Monday, 20 October 2008

Back to school

Μετά από πάρα πολύ καιρό επανέρχομαι στην «ενεργό» δράση. Αυτή την περίοδο το anidb και το baka-updates κατακλύζονται από νέες σειρές αλλά και seasons 2 και φυσικά θεώρησα «καθήκον» μου (άλλο που δεν ήθελα) να ρίξω μια ματιά στις νέες παραγωγές για να αποφασίσω τελικά ποιές θα συνεχίσω και ποιες θα σταματήσω (drop). Αν και δεν είναι σωστό να «κόβεις» μια σειρά από τα πρώτα 2 επεισόδια, δεδομένου ότι η μέρα έχει 24 ώρες και υπάρχει (or so Ive heard) και real life, δεν μπορείς να βλέπεις τα πάντα! Χαρακτηριστικό παράδειγμα του «κοψίματος» από την αρχή ήταν το Lucky Star. Δεν μπορούσα να κάνω μεγαλύτερη βλακεία! Gomen Konata-chan! Φυσικά κάποια πραγματα μπορεί να αλλάξουν εν καιρώ, άνθρωποι είμαστε. Μερικές φορές η πρώτη εντύπωση μπορεί να μην είναι σωστή.
Όπως και να ‘χει παρακάτω θα πω τις απόψεις μου για κάθε νέο τίτλο και θα τα κατηγοριοποιήσω σε 2 ομάδες.
Thumbs up: Πολύ καλή ή τουλάχιστον θα συνεχίσω να τη βλέπω μέχρι να…
Dropped: Just don’t!


Thumbs up

Akane-iro ni Somaru Saka (あかね色に染まる坂)
Ένα anime με «κλασσική» υπόθεση όπου υπάρχει μοιραία συνάντηση μεταξύ μιας νεοφερμένης μαθήτριας στο σχολείο και ενός μαθητή (ο οποίος φυσικά έχει και ένα παρελθόν) και μέσα σε αυτό το background εξελίσσονται κωμικές σκηνές. Στα υπέρ του τίτλου είναι οι πολύ όμορφα σχεδιασμένοι γυναικείοι χαρακτήρες.

Casshern Sins (キャシャーン SINS)
Σε ένα post-apocalyptic σκηνικό ξυπνάει ο Casshern o οποίος δεν θυμάται το παρελθόν του και καλείται να βοηθήσει στη μάχη για την επιβίωση του κόσμου. Η σειρά με συνεπήρε από την αρχή με την υποβλητικότητά της και το διαφορετικό σχέδιο. Πολύ dark αίσθηση και αξιοσημείωτο animation. Προσωπικά πιστεύω ότι θα είναι από τα αγαπημένα μου για φέτος. Φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να μου αρέσει μια σειρά και να την «πιάνει» κάποιο fansub-group της προκοπής για αυτό και θα αρκέσω στους Shinsen-Subs που προσφέρουν την πιο αξιόλογη πρόταση.

Kurozuka (黒塚)
Yeah thats what Im talking about. Σκοτεινή ατμόσφαιρα, αίμα και μια μυστηριώδης γυναίκα να απλώνει ένα πέπλο μυστηρίου στην υπόθεση. Ελπίζω μόνο μην εξελιχθεί σε μπαρούφα σαν το Bakumatsu.


Ga Rei Zero (喰霊 --)
Με μια λέξη: Οι περιπέτειες μιας κρατικής ομάδας καταπολέμησης φαντασμάτων. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται μέτριο αλλά αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του.

Hyakko (ヒャッコ)
Ένα ακόμα school-life comedy με πρωταγωνίστριες 4 μαθήτριες που μπλέκουν σε διάφορες καταστάσεις. Για παράδειγμα στο πρώτο επεισόδιο δεν μπορούν να βρουν την αίθουσα που έχουν μάθημα γιατί το σχολείο τους είναι τεράστιο και τελικά κατά λήγουν να ρίχνουν μπουνιά σε καθηγητή (!). Το ευχάριστο είναι ότι (απ’ ότι διάβασα) σύμφωνα με το manga θα εμφανίζονται και καινούριοι ξεχωριστοί χαρακτήρες. Και εδώ το σχέδιο αλλά και η επιλογή των χρωμάτων δίνουν ένα ξεχωριστό τίτλο σε αυτή τη σειρά που από ότι φαίνεται θα έχει μεγάλη απήχηση.

Kannagi (かんなぎ)
O Jin αποφάσισε να φτιάξει ένα ξύλινο ομοίωμα, στα πλαίσια ενός σχολικού μαθήματος, μιας γυναικείας μορφής που έβλεπε στα όνειρά του. Μετά από ολονύχτια προσπάθεια ολοκληρώνει το έργο του και λίγο πριν φύγει για το σχολείο διαπιστώνει ότι το ξύλινο ομοίωμα είχε μετατραπεί σε θεά. Μια θεά όμως «μερικών» αιώνων δεν είναι συνηθισμένη στον σύγχρονο τρόπο ζωής!

Chaos;Head (カオス;ヘッド)
Σε αυτή τη σειρά ο πρωταγωνιστής, Takumi, ένας νεαρός με δυσκολία να διακρίνει ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο και με παραισθήσεις που θυμίζουν Welcome to the NHK, βρίσκεται μάρτυρας υποθέσεων δολοφονιών. Η σκηνοθεσία της κινείται σε μέτρια επίπεδα (τουλάχιστον στο πρώτο επεισόδιο) και το σχέδιο επιδέχεται βελτίωση. Συνήθως, βέβαια, γίνεται το αντίστροφο αλλά παρόλα αυτά είναι μια αξιόλογη σειρά.

Kuro Shitsuji (黒執事)
Μια σειρά που θυμίζει έντονα Vampire Knight. Στην ουσία Kuro Shitsuji σημαίνει Dark Butler και το καθήκον του είναι να υπηρετεί τον 12χρονο κύριο του. Δεν λείπουν και τα κωμικά στοιχεία τα οποία κυρίως προέρχονται από το υπόλοιπο υπηρετικό προσωπικό του 12χρονου.

Kurogane no Linebarrels (鉄のラインバレル)
Αυτή η σειρά πραγματικά με προβλημάτισε. Ενώ γενικά τα mecha δεν είναι το είδος μου αλλά και το σχέδιο του δε μου άρεσε, κάτι μου έλεγε να τη συνεχίσω. Και αυτό θα κάνω για να δω αν το ένστικτό μου είχε δίκιο ή όχι.

Shikabanehime Aka (屍姫 )
Ο τίτλος τα λέει όλα. Corpse Princess. Μια undead πριγκίπισσα που έχει ως σκοπό να μαζέψει 108 ψυχές για να πάει στον παράδεισο. Ωραία ανάπτυξη ροής και αξιόλογο animation.
Oh! Did I mention that she’s hot?


Mouryou no Hako (魍魎の匣)
Το δεύτερο καλύτερο anime ανάμεσα σε αυτά που ξεκίνησαν να προβάλλονται τώρα. Ένας ιδιωτικός ντεντέκτιβ καλείται να εξιχνιάσει μια σειρά παράξενων δολοφονιών μαθητριών. Τα κορίτσια ακρωτηριάζονται και μπαίνουν σε κουτιά ( δεν είναι τόσο κάφρικο όσο ακούγεται!). Νομίζω ότι μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ καλό και νομίζω ότι έχει αρκετές πιθανότητες προς αυτή την κατεύθυνση δεδομένου ότι το studio παραγωγής είναι MADHOUSE. Πολύ καλό από όλες τις απόψεις. Σενάριο, σκηνοθεσία, σχέδιο. Βy the way, έχει OP και ED από τους Nightmare. Δηλαδή, τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κάποιος;

To Aru Majutsu no Index (とある魔術の禁書目録)
Σε ένα μακρινό μέλλον όπου η χρήση μαγείας είναι συνηθισμένη ο πρωταγωνιστής έχει την μια ατυχία μετά την άλλη. Η χρήση μαγείας τελικά μόνο ατελείωτους μπελάδες θα προσφέρει σε αυτόν και άφθονο γέλιο σε μας. Σε αυτό βέβαια βάζουν ένα χεράκι και οι υπόλοιποι χαρακτήρες της σειράς.

Michiko to Hatchin (ミチコとハッチン)
It’s got style. It’s got finesse. It’s got bad ass runaway con chick smashing everything on the way. Want more?

Yozakura Quartet (夜桜四重奏 〜ヨザクラカルテット〜)
Μάλλον θα είναι ένα από τα anime της χρονιάς αν και δε έλεγα ότι με εντυπωσίασε. Μια ομάδα νεαρών παιδιών που το καθένα έχει μια ειδική δύναμη και εν ολίγοις προσπαθούν να διατηρήσουν την τάξη και την ασφάλεια στην πόλη τους. Όπως είναι αναμενόμενο και οι εχθροί τους δεν είναι απλοί άνθρωποι.

Toradora! (とらドラ)
Άφησα για το τέλος το καλύτερο! Ειλικρινά δεν μπορούσα να συγκρατήσω το στομάχι μου από τα γέλια όταν είδα το πρώτο επεισόδιο. Το lameness επίπεδο των δυο πρωταγωνιστών είναι πέραν κάθε φαντασίας. Υποτίθεται ότι είναι οι δύο delinquents του σχολείου και για «κακή» τους τύχη η ροή των γεγονότων θα τους αναγκάσει να συνεργαστούν για να επιτύχουν ο καθένας τον στόχο του.


Season 2
Σειρές που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία την προηγούμενη περίοδο συνεχίζονται φέτος και εμείς θα τις τιμήσουμε. Θα ξεκινήσω με ένα από τα αγαπημένα μου το Ef - A Tale Of Melodies που είναι ουσιαστικά το prequel του Tale Of Memories. Επίσης έχουμε τη 2η season του πολύ καλού Mobile Suit Gundam 00 που μας είχε αφήσει με ένα ερωτηματικό στο τέλος της 1ης και τώρα θα απαντηθούν οι απορίες μας. To Vampire Knight Guilty είναι προφανώς η συνέχει του Vampire Knight, μιας σειράς με πολλούς fans. Τέλος το Rosario to Vampire Capu 2 «δαγκώνει» (capu=bite) και τα τελευταία ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα μας.

Dropped
Ήρθε η ώρα ν’ αρπάξουμε το φτυάρι! XD. Μπορεί ενδεχομένως να αδικήσω κάποιες σειρές αλλά έτσι είναι η ζωή. I am what I am. Love it or shove it. Ιδιαίτερη «αγάπη» έχω στις mainstream σειρές και ειδικά στις πολυδάπανες. Από τις low-budget δεν μπορείς να έχεις μεγάλες απαιτήσεις οπότε και η κριτική σου πρέπει να είναι η ανάλογη.

Tales of the Abyss (テイルズ オブジ アビス)
Φτυαριά #1. Ξεκινάω με την μακράν χειρότερη, κατά τη γνώμη μου, καινούρια σειρά. Gay πρωταγωνιστής, χιλιοεπαναλαμβανόμενο σενάριο και κλασσικό βλαμμένο action. Και σαν μην έφτανε αυτό οι παραγωγοί δεν μπορούσαν να βρουν πιο ηλίθιο seiyū για τον κεντρικό ήρωα. Tι να πω; Να πω ότι δεν το είδα το πρώτο επεισόδιο ούτε ως τη μέση; Μπορεί να φταίει η ηλικία μου (too old for this shit). Αλλά και ο αδερφός μου που το είδε μαζί μου είχε την ίδια άποψη.


Hokuto no Ken Raou Gaiden Ten no Haou (北斗の拳 ラオウ外伝 天の覇王)
Τώρα μάλλον θα ακούσω πολλά για αυτό που πρόκειται να πω, αλλά τι να κάνουμε. Η αλήθεια είναι ότι το Hokuto no Ken είναι μια ολόκληρη σχολή και το σέβομαι για αυτό. Σέβομαι το γεγονός ότι έχει πάρα πολλούς οπαδούς απλά εγώ δεν είναι ένας από αυτούς. Είναι το κλασσικό martial-arts anime (όπερ μεθερμηνευόμενον εστί ξύλο με το τσουβάλι) and that aint my thin’.

Kemeko Deluxe! (ケメコデラックス!)
Δεν το λες κακό. Το λες παιδικό. Η αλήθεια είναι ότι έχει γέλιο αλλά επειδή είναι πολύ φανερό το που θα καταλήξει η σειρά, Ill pass on grass.


Kyou no Go no Ni (今日の)
Αυτή η σειρά έχει πολύ ωραίο σχέδιο αλλά δυστυχώς αυτό δεν αρκεί για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον.

Tytania (タイタニア)
Ωχ! Δεν μας παρατάτε με την επικούρα και τους ιππότες σας! Άντε να πνιγείτε! Δε πα να το συνιστούν 21 κατασκευαστές πλυντηρίων… εγώ δεν το βλέπω!

Hakushaku to Yousei (伯爵と妖精)
Άλλη μια παραγωγή από το ίδιο studio (ARTLAND) με το παραπάνω. Φαίνεται οι τύποι εκεί πέρα το έχουν βάλει σκοπό να βγάζουν βλακείες. Aυτή η σειρά μου δίνει την αίσθηση ότι είναι το ίδιο προϊόν με το Tytania αλλά με διαφορετικό περιτύλιγμα. Το Tytania είναι shounen και το Hakushaku to Yousei είναι shoujo οπότε η εταιρία κάλυψε και τα δυο φύλα και ό,τι αρπάξει. Προσωπικά μου άρεσε παραπάνω από το Tytania αλλά και πάλι…

Skip Beat! (スキップ・ビート!)
Το άφησα για το τέλος γιατί ήταν μακράν το πιο αδιάφορο. Όχι ότι δεν έχει κάτι να προσφέρει. Απλά λάθος άτομο, λάθος ηλικία, λάθος ενδιαφέροντα, λάθος φύλο. Μονολεκτί, shoujo overdose.

Monday, 13 October 2008

MUCC - Ageha 「ムック - アゲハ」

Mε αφορμή την αυριανή συναυλία των Plastic Tree στo Second Skin, στην οποία δυστυχώς δεν θα μπορέσω να πάω, σκέφτηκα να γράψω την άποψη μου για το τελευταίο single του αγαπημένου μου jband που δεν είναι άλλο από τους MUCC (ムック) και μαζί να εγκαινιάσω και ένα καινουριο blog-label, jmusic. (Obviously the letter j stands for Japan, and it is widely used in various aspects just to indicate the origin...and that it also kicks a$$ :) To single λέγεται Ageha (το οποίο σημαίνει swallowtail=είδος πεταλούδας) και όπως συνηθίζεται έχει regular και limited edition. Λογικά θα αποτελεί μέρος του καινούριου album που αναμένεται το Μάρτιο του 2009.


Tracklist:
1. Ageha (アゲハ) (both editions)
2. Concrete 082 (regular edition)
2. Aoi Mori (青い森) (limited edition)

Το ομώνυμο κομμάτι, Ageha, είναι φανταστικό! Και λυρικά αλλά και από στιχουργική άποψη. Πιστεύω ότι σηματοδοτεί και το νεο ύφος του συγκροτήματος για το επερχόμενο album. Η αλλαγή στην εμφάνιση και ειδικά στον lead singer, Tatsurou (逹瑯), η οποία μάλον δεν άρεσε στους πιο πολλούς fans. Εμένα πάντως μου άρεσε!
Το Concrete 082 προσωπικά δεν μου άρεσε καθόλου και ειλικρινά δε νομίζω να το έχω ακούσει πάνω από δύο φορές. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση μόλις το άκουσα ήταν η εμφανής επιρροή από αμερικάνικο ήχο. Μην ξεχνάμε ότι συμμετείχαν στο Taste Of Chaos Tour στο οποίο έπαιξαν μαζί με άλλα γνωστά συγκροτήματα όπως Bullet For My Valentine, Αtreyu, Avenged Sevenfold.
Όσον αφορά το Αοi Mori (Μπλε Δάσος) είναι ένα κομμάτι 'συνδετικός κρίκος' με το μουσικό παρελθόν των MUCC που κινείται σε στυλ Libra.

Mέχρι το επόμενο review σας αφήνω με το Αgeha PV.