απλά ένα αριστούργημα… Αληθοφανές σχέδιο, ανατριχιαστικό σενάριο, συναρπαστική εξέλιξη με αναρίθμητες ανατροπές και συγκινήσεις… Επιπρόσθετα, ένα απίστευτο soundtrack συνοδεύει πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι να αναφέρω ότι το Death Note πραγματικά δίνει μαθήματα σκηνοθεσίας… Ένα anime μοναδικό στο είδος του! Δεν το συνιστώ απλά, σας προειδοποιώ ότι το να μην δείτε το Death Note είναι ένα ασυγχώρητο έγκλημα τιμωρούμενο από τον Kira!

Για όσους ενδιαφέρονται να το δουν θα πρέπει να κατεβάσουν την παραγωγή της animeclipse η οποία είναι ασυναγώνιστη από άποψη μετάφρασης, typesetting και overall παραγωγής.

Genshiken (げんしけん)

2007-07-08T20:35:00.004+03:00

Ο παρών τίτλος είναι μία παραγωγή του 2004 από το Palm studio και την Genco και είναι μία σειρά 12 επεισοδίων. Δύο χρόνια μετά την πρώτη προβολή του anime, το 2006, το studio Ajia-do Animation Works δημιούργησε άλλα τρία επεισόδια OVA, συμπληρώνοντας το anime (?) (Προγραμματίζεται άλλη μια OVA περίπου τον Οκτώβριο)… Πρόκειται για ένα comedy, slice-of-life, seinen anime που πραγματικά αξίζει να το δει κανείς, και θα καταλάβετε παρακάτω τι εννοώ…

Η υπόθεση είναι πολύ απλή και περιγράφεται καλύτερα μόνο με μια μικρή φράση: η ζωή των OTAKUS!!! Δηλαδή, η σειρά ακολουθεί μια ομάδα φοιτητών που είναι μέλη ενός college club, την Κοινότητα για την Μελέτη του Μοντέρνου Οπτικού Πολιτισμού (The Society for the Study of Modern Visual Culture) ή με μια λέξη, Genshiken, όσο αυτοί αναπτύσσουν μεταξύ τους φιλίες λόγω των κοινών τους ενδιαφερόντων, θίγουν θέματα του otaku lifestyle τους και αντιμετωπίζουν διάφορα μικρά προβλήματα… Και αυτή είναι η βασική υπόθεση, διότι δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω έναν πρωταγωνιστή, αν και ξεχωρίζουν η Saki Kasukabe, μία κοπέλα που μισεί τους otakus αλλά κάνει παρέα μαζί τους, επειδή το αγόρι της είναι μέλος, πράγμα που η ίδια προσπαθεί να αλλάξει, και ο φοβερός και τρομερός Madarame Harunobu, ο οποίος είναι ο πιο hardcore otaku του Genshiken, τον οποίο συχνά βλέπουμε να ξοδεύει μαζί με τους φίλους του μυθικά ποσά χρημάτων για την αγορά manga, anime και φυσικά, doujinshi… Δεν υπάρχει εξέλιξη στη σειρά, πράγμα που όμως δεν είναι αρνητικό, επειδή το anime αυτό πολύ απλά δεν την χρειάζεται, επειδή ούτως ή άλλως, πέφτει τρελό γέλιο!

Αξίζει να σημειωθεί επιπρόσθετα ότι, εκτός από το κωμικό στοιχείο της σειράς, παρατηρεί κανείς το πόσο όμορφα και ζωντανά προβάλλουν ο συγγραφέας του manga (Kio Shimoku) και ο σκηνοθέτης της σειράς (Takashi Ikehata) την εικόνα των otakus στην Ιαπωνία, που συχνά πλαισιώνονται από πολλά αρνητικά στερεότυπα… Ο σκηνοθέτης και ο συγγραφέας παρουσιάζουν άψογα τις συνήθειές των otakus και ασκούν κριτική στους χαρακτήρες τους, χωρίς όμως ποτέ να καταργείται το γεγονός ότι είναι και αυτοί άνθρωποι, εκφράζοντας συμπάθεια προς αυτούς και καταργώντας έτσι όλες τις επιθέσεις ενάντια στο πρόσωπο τους… Προσωπικά, συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτό το anime, γιατί θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια!

Ima kono tempo de!

OTAKU FOR EVER!!!

Shingetsutan Tsukihime (真月譚月姫)

2007-07-07T18:39:00.003+03:00

Το Shingetsutan Tsukihime είναι ένα drama, mystery, suspense, fantasy (ίσως και λίγο romance) anime που αποτελείται από 12 επεισόδια. Αρχικά, το Τsukihime (που σημαίνει πριγκίπισσα του φεγγαριού) ήταν ένα παιχνίδι δημιουργημένο από την Type-Moon, ωστόσο, το 2003, το studio J.C. Staff και η Geneon υιοθέτησαν τον τίτλο και δημιούργησαν το ομώνυμο anime…

Το storyline θα έλεγα ότι, από κάποια άποψη, φέρνει λίγο από το ‘Salem’s Lot του Stephen King… Η υπόθεση έχει ως εξής: ο Shiki Tohno, ένας έφηβος, ο οποίος θυμάται ελάχιστα πράγματα από το περίεργο παρελθόν του, έχει την ικανότητα να βλέπει σε αντικείμενα και ανθρώπους τις “γραμμές του θανάτου” που έχουν. Κόβοντας αυτές τις γραμμές με ένα ειδικό μαχαίρι τους καταστρέφει… Λόγω της καταστρεπτικής αυτής δύναμης, μία άσχετη, μυστηριώδης γυναίκα του είχε δώσει ειδικά γυαλιά τα οποία δεν του επιτρέπουν να βλέπει τις γραμμές αυτές… Μία μέρα, μία περίεργη, όμορφη γυναίκα-βαμπίρ, η Arcueid Brunestud, επιτίθεται στον Shiki, αλλά αυτός, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα την ακρωτηριάζει σε πολλά κομμάτια με την δύναμή του… Αυτή όμως δεν πεθαίνει, μιας και είναι vampire και μάλιστα True Ancestor, και καταλαβαίνοντας ότι ο Shiki κρύβει μέσα του έναν ψυχρό δολοφόνο, του ζητά, ως αντάλλαγμα, να την βοηθήσει στον αγώνα της ενάντια στον Roa… Επίσης, η αδερφή του, Akiha Tohno, τον προσκαλεί για να ζήσει στο πατρικό τους σπίτι ακολουθώντας τον θάνατο του πατέρα τους… Όμως, ο πρωταγωνιστής καταλαβαίνει ότι η οικογένεια του έχει ένα μυστικό, το οποίο προσπαθεί να ανακαλύψει παράλληλα με τον αγώνα του και της Arcueid, που έχει επίσης μακρύ παρελθόν… Η απάντηση σε αυτό το μυστήριο βρίσκεται όλη στο παρελθόν του, το οποίο αμυδρά θυμάται…

Η υπόθεση είναι πολύ ωραία, αλλά η εξέλιξη αηδιαστικά αργή, καθώς συχνά περνά ο χρόνος με χαζά του τύπου “αχ, καλέ, εσένα δεν σε πάω… Μα γιατί δεν το πας βρε το κορίτσι, τι σου έκανε;… Έτσι μου τη δίνει, έχω ένα αίσθημα ότι θα μαλλιοτραβηχτούμε, κάνε μου τη χάρη να μην την ξαναδείς ΠΟΤΕ… ”. Επίσης το σχέδιο είναι κάτι πολύ συνηθισμένο, το soundtrack σε ζαλίζει γιατί έχει μέσα όλη τη φιλαρμονική του Βερολίνου, βιολιά, πιάνο αλλά και το ωραίο κλασσικό εκκλησιαστικό αρμόνιο, που πάει γάντι στη σειρά… Τέλος, έχει κάποιες φανταστικές σκηνές, καλούτσικη σκηνοθεσία και κάποια επεισόδια έχουν πολύ ωραία, μυστηριώδη ατμόσφαιρα… Είναι όμως η εξέλιξη που τα χαλάει όλα… Αρκετά καλό anime σε γενικές γραμμές όμως, δείτε το, αλλά όχι γρήγορα, γιατί θα κοιμηθείτε…

Kanon 2006 (カノン)

2007-06-17T11:11:00.004+03:00

Μια σειρά 24 επεισοδίων του 2006 από την Toei Animation. Πρόκειται για ένα remake του Kanon (σειρά του 2002).

O Yuuichi Aizawa επιστρέφει στο σπίτι της ξαδέλφης του, Nayuki Minase, όπου πέρασε αρκετό καιρό στα παιδικά του χρόνια και δημιούργησε δυνατές φιλίες τις οποίες όμως δεν «θυμάται». Όλες αυτές οι φιλίες θα ξαναέρθουν να τον συναντήσουν 7 χρόνια μετά δημιουργώντας ένα μυστήριο γύρω από το παρελθόν του και καθώς προχωράει η πλοκή το μυστήριο θα αρχίσει να ξεδιαλύνεται.

Πραγματικά το Kanon είναι καταπληκτικό! Αρχικά σε παραξενεύει γιατί γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα δραματικό τίτλο, βλέπεις ένα slice of life comedy. Και αυτό είναι το καταπληκτικό αυτού του τίτλου. Το πώς δηλαδή η ροή αλλάζει και γίνεται λυπητερό. Είναι ένα anime «γεμάτο» με όλη την έννοια της λέξης καθώς αναπτύσσει πολύ όμορφα και ομαλά πολλά στοιχεία. Κωμωδία, romance, kawai και φυσικά το τραγικό στοιχείο. To Kanon με έκανε σίγουρα να αναθεωρήσω τις απόψεις μου για τα romance anime τα οποία από τώρα και ύστερα θα τα βλέπω με άλλο μάτι.

Black Lagoon (ブラック・ラグーン)

2007-06-16T15:40:00.005+03:00

Ένα καθαρόαιμο action anime 24 επεισοδίων του 2006 από το studio Madhouse. Την πρώτη σαιζόν την είδα από την animeclipse (κορυφαία δουλειά παιδιά) και τη δεύτερη από Shinsen-Subs.

Η ιστορία είναι η εξής. Ο Okajima Rokuro ένας απλός υπάλληλος μιας εταιρίας είναι παρών στην παράδοση ενός δίσκου που περιέχει πληροφορίες. Όμως κάτι πάει στραβά και πέφτει θύμα απαγωγής από μια ομάδα λαθρεμπόρων, τη Lagoon. Βλέποντας ότι η εταιρία του στέλνει μισθοφόρους για να σώσουν το δίσκο αλλά δεν νοιάζονται για αυτόν, αποφασίζει να παρατήσει τη ζωή του και μπει στον κόσμο της παρανομίας. Ουσιαστικά δηλαδή τον έσυρε η Revy, η gunman της Lagoon. H πλοκή συνεχίζεται με τις διάφορες αποστολές που αναλαμβάνει η Lagoon.

Η σειρά χωρίζεται σε δύο σαιζόν με την δεύτερη να έχει πολύ πιο σκοτεινό ύφος από την πρώτη και λιγότερες αλλά πιο μεγάλες αποστολές. Σεναριακά δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι και κάτι το εντυπωσιακό αν και πέφτουν και τα νοήματα του τύπου «άπονη ζωή μας πέταξες στους δρόμους…», «η ζωή του gangster είναι δύσκολη αλλά τι να κάνεις;», «ζήσε για το σήμερα» κτλ. Για μένα το Black Lagoon είναι ένα anime που μου χάρισε μπόλικη δράση και μ’ έκανε να περάσω ευχάριστα βλέποντας το.

DOMOARIGATOU Mr. Arexu and Christus!!!

2007-06-16T15:36:00.003+03:00

Τα 2 αδερφάκια μου έκαναν τις wireless μαγείες τους για να έχει ο ototou όλες τις ανέσεις ενός business executive!

RESPECT!!!!

BON ANNIVERSAIRE EYH ! ! !

2007-06-09T10:23:00.002+03:00

Gungrave (ガングレイヴ)

2007-06-08T15:08:00.004+03:00

Πριν 3 εβδομάδες ολοκλήρωσα το Gungrave και πριν ξεκινήσω το review θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συντελεστές της ομάδας του Gungrave Project της animeclipse για την πάρα πολύ καλή και ολοκληρωμένη δουλειά πάνω στο συγκεκριμένο anime. Tο Gungrave είναι μια σειρά action, drama 26 επεισοδίων του έτους 2003 και το studio παραγωγής είναι Madhouse.

Ο Brandon Heat και ο Harry McDowell, οι πρωταγωνιστές της σειράς, είναι δύο νεαροί φίλοι που βγάζουν τα ως προς το ζην με μικροκλοπές και διάφορες καμπίνες. Σε αυτές τις δουλειές έχουν και τη βοήθεια 3 φίλων τους οι οποίοι και δολοφονούνται σε μια διαμάχη συμμοριών. Το γεγονός αυτό κάνει τον Brandon και τον Harry να γίνουν μέλη της μαφιόζικης οργάνωσης, της Millenion, της οποίας αρχηγός είναι ο Big Daddy. O Brandon γίνεται εκτελεστής της οργάνωσης ενώ ο Harry, άτομο πολύ φιλόδοξο, προσπαθεί να αναρριχηθεί στην ιεραρχία.

Ο Brandon είναι ερωτευμένος με την Maria, μια κοπέλα από την γειτονιά του, η οποία μένει με τον θείο της ο οποίος αν και αρχικά θεωρεί τον Brandon αλήτη, του ζητάει σαν τελευταία του επιθυμία να την προστατέψει. Μετά τον θάνατο του θείου της Maria, o Big Daddy, παίρνει στην έπαυλή του τη Maria για να την προστατέψει.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό της σειράς παίρνουν τη θέση τους η προδοσία, η φιλία, ο αγνός έρωτας, η συγκίνηση. Αν και σε ορισμένα σημεία η πλοκή φαίνεται αργή, ωστόσο αυτό ίσως είναι απαραίτητο για να αναπτυχθούν τα στοιχεία του χαρακτήρα όχι μόνο των πρωταγωνιστών αλλά και των περιφερειακών ρόλων. Είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους τίτλους όχι μόνο σε ανάπτυξη χαρακτήρων αλλά και σαν σύνολο. Για μια ακόμη φορά συγχαρητήρια στην Gungrave team της animeclipse για την επιλογή του τίτλου και για την κορυφαία δουλειά.

Επιπλέον πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο blog του φίλου cougar που είναι και μέλος της Gungrave team.

P.S.1. Κατά τη διάρκεια της σειρά είναι ολοφάνερες οι επιρροές κάποιων χαρακτήρων από τις ταινίες The Crow και The Godfather III.

P.S.2. Στα αξιοσημείωτα για μένα είναι και η επιλογή των ονομάτων των χαρακτήρων δεδομένου ότι στα γιαπωνέζικα δεν υπάρχει το γράμμα «λ». Για παράδειγμα Balladbird Lee….Baradobirdo Ri. (χι χι)

Ichigo 100% (いちご100%)

2007-05-25T11:08:00.003+03:00

Ένα school life, ecchi, comedy anime 13 επεισοδίων του 2005 από το studio παραγωγής Madhouse.

Τα πράγματα εδώ είναι το ακριβώς αντίθετο του School Rumble. Δηλαδή ενώ στο School Rumble ο ένας ήθελε κάποιον αλλά αυτός ήθελε κάποιον άλλον εδώ έχουμε τον πρωταγωνιστή Junpei Manaka να είναι το «αντικείμενο του πόθου» όλων των κοριτσιών αλλά αυτός να είναι σε δίλημμα και να μην μπορεί να επιλέξει. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο….Ατελείωτο γέλιο!

Φυσικά από ένα τέτοιο τίτλο δεν μπορεί κάποιος να έχει μεγάλες απαιτήσεις απλά να γελάσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Εγώ προσωπικά δεν χορταίνω αυτού του είδους τις σειρές και κύριος λόγος είναι οι hentai perverted ήρωες και στην συγκεκριμένη σειρά προσωποποιείται από τον Rikiya Komiyama, του οποίου τρέχουν τα σάλια και ματώνει η μύτη του κάθε φορά που βλέπει μια όμορφη κοπέλα. Ecchi for life!

Noein (ノエインもうひとりの君へ)

2007-05-23T20:51:00.003+03:00

To Noein είναι ένα sci-fi anime του 2006 και αποτελείται από 24 επεισόδια. Το studio παραγωγής είναι το Satelight. Ξεκίνησα να το βλέπω από την δικιά μας animeclipse αλλά δυστυχώς σταμάτησε στο επεισόδιο 4 και το υπόλοιπο το είδα από τους Shinsen-Subs.

Η σειρά εκτυλίσσεται σε 3 χρονικές περιόδους: τη Hakodate (παρόν), τη La’cryma (το μέλλον σε 15 χρόνια) και τη Shangri’la (ένα μακρινό και υπερφυσικό μέλλον). Η ηρωίδα, Haruka, ένα κορίτσι το οποίο έχει μια μεγάλη δύναμη, το Dragon Torque, γίνεται το αντικείμενο του κυνηγητού μέσα σε διάφορους χωροχρόνους (timespaces). O λόγος που είναι τόσο επιθυμητή είναι λόγω της δύναμης της. Από τη μία είναι οι Dragon Knights, μια ομάδα απεσταλμένων από τη La’cryma που ταξιδεύουν στο χωρόχρονο και έχουν ως σκοπό να πάρουν το Dragon Torque για να προστατέψουν το χωρόχρονο τους από την εισβολή της Shangri’la, και από την άλλη ο Noein, από τη Shangri’la που θέλει το Dragon Torque για να μετατρέψει το σύνολο των χωροχρόνων σε ένα αφού διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι δεν εκτιμούν την αξία της ζωής και παντού υπάρχει θάνατος, πόνος και δυστυχία.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό υπάρχουν και οι φίλοι της Haruka που προσπαθούν να την βοηθήσουν όσο μπορούν με τις «ανθρώπινες» δυνάμεις τους. Κυρίως δίνεται έμφαση στον Yuu ο οποίος έρχεται σε επαφή με τον εαυτό του από την La’cryma, τον Karasu, αναλαμβάνει να την προστατέψει για πάντα.

Το Noein μπορώ σίγουρα να το συγκαταλέξω σε ένα από τα καλύτερα sci-fi anime και πιο πολύ λόγω του πρωτότυπου σεναρίου του. Η ανάπτυξη των χαρακτήρων ίσως και να μην ήταν η καλύτερη δυνατή γιατί το βάρος δόθηκε στην ανάπτυξη του κεντρικού concept. Βέβαια αυτό δεν είναι απαραίτητα προς το κακό αφού το Noein δεν έχει και την πιο απλή υπόθεση που θα βρει κανείς σε anime. Επίσης και σαν ποιότητα σχεδίου το Noein είναι εκπληκτικό και εδώ αδικείται γιατί αν μπορούσαμε να το δούμε σε HD τότε θα ήταν ακόμη καλύτερο. Ένα anime αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα που όμως δεν είχε την αρκετή απήχηση παρά μόνο σε λάτρεις του sci-fi είδους.

5 all time songs

2007-05-22T04:05:00.003+03:00

Kατόπιν πρόσκλησης και μετα από πολλή περισυλλογή κατάφερα να διαλεξω τα 5 κομμάτια που θα έλεγα ότι με αντιπροσωπεύουν. Η σειρά είναι τυχαία. Έβαλα και τα link για τα video clip στο youtube για όποιον θέλει να τα δει και να θυμηθεί ωραίες εποχές που η μουσική είχε προσωπικότητα...

1. Οasis - Live Forever

2. Metallica - Nothing Else Matters

3. Radiohead - No Surprises

4. Pulp - Common People

5. Alphaville - Forever Young

jmusic.gr

2007-05-14T16:07:00.003+03:00

Πρόσφατα έγινα μέλος της ελληνικής jmusic κοινότητας και για αυτό το λόγο προσέθεσα ένα μόνιμο link στη sidebar. Όποιος θέλει μπορεί να μπει στο forum και να μιλήσει για όλα τα είδη της jmusic και να ενημερωθεί για τα νέα του χώρου και για διάφορα events.

Ταμείο 2006-07

2007-05-14T11:26:00.003+03:00

Χθες τελείωσε η πρώτη χρονιά της Super League και θα θελα να κάνω ένα μινι απολογισμό της χρονιάς ξεκινώντας από την ομάδα μου τον ΠΑΟΚ.

Η χρονιά φέτος ήταν μια από τις χειρότερες των τελευταίων και ήταν αποτέλεσμα των πολλών ετών κακοδιαχείρισης, ακυβερνησίας και διοικητικής ανυπαρξίας και ανυποληψίας όλων των τελευταίων διοικήσεων της ομάδας μου. Στην τελευταία αγωνιστική ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον ΟΦΗ αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να βγει στο κύπελλο UEFA της επόμενης χρονιάς καθώς η AEK άνοιγε τα μπουτάκια της στη Ν. Σμύρνη. Φυσικά και στο UEFA να βγαίναμε παικτικά το πιο πιθανό ήταν να μην πηγαίναμε λόγω χρεών. Τώρα ο ΠΑΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα θερμό καλοκαίρι εν αναμονεί της ρύθμισης των χρεών και της έλευσης μεγαλοεπενδυτή.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ κατάφερε να σωθεί την τελευταία αγωνιστική στα Πηγάδια της Ξάνθης και να γιορτάσει του χρόνου τα 100 χρόνια ζωής του στην Α’ Εθνική. Χάρηκα πάρα πολύ που σώθηκε ο ΗΡΑΚΛΗΣ και θα έλεγα στους φίλους μου τους Ηρακληδείς να προσέχουν την ομάδα τους να μην ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Μια χρονιά που ξεκίνησε με UEFA και κατέληξε να είναι εφιάλτης. Η προτροπή μου θα ήταν να μην εφησυχαστούν γιατί πρέπει να δώσουν λύση στο διοικητικό πρόβλημα που τους ταλανίζει εδώ και κάποια χρόνια.

ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

Ο ΑΠΟΛΛΩΝ μια ομάδα ιστορική, η ομάδα των Ποντίων, ένα πολύ αγαπητό Σωματείο, φαίνεται να εδραιώνει την θέση του στην Α’ Εθνική και νομίζω ότι οι Απολλωνιστές πρέπει σιγά σιγά να θέτουν πιο υψηλούς στόχους από την παραμονή στην κατηγορία.

ΑΡΗΣ

Ο ΑΡΗΣ φέτος προερχόμενος από την Β’ Εθνική, για δεύτερη φορά σε 7 χρόνια, κατάφερε να παίξει πολύ καλή μπάλα και να βγει πανάξια 4^ος και στο κύπελλο UEFA.

Και πάμε τώρα στους Αθηναίους….

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ φέτος πήρε το 10^ο πρωτάθλημα στα τελευταία 11 χρόνια. Ένα πρωτάθλημα που το πήρε χωρίς να το καταλάβει με τον αέρα των προηγούμενων ετών και με την φανέλα του που είναι πιο βαριά από όλων των άλλων. Τις τελευταίες μέρες εξελίχθηκε ένα θρίλερ με τον Ριβάλντο και εδώ θα ήθελα να πω ότι δεν μπορούν να φέρονται έτσι σε ένα παίχτη τέτοιου βεληνεκούς. Ο «θείος» εξήγγειλε πάλι ανανέωση αλλά νομίζω πια ότι ούτε το πιο φυτό γαύρος δεν μπορεί να το πιστέψει αυτό.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ σε μια χρονιά που θα θέλουν γρήγορα να ξεχάσουν βγήκε 3^ος και έχασε και το Κύπελλο από τη Λάρισα. Φέτος έπαιξε πολύ μέτριο ποδόσφαιρο και μόνο κατά διαστήματα ήταν καλός. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ΠΑΟ κέρδισε όλα τα ντέρμπυ εκτός από ένα με την ΑΕΚ αλλά παρόλα αυτά έκανε πάρα πολλές γκέλες και βγήκε τρίτος. Επίσης θέλω να τονίσω ότι στην τελευταία αγωνιστική ο ΠΑΟ απέδειξε ότι είναι πραγματικά μεγάλη ομάδα. Σ’ ένα παιχνίδι αδιάφορο για αυτόν και χωρίς τον κόσμο του στη Λειβαδιά έκανε το καθήκον του και έφερε Χ με την Κέρκυρα που έπαιζε την παραμονή της.

ΑΕΚ

Το αεκάκι βγήκε στο Champions League και ο μεγάλος λεβεντόβλαχος εξυγιαντής του Ελληνικού Πρωταθλήματος, Ντέμης Νικολαϊδης έκατσε και τρυπήθηκε από τον κ. Μπέο ξεχνώντας όλα όσα ευαγγελιζόταν στην αρχή της χρονιάς περί νέας εποχής στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο.

Όλα αλλάζουν και όλα πάντα μένουν ίδια….

Πρώτες Εντυπώσεις

2007-05-08T20:50:00.002+03:00

Αφού παρακολούθησα 3-4 επεισόδια, είπα να γράψω τις πρώτες μου εντυπώσεις από τα καινούρια anime που παρακολουθώ αυτήν τη περίοδο. Ξεκινάω με αυτά που μου άρεσαν περισσότερο…

Darker than Black

Ένα περίεργο πεδίο εμφανίζεται στο Τόκυο και μετατρέπει ανθρώπους σε δολοφόνους και ο τρόπος που σκοτώνουν θυμίζει Elfen Lied. Το σενάριο αρχικά μπορώ να πω ότι είναι λίγο δυσνόητο. Όμως η πλοκή μπορούμε να πούμε ότι έχει μια καλή ροή και στα θετικά συγκαταλέγεται και το σχέδιο. Το Darker than Black δεν συναρπάζει με την πρώτη ματιά αλλά είμαι σίγουρος ότι τελικά θα είναι ένας από τους καλύτερους φετινούς τίτλους.

Bokurano

Κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών μια παρέα περίπου 15 παιδιών καθώς παίζουν στην παραλία, βρίσκουν το καταφύγιο ενός “παρανοϊκού” επιστήμονα ο οποίος τους καλεί να συμμετέχουν σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι που έχει φτιάξει και τους ζητάει να το δοκιμάσουν γιατί είναι ακόμα σε beta φάση. Από τη στιγμή όμως που θα δηλώσουν συμμετοχή δεν μπορούν να βγουν από αυτό. Το παιχνίδι ζητάει από τους παίκτες να χειριστούν κάποια ρομπότ και να παλέψουν εναντίον κάποιων άλλων ρομπότ ούτως ώστε να σώσουν τον κόσμο.

Είμαι σίγουρος ότι το Bokurano θα έχει μεγάλη απήχηση γιατί προέρχεται από πολύ γνωστό manga. Αλλά εκτός αυτού και το anime το ίδιο δείχνει καλά στοιχεία και σίγουρα θα είναι και αυτό μέσα στα καλύτερα της χρονιάς.

Claymore

Μια περιπλανώμενη Claymore, μισή άνθρωπος μισή Yoma, πηγαίνει από πόλη σε πόλη με αποστολή να σκοτώσει τέρατα Yoma γιατί αυτή είναι η δουλειά της. Στην πορεία παίρνει και ένα παιδί υπό την προστασία της. Εν συντομία λίγο πολύ αυτή ήταν η κεντρική ιδέα μέχρις στιγμής. Σίγουρα δεν είναι κάτι το τρομερό αλλά είναι ένα anime που βλέπεται πολύ ευχάριστα. Μια σημείωση που έχω να κάνω είναι ότι το σχέδιο θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερο όπως και το animation σε κάποια σημεία.

El Cazador de la Bruja

Μια κοπέλα bounty hunter (πολύ “πρωτότυπο”) καλείται να προστατέψει ένα μικρό κορίτσι που έχει υπερφυσικές δυνάμεις που τις απέκτησε απ’ ότι φαίνεται μετά από μια σειρά πειραμάτων. Σεναριακά δεν είναι διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά και αυτό βλέπεται άνετα. Στα αξιοσημείωτα θα έβαζα την μουσική επένδυση.

Seirei no Moribito

Και εδώ λίγο πολύ το ίδιο μοτίβο σε άλλη εποχή βέβαια. Στην μεσαιωνική Ιαπωνία ένα από τα παιδιά του αυτοκράτορα διακατέχεται από κάποιο, “δαιμονικό” όπως εικάζουν πνεύμα, και γι’ αυτό δόθηκε διαταγή να δολοφονηθεί. Όμως η μητέρα του επειδή δεν μπορούσε να το αντέξει ζήτησε από μια κοπέλα σωματοφύλακα να το πάρει μαζί της και να το προστατέψει. Γενικά είναι καλό αλλά μερικές φορές έχει μακρόσυρτους διάλογους που κουράζουν. Αν αυτό συνεχιστεί και στα υπόλοιπα επεισόδια τότε μάλλον θα το σταματήσω.

Brain Reconstruction #2

2007-05-06T21:19:00.003+03:00

Αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν καλύτερα και η πτήση διήρκησε πάνω από 1 ώρα αφού εκτός από τα παρακάτω anime είδα και το Mind Game. Αλλά αυτό του αξίζει μια ξεχωριστή στήλη και θα το περιγράψω μια άλλη φορά.

Kigeki (Comedy)

Τα ωραία πράγματα κρατάνε λίγο. Ένα 11λεπτο anime που καταφέρνει να σε καθηλώσει με το σκοτεινό σχέδιο και με την ωραία και απλή ιστορία του. Δεν θα πω τίποτα άλλο γιατί μερικές φορές οι λέξεις δεν αρκούν για να περιγράψεις κάτι πολύ ωραίο και εν προκειμένω το Kigeki σίγουρα θα το αδικηθεί από τις λέξεις.

End Of The World

Μια κοπέλα γνωρίζει μια άλλη σε μια συναυλία και την καλεί σπίτι της. Η φίλη της όμως είναι αποφασισμένη να καταστρέψει το κακό του ενός παράλληλου σύμπαντος. Τελικά δεν την αφήνει μόνη της και την βοηθάει στον πόλεμο αυτό. Είναι όμως πια αργά…? Είναι όλα ένα όνειρο…?

Tobira o Akete

Τα όνειρα ενός μικρού κοριτσιού που είναι εθισμένο στο LSD.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Γονείς προσέχετε τα παιδιά σας και μην τα αφήνετε να εθίζονται σε ψυχοτροπικές ουσίες.

Gunslinger Girl (ガンスリンガー・ガール)

2007-05-06T20:05:00.003+03:00

Προχθές μετά από πολύ κόπο τελείωσα το Gunslinger Girl. Και το λέω αυτό παρόλο που πρόκειται για μια σειρά 13 επεισοδίων. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Μια άκρως μυστική οργάνωση της Ιταλίας η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της αντικατασκοπίας και στην καταπολέμησης της τρομοκρατίας, αλλά εμφανίζεται ως οργάνωση Κοινωνικής Πρόνοιας, παίρνει μικρά κοριτσάκια το οποία είχαν τραυματιστεί σοβαρά και τους τοποθετεί τεχνητά μέλη. Ο λόγος είναι για να τα εκπαιδεύσουν και να τα χρησιμοποιήσουν σε επικίνδυνες αποστολές. Για το κάθε κορίτσι είναι υπεύθυνος ένας Handler. Αυτός πρέπει να το εκπαιδεύσει στα όπλα και να το καθοδηγεί στις διάφορες αποστολές.

Η σειρά ασχολείται κυρίως με τις σχέσεις των κοριτσιών με τους Handler τους και λιγότερο με τις αποστολές. Παρόλα αυτά οι χαρακτήρες φαίνονταν μονοδιάστατοι, προβλέψιμοι και αρκετά “κρύοι”. Δεν μου άρεσε καθόλου και ο μόνος λόγος που το έβλεπα ήταν γιατί όλο έλεγα μέσα μου “…δεν μπορεί θα γίνει καλύτερο!”. Αν ήταν σειρά 26 επεισοδίων τότε σίγουρα θα την είχα αφήσει. Αν πάλι θέλει κάποιος να πάρει μια ιδέα τότε θα του έλεγα να δει τα τελευταία 3 επεισόδια.

Jarvis Cocker - Not So Common People

2007-04-29T15:24:00.002+03:00

PULP.Different Class. O αγαπημένος μου δίσκος. Το πρώτο major hit album ενός συγκροτηματος που δεν γνώρισε μεγάλη επιτυχία έξω από τη Μεγάλη Βρετανία και που βρισκόταν στη σκιά των Oasis και των blur. Όλα τα τραγούδια αυτού του δίσκου είναι μοναδικά αλλά αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το Common People το οποίο και σημάδεψε την brit pop σκηνή. Μπορεί ο Jarvis Cocker, ο δημιουργός, μουσικός, στιχουργός, lead vocals των PULP, να μην είναι κάποια μουσική διάνοια αλλά δημιουργικότητά του, η αυθεντικότητά του και το πάθος του να κηνυγησει το όνειρο του, του χάρισαν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου...

Πρόσφατα βρήκα ένα ντοκυμαντέρ για την ιστορία του Common People το οποίο βέβαια κρατάει 1 ώρα αλλά νομίζω ότι αξίζει να το δει κάποιος που θέλει να πάρει το feeling της εποχής εκείνης.

Παρακάτω είναι κάποια links από το youtube με video clips των PULP. In the middle of the night...it feels alright but then tomorrow morning oooh oooh then you come down...

Common People

Disco 2000

Mis-Shapes

Sorted for E's & Wizz

School Rumble (スクールランブル)

2007-04-28T21:17:00.003+03:00

Μια σειρά 26 επεισοδίων school-life, comedy anime όπου ένας θέλει τον άλλον και κανένας δεν μπορεί να ομολογήσει την αγάπη του! Μια κωμική σειρά κλασσική στο είδος της. Aξίζει να το δει κανείς αν θέλει να περάσει ευχάριστα την ώρα του χωρίς να το πολυκουράσει.

Ξέρω ότι πολλοί την βρίσκουν αυτή τη σειρά χαζή και δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί τους, εν μέρει, λόγω της πρωταγωνίστριας, Tsukamoto Tenma, η οποία είναι ένα 16χρονο βλαμμένο που έχει ερωτευτεί ένα UFO, με την κυριολεκτική και μεταφορική έννοια της λέξης, τον Karasuma Oji. Αλλά όταν έχει χαρακτήρες σαν τον Harima Kenji, ένα 16χρονο delinquent που πάει σχολείο μόνο και μόνο για να βλέπει την Tsukamoto και να μπλέκει σε “φλωριές”, τότε δεν μπορώ παρά να την παρακολουθήσω μέχρι το τέλος της. Βασικά αν εξαιρέσει κανείς την πρωταγωνίστρια και το UFO, όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι κορυφαίοι.

Harima Kenji for life!

Gankutsuou (巌窟王)

2007-04-22T12:33:00.004+03:00

Μια σειρά 24 επεισοδίων δημιουργία του studio GONZO μερικώς βασισμένη στο έργο του Αλέξανδρου Δουμά , Ο Κόμης Μόντε Κρίστο.

Βρισκόμαστε στο έτος 5053, αν και με εξαίρεση κάποια “αναμενόμενη” για την εποχή τεχνολογική πρόοδο και την συγκατοίκηση ανθρώπων και εξωγήινων σε κάποιους πλανήτες που μοιάζει φυσιολογική, δεν έχουν αλλάξει και πάρα πολλά. Ο πρωταγωνιστής, Albert, και ο παιδικός του φίλος, Franz, βρίσκονται στις γιορτές τις Luna (φεγγάρι) όπου και γνωρίζουν τον μυστηριώδη Count of Monte Cristo. Ο Albert ενθουσιασμένος με τον Κόμη και χαρούμενος που έγινε φίλος του θέλει να τον συστήσει και στην υπόλοιπη “καλή” κοινωνία του Παρισιού, της οποίας είναι μέλος καθότι είναι γιος του Στρατηγού Fernand de Morcerf. Η ζωή του όμως από εκεί που ήταν ήσυχη και ανέμελη αρχίζει να αλλάζει προς το χειρότερο. Ποιός ευθύνεται για αυτή τη μεταβολή στη ζωή του? Ποιος είναι τελικά αυτός ο μυστηριώδης Κόμης? Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που είδα ένα τόσο ωραίο anime και επίτηδες δεν λέω περισσότερα για να μην το χαλάσω σε όποιον θέλει να το δει...

Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς βλέποντας αυτό το anime είναι το περίεργο σχέδιο που έχει και στην αρχή σου ξενίζει αλλά προχωρώντας διαπιστώνεις ότι είναι απλά εκπληκτικό! Οι χαρακτήρες είναι πολύ ωραία ανεπτυγμένοι και η πλοκή είναι συναρπαστική!

Ανατροπές, συγκίνηση, εκδίκηση!

Ένα anime διαφορετικό από τα άλλα. Ένα έπος!

Wolf’s Rain (ウルフズレイン)

2007-04-21T15:15:00.003+03:00

Χθες το βράδυ ολοκλήρωσα τη σειρά Wolf’s Rain. Το Wolf’s Rain θεωρείται ένα από τα κλασσικά anime και αυτό μου κίνησε την περιέργεια για να το δω. Δημιουργία του studio BONES γνωστό από το Cowboy Bebop και Fullmetal Alchemist και μουσική υπογραφή της Yoko Kanno προϊδεάζει αμέσως τον θεατή ότι αν μη τι άλλο πρόκειται τουλάχιστον για ένα καλό anime.

Η κεντρική ιδέα της σειράς έχει ως εξής: Μια μικρή αγέλη που αποτελείται από τέσσερις νεαρούς λύκους τους Kiba, Tsume, Hige και Toboe (κάθε ένα όνομα αντιστοιχεί και σε κάποιο μέρος του σώματος ενός λύκου) προσπαθεί να βρει τον Παράδεισο και αυτό με τη σειρά του θα δημιουργήσει ένα καινούριο κόσμο για όλους.

Η σειρά δεν κάνει κάποια σαφή αναφορά σε χρονολογία αλλά σίγουρα είναι σε μια εποχή πιο εξελιγμένη τεχνολογικά από την δική μας επομένως είναι κάπου στο μέλλον…

Η σειρά αρχίζει με το πώς συναντήθηκαν αυτοί οι 4 λύκοι και πώς ξεκίνησαν το ταξίδι τους για τον Παράδεισο. Απ’ ότι φαίνεται μόνο οι λύκοι μπορούν να μπουν στον Παράδεισο και εκεί είναι το Βασίλειό τους. Για να βρουν όμως τον Παράδεισο χρειάζονται την βοήθεια των λουλουδιών και εν προκειμένω της Flower Maiden που είναι ένα κορίτσι που δημιουργήθηκε από λουλούδια. Στην προσπάθεια τους αυτή έρχονται αντιμέτωποι με τους Ανθρώπους και τους Ευγενείς. Οι άνθρωποι δεν φαίνεται να έχουν κάποιο συγκεκριμένο λόγο για να εξοντώσουν τους λύκους, πιο πολύ φαίνεται να ακολουθούν εντολές των Ευγενών. Οι Ευγενείς με τη σειρά τους θέλουν την Flower Maiden για να φτιάξουν αυτοί τον δικό τους Παράδεισο.

Το Wolf’s Rain μου άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις και σαν συνολικό σχόλιο έχω να πω ότι η δραματικότητα των χαρακτήρων είναι πάρα πολύ καλή. Αυτό που δεν με ικανοποίησε είναι το ταξίδι. Το περίμενα λίγο πιο “γεμάτο”. Βέβαια μόνο με το τέλος σε αποζημιώνει με το παραπάνω. Σαν τελευταίο μικρό σχόλιο έχω να παρατηρήσω το απαράδεκτο γεγονός του flashback. Τα επεισόδια 15-19 είναι επαναλήψεις των αρχικών επεισοδίων. Θα μπορούσε κάλλιστα να δείξει ένα μικρό background story για τον κάθε λύκο.

Σαν κατάληξη θέλω να συστήσω αυτό το συγκινητικό anime σε όλους ανεπιφύλακτα.

Brain Reconstruction #1

2007-04-18T01:03:00.003+03:00

Σήμερα έκανα την πρώτη μου πτήση στο κόσμο της dementia με αρωγό μια αλυσίδα του anime//gr και πιλότο το STUDIO 4°C ένα από τα πιο αντισυμβατικά (απ' ότι μαθαίνω) στουντιο παραγωγής anime. Παρακολούθησα 1 ώρα αλλά νομίζω ότι είναι αρκετό για πρώτη προσπάθεια.

Ηere we go...

Digital Juice

Έξι σύντομες ιστορίες....(τόσο σύντομες που μονό τις 4/6 κατάλαβα ότι υπάρχουν, τις άλλες 2 τις κατάλαβα αφού διάβασα στο anidb ότι είναι 6 και το ξαναείδα)

Keikaku (The Lord of the Sword): Κάτι σαν intro

Chicken`s Insurance: Γιατί να κανείς ασφάλιση(?)

Kin Jin Kitto: Seriously...what?

In the Evening of A Moonlit Night: Νατο και το μιούζικαλ

Table and Fishman: Μια ιστορία αγάπης

Aerial Bar: Τα ποτήρια μαλώνουν...

Eternal Family

Μια τηλεοπτική οικογένεια που αποτελείται από 6 άτομα τα οποία είναι όμως άγνωστα μεταξύ τους αλλά τους έγινε πλύση εγκεφάλου ώστε να πιστεύουν ότι είναι οικογένεια... Η ζωή τους καταγράφεται από τις κάμερες και αυτοί τελικά γίνονται γνωστοί στο κοινό... Χάρη σ' ένα ατύχημα καταφέρνουν να αποδράσουν αλλά τελικά διαπιστώνουν ότι δεν ξερόυν τελικά ποιοι είναι... Δυστυχώς γι' αυτούς εξαπολύεται ανθρωποκηνυγητό από το τηλεοπτικό κανάλι για να τους βρουν και τελικά τους βρίσκουν...

Είναι όμως τελικά οικογένεια?

Συμπέρασμα: Κουρδιστό Πορτοκάλι, Βig Brother, anime, τηλεθέαση, όλα στο blender!

Noiseman

Ένας επιστήμονας δημιουργεί ένα παιδί το οποίο καταστρέφει τη μελωδία από τους ήχους...

Mια παρέα από παιδιά προσπαθεί να το σταματήσει και τελικά τα καταφέρνει...

Αυτά προς το παρόν... σύντομα θα ερθουν κι άλλα...

Contre la Préjugé

2007-04-13T20:41:00.002+03:00

Kαι όμως το έκανα... Πρίν από λίγο καιρό κατέβασα το πρώτο επεισόδιο του Black Cat αλλά όπως και πολλά άλλα anime, έτσι και αυτό, δεν τα βλέπω μόλις τα κατεβάσω... Και σήμερα το μεσημέρι το είδα με τον αδερφό μου τον Δημήτρη. Μόλις πριν από λίγη ώρα διαπίστωσα ότι σήμερα είναι Παρασκευή και 13! Δεν είμαι προληπτικός αλλά αν μου συμβεί κάτι δεν είναι να πει κανείς πως πήγαινα γυρεύοντας?

Βy the way, το Black Cat φαίνεται καλό αν και θα περιμένω να δω και μερικά επεισόδια ακόμη...

Δεν κατάλαβα....

2007-04-12T23:00:00.002+03:00

Δηλαδή όλα τα blog θα έχουν RSS το δικό μου στην απ' έξω? Επιλήφθηκα του θέματος και έβαλα και εγώ RSS για να μάθετε !!! Και για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκονται στην πλαϊνή στήλη στο watashi no RSS...enjoy!

Ergo Proxy (エルゴプラクシー)

2007-04-12T21:14:00.003+03:00

Πριν από καιρό τελείωσα ένα από τα πολυσυζητημένα anime της τελευταίας χρονιάς το Ergo Proxy. Πρόκειται για ένα sci-fi, drama anime το οποίο εκτυλίσσεται στη Romdeau στο πολύ μακρινό μέλλον.

Η Romdeau είναι μία "κλασσική" πόλη του μέλλοντος που επικρατεί μια κατάσταση του τύπου "μη μιλάς, μη γελάς", άνθρωποι χωρίς αισθήματα κτλ. Οι άνθρωποι έχουν στην δούλεψη τους ένα είδος ρομπότ που λέγεται autoreiv. Mέσα σε αυτό setting εκτυλίσσονται κάποιες δολοφονίες και εδώ έρχεται η πρωταγωνίστρια Re-l Mayar να διαλευκάνει τις υποθέσεις. Φυσικά δεν πρόκειται για απλές δολοφονίες...και όσο προχωράει η υπόθεση μεγαλώνει το μυστήριο.

Αυτό που μου άρεσε στο σενάριο ήταν η ιδέα του cogito. Cogito είναι ένας ιός που προσβάλλει τα autoreivs και τους δίνει αισθήματα. Μια ιδέα που εμένα μου φάνηκε πάρα πολύ έξυπνη όχι τόσο για την ιδέα αυτή καθαυτή αλλά για το πώς εξελισσόταν μέσα στη σειρά.

Αυτό που δε μου άρεσε ήταν ότι πολλές φορές έπεφτε πολύ μπέρδεμα και δεν καταλάβαινες τι γινόταν. Το όλο concept της σειράς μου φάνηκε πολύ καλό και νομίζω αν ήταν λίγο πιο καθαρό και ενδεχομένως λίγο πιο επεξηγηματικό θα ήταν πολύ καλύτερα. Τέλος κάτι άλλο που δεν μου άρεσε ήταν οι ελάχιστες σκηνές δράσης και αυτές πολύ μέτριες.

Αll in all θα έλεγα πως είναι ένα αρκετά καλό anime και αξίζει να το δει κανείς και όχι μόνο οι λάτρεις του sci-fi είδους.

Είπαμε ότι θα μιλάμε για anime αλλά όταν...

2007-04-11T15:49:00.002+03:00

βλέπεις τέτοια κορυφαία από τους φίλους μας τους Άγγλους δεν μπορείς παρά να τα respect. Aύτο είναι ένα ποδήλατο φορητό...γιατί διπλώνει!!! Μπορείς να κάνεις ποδήλατο και όταν η περίσταση το απαιτεί, σταματάς, το διπλώνεις και voila... οff you go!!!

τώρα το πώς θα κουμαντάρεις ένα τόσο δυσανάλογο ποδήλατο με πολύ ψηλή σέλα και και τόσο μικρές ρόδες, αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο...

(photo από το μετρό του Λονδίνου)

2007-04-11T05:37:00.001+03:00

Yeaaahh !!! Respect ..

ChristOS rules

Show respect ...or die trying !

Aν δεν ειχα και σενα νε...

2007-04-11T04:57:00.002+03:00

Πραγματικά αν δεν βοηθούσε το αστέρι ο Χρήστος να κάνει τις μαγείες του με τα $ και την ΗΤΜL ακόμα θα μαλακιζόμουνα με τα copy & paste!

Aντε κάνε και συ ενα δικό σου blog!

Alright Refresh!

2007-04-11T00:17:00.002+03:00

Mετά από 1 χρόνο σχεδόν αναεώνω το blog μου και του δίνω καινούρια εμφάνιση με ολοκαίνουριο template (πιστεύω πολύ καλύτερο από το προηγούμενο) και με ανανεωμένα links κυρίως για anime αλλά και κάτι άλλα προσωπικά....Έσβησα όλα τα άσκοπα και χαζά posts και κράτησα μόνο αυτό που πρέπει....Θα ακολουθήσουν κι άλλα. Από τώρα και στο εξής θα μιλάμε μόνο για anime....(καλά μπορεί και για καμιά βλακεία που και που!)

Otanjou-bi Omedetou Gozaimasu!

2006-06-09T10:38:00.001+03:00

HAPPY BIRTHDAY ΕΥΗ ! ! !