Wednesday, 30 January 2008

Army Life Part #2: Driver's Seat

Στις 14 Δεκεμβρίου το ΓΕΣ έκρινε σκόπιμο να με κάνει οδηγό και ταυτόχρονα να γίνει μετάταξη απο το Πεζικό στο Σώμα Εφοδιασμού Μεταφορών. Και για να γίνου όλα αυτά, ο ομιλών έπρεπε να πάει στη Σπάρτη όπου ειναι το ΚΕΕΜ (Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών). Το Κέντρο εκεί είναι από τα μεγαλύτερα στα Βαλκάνια και η κατάσταση χαοτική και ανοργάνωτη. Το καλό ήταν ότι επειδή υπήρχαν πολλοί στρατιώτες οι υπηρεσίες πήγαιναν 5 έξω 1 μέσα. Το κακό ήταν ότι η πόλη της Σπάρτης είναι πολή μικρή και “κλειστή” και βασικά η έξοδος με λίγα λόγια ήταν σαν 2ο ΚΨΜ. Εκτός των άλλων είχαμε και αναφορές κάθε πρωί, μεσημέρι και βράδυ, αναφορά για εξοδούχους και αυτα κρατούσαν υπερβολικά πολύ. Υπερβολικά πολύ διαρκούσε και η φρουρά και γενικά δεν υπήρχε κάτι που να λειτουργεί σωστά μέσα στο στρατόπεδο. Οι εγκατσατάσεις στο 1ο Τάγμα παλιές και οι τουαλέτες και οι ντουζιέρες λίγες για ένα Λόχο 250 ατόμων.

Tο φορτηγό τύπου STEYR

Τώρα, στην εκπαίδευση. Κλασσικά. Φίδιασμα. Ρώτησαν ποιοί έχουν επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και ποιοί έχουν απλό δίπλωμα για πάνω από 5 χρόνια για να γίνουν εκπαιδευτές οδηγών. Εγώ σλέφτηκα “τι στο διάλο? Δεν πάω?” όχι ότι είχε μεγάλη σημασία γιατί εκτός από το στρατιωτικό δίπλωμα πήρα και καταλληλότητα αλλά αυτό μετράει μόνο αν στη μονάδα που θα πας έχουν ανάγκη από οδηγούς. Συνήθως οδηγούν οι ΕΠ.ΟΠ και οι υπαξιωματικοί. Σαν εμπειρία είχε πλάκα γιατί δεν είχα οδηγήσει ποτέ φορτηγό. Σαν εκπαιδευτής έκατσα μόνο μια μερα γιατί ο θόρυβος μέσα στο φορτηγό και η κάπνα από το πετρέλαιο δεν παλευόταν. Τις υπόλοιπες μέρες χωνόμουν ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους και απλά περίμενα να περάσει η ώρα. Δε με χαλούσε καθόλου! Το αστείο ήταν ότι στη μια μέρα που ήμουν εκπαιδευτής μου έτυχε ένα παιδί που δεν ήξερε να οδηγάει καθόλου. Παραθέτω το σκηνικό:
Εγώ: έλα φίλε σάλτα να πάμε βόλτα.
Εκπαιδευόμενος: Ξέρεις φίλε δεν ξέρω να οδηγάω καθόλου.
Εγώ: Καθόλου? Ούτε πού είναι το γκάζι, το φρένο κτλ?
Εκπ.: Τίποτα.
Εγώ: Καλά περίμενε λίγο.

Κατεβαίνω στο χώρο συγκέντρωσης των εκπαιδευόμενων και ρωτάω την επιλοχία:

Εγώ: Είναι ένα παιδί που δεν ξέρει να οδηγάει καθόλου και είναι ψιλοφοβισμένο. Τι να τον κάνω?
Επιλοχίας: Ε εντάξει. Αντι για μια γύρα κάντου 2.
Εγώ: Καλά. Θα του κάνω δύο γύρες και αυτός θα μάθει να οδηγάει?
Επιλ: Ε ξέρω γω.
Σκέφτομαι “Ρε δε γ....σαι σιγά μη με ρίξει εμένα σε κανένα χαντάκι! Βρείτε κανέναν άλλο μ@λ@κ@!”
Σημείωση: Φυσικά τα φρένα του συνοδηγού και το χειρόφρενο δεν δουλευουν στα φορτηγά της εκπαίδευσης.
Εν ολίγοις, πάω μετά στον ανθυπολοχαγό και του εξηγώ την κατάσταση και αυτός μου λέει να τον ξαναστείλω κάτω.
Στη Σπάρτη μπορώ να πω οτι πέρασα αρκετά καλά αλλά δεν νομίζω οτι θα μου άρεσε να καθόμουν παραπάνω από αυτόν το μήνα που έκατσα και ήταν και μια καλή ευκαιρία να γνωρίσω μια πόλη που δύσκολα θα πήγαινα από μόνος μου. Επίσης ένα άλλο καλό ήταν ότι εκεί συγκεντρώθηκαν στρατιώτες από πολλά Σώματα, Υγιεινομικό, Διαβιβαστών, Πεζοναύτες, Ειδικές Δυνάμεις κτλ και μάθαινες διάφορα πράγματα για τα άλλα Σώματα. Το κακό ήταν ότι μόλις άρχισες να συνηθίζεις και να μαθαίνεις τους άλλους φαντάρους στο θάλαμο, ήρθε η ώρα για να φύγουμε. Εγω μπορώ να πω ότι ήμουν πολύ τυχερος γιατί ήμουν στον ίδιο θάλαμο με άλλα 3 άτομα που ήξερα απο το Καμπάνη και με κάτι Πεζοναύτες με τους οποίους βγάζαμε πολύ γελιο. Όλοι ήταν γαμώ τα άτομα. Σειρούλες ρε.
Σίγουρα, είναι αρκετά και αυτά που έγιναν στη Σπάρτη και δεν μπορεω να τα γράψω όλα τώρα. Θα κρατήσω και μερικά για μένα. Σίγουρα όμως θα επανέλθω κάποια στιγμή. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην Νέα Καλλίστη (15 χλμ έξω από την Κομοτηνή) στην μονάδα 872 ΑΚ (ΑΚ: Αποθήκη Καυσίμων). Μπορώ να πώ ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος. Υπηρεσίες 1-1, καλός διοικητής, εγκαταστάσεις ανεκτές και γενικά καλό κλίμα μεταξύ των παιδιών. Σίγουρα θα εχουμε πολλά να πούμε για τη μονάδα αφού κατά πάσα πιθανότητα από δω θα απολυθώ.
Τέλος, σήμερα ειδοποιήθηκα και επίσημα ότι θα πάω για ΛΥΒ (=Λόχος Υποψήφιων Βαθμοφόρων, δηλαδή σχολή για Δεκανείς). Στις 15 Φεβρουαρίου μέχρι τις 29 θα κάνω εκπαίδευση στο Νευροκόπι. Οπότε θα έχουμε και το σχετικό update και από εκεί.
Δε σε χαλασε? :)