Sunday, 9 December 2007

He‘s got it! Yeah baby he’s got it!


Ναι! Είναι αλήθεια! Είμαι και επίσημα πλέον Πολιτικός Μηχανικός. Μετά από επτά χρόνια φοιτητικής ζωής (1 στην Ξάνθη και 6 στην Θεσσαλονίκη), τελείωσα με τις σπουδές μου. Είμαι πολύ ευτυχισμένος γιατί είναι κάτι που το ήθελα πολύ, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια που η φοιτητική μου ζωή έφτανε στο συνταξιοδοτικό της. Είμαι επίσης ευτυχισμένος γιατί κατάφερα να τελειώσω τη σχολή σε 6 χρόνια (5 είναι τα επίσημα και ο πρώτος χρόνος στην Ξάνθη ουσιαστικά δεν μέτρησε γιατί πέρασα στην Θεσσαλονίκη με το 10% οπότε ξαναπήγα στο 1ο έτος) και ο μέσος όρος της είναι τα 7,5 χρόνια. Ο βαθμός του πτυχίου μου είναι 7,31 και πιστεύω ότι είναι αρκετά καλός αν αναλογιστεί κανείς ότι ο πρώτος σε μια ορκωμοσία 125 ατόμων είχε 8,30 και εγώ ήμουν περίπου στην 25η θέση. Anyway αρκετά με τις φλωριές μου. Η ορκωμοσία μου εξελίχθηκε σε σίριαλ αφού μέχρι να καταφέρω να πάρω άδεια από τον Στρατό, μου βγήκε η Παναγία. Το σίριαλ αυτό δεν είναι του παρόντος και το περιγράψω κάποια στιγμή. Το σίγουρο είναι πως έχει πολύ γέλιο!

Ταυτόχρονα όμως είμαι και λίγο στεναχωρημένος γιατί αυτά τα χρόνια ήταν τα καλύτερα της ζωής μου, και σίγουρα τα πιο ανέμελα, και κάπου αισθάνομαι ότι ήταν ένα ωραίο όνειρο που τώρα πρέπει να τελειώσει και να ζήσω στην πραγματικότητα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια έζησα καταπληκτικές στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ και καταστάσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μου…
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω ένα ιδιαίτερο άτομο που ήταν μαζί μου σε αυτό το όνειρο και του έδινε ψυχή και νόημα. Ήσουν μαζί μου πριν ακόμα αρχίσει αυτό το ταξίδι και περάσαμε πολλά μαζί, χαρές και λύπες. Για όλα αυτά τα χρόνια, σ’ ευχαριστώ πολύ…

p
.s. Oυφ! 2 post σε μια μέρα! Έχασα τη φόρμα μου.

Army Life Part #1: Basic Training

Σε λίγες μέρες τελειώνει η βασική μου εκπαίδευση στο Κιλκίς και στο τέλος της επόμενης εβδομάδας θα βγουν οι μεταθέσεις. Η μεγαλύτερη πιθανότητα για μένα είναι να πάω στον Έβρο.
Οι εντυπώσεις μου από τον πρώτο μήνα στην στρατιωτική μου ζωή θα έλεγα ότι είναι πολύ καλές. Ήμουν προετοιμασμένος για χειρότερες καταστάσεις. Όλα είναι μια συνήθεια. Τι και αν έχεις να καθαρίσεις τουαλέτες? τι κι αν ξυπνάς στις 6? τι κι αν το πρωινό είναι ένα ψωμί σαν παξιμάδι? Όλα είναι θέμα συνήθειας. Πάντως για να λέμε του στραβού το δίκιο, μπορεί οι εγκαταστάσεις του στρατοπέδου να είναι παλιές αλλά τα καλοριφέρ δουλεύουν στο full και στα λουτρά το κρύο νερό δεν λέει να έρθει.
Η παρέα στο στρατό είναι πολύ σημαντικό πράγμα και γω είμαι πολύ τυχερός γιατί μέσα στο θάλαμο μου και στην ομάδα μου έχει και γαμώ τα άτομα και περνάμε πολύ καλά. Σε κάποια φάση θα γράψω και μερικά καλά σκηνικά…
Ένα αναπόφευκτο στο στρατό είναι το ράδιο-αρβύλα… «Ένας γνωστός μου στο ΓΕΣ που είναι φίλος με τον θείο του γιου του αρχηγού μου είπε…» Συνέχεια θα ακούς τέτοια και στο 99% θα είναι μούφα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που κάναμε ήταν οι βολές. Εγώ έχασα το κατοστάρι αλλά έριξα στα 200 και στα 300. Το τι πέτυχα? Κατάφερα να ρίξω καμιά 50αριά κουκουναριά που ήταν πίσω από τους στόχους. Τα νούμερα μου ήταν 3/13 στα 200 και 4/13 στα 300. Δηλαδή από τις 10 σφαίρες οι 3 (και οι 4 αντίστοιχα) βρήκαν στόχο και το άθροισμα των βαθμών ήταν 13 σε ένα στόχο που το κέντρο «πιάνει» 5 και έχει δύο κύκλους ακόμα που μετράνε για 4 και 3. Να πω την αλήθεια δεν χαλάστηκα και πολύ που δεν τα πήγα καλά. Υπήρχαν και άτομα που έκαναν 3 φορές 0/0 και αυτομάτως πήραν το παρατσούκλι sniper. Εμένα αυτό που με ένοιαζε ήταν να τα κάνω όλα σωστά για να μην τσιμπήσω κρατήσεις.
Είναι και τόσα ακόμη που θέλω να γράψω (…αλλά ψιλοβαριέμαι) και θα το κάνω σίγουρα σε κάποια άλλη στιγμή. Until then, see you in Εβρολίγκα.

Sunday, 4 November 2007

Sayonara Sekai :(



Ναι. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε. Ήρθε και μενα η ώρα μου να υπηρετήσω τη μαμά πατρίδα. Σήμερα είναι η τελευταία μου μέρα στα εγκόσμια και αύριο το πρωί θα παρουσιαστώ στο 604 ΤΠ στο Κιλκίς. Δυστυχώς σήμερα συνέβη ένα δυσάρεστο γεγονός και...
Αnyway, πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά και ότι και για μένα ο στρατός θα είναι, όπως και για τους περισσότερους, μια ανάμνηση που θα τη θυμάμαι και θα γελάω...
bye bye...

Friday, 19 October 2007

Bokurano (ぼくらの)

Χθες το βράδυ ολοκλήρωσα μια από τις αγαπημένες μου σειρές για φέτος, το Bokurano, και αισθάνθηκα υποχρεωμένος να αφιερώσω λίγο από το χρόνο μου για να γραψω ενα mini-review. To Bokurano είναι σειρά sci-fi, tragedy, mecha 24 επεισοδίων από την GONZO και μπορείτε να το δείτε από το fansub Triad.


Μια παρέα 15 παιδιών που βρίσκονται σε θερινή κατασκήνωση, παίζοντας στην παραλία, βρίσκουν μια κρυμμένη σπηλιά. Αποφασίζουν να την εξερευνήσουν και μέσα σ’ αυτή βρίσκουν έναν άνθρωπο που αυτοσυστήνεται ως επιστήμονας. Τους προσκαλεί να συμμετάσχουν σε ένα καινούριο παιχνίδι που κατασκεύασε ο ίδιος. Το παιχνίδι έχει σχέση με ρομπότ και ζητάει από τους παίκτες του να πιλοτάρουν το ρομπότ και να αντιμετωπίσουν σε μονομαχία άλλα ρομπότ. Ένα παιχνίδι που αρχικά φαίνεται να έχει πλάκα και να είναι πρωτοποριακό τελικά εξελίσσεται σε κατάρα αφού τα παιδιά από την αρχή κιόλας του παιχνιδιού, διαπιστώνουν ότι το ρομπότ λειτουργεί με «ανθρώπινη» ενέργεια και ως συνέπεια ο πιλότος του πεθαίνει μετά από κάθε μάχη. Αυτή η τραγική διαπίστωση γίνεται ακόμα τραγικότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν την μονομαχία αφού σε αυτή την περίπτωση, θα καταστραφεί η Γη (πολύ πρωτότυπο).


Κάθε φορά, μετά το τέλος της μάχης επιλέγεται ο επόμενος πιλότος ο οποίος σημαδεύεται σε κάποιο μέρος του σώματος του και ουσιαστικά είναι ο επόμενος που θα πεθάνει. Η πλοκή συνεχίζεται με την προσωπική ιστορία του εκάστοτε παιδιού-πιλότου και την θλιβερή ιστορία που κρύβεται πίσω από το καθένα. Και πιστέψτε με, πέφτει πολύ κλάμα. Τόσο πολύ που σε κάποιες στιγμές νομίζω ότι υπερέβη του δέοντος. Έτσι ο ένας μετά τον άλλον πρέπει να προστατέψουν τη Γη. Μέσα σε αυτό το σκηνικό μπαίνουν και οι κυβερνήσεις, βιομηχανίες όπλων και παρακρατικές οργανώσεις προσπαθώντας να κατανοήσουν την νέα αυτή τεχνολογία και γιατί όχι να τη χρησιμοποιήσουν προς όφελος τους. Και εδώ είναι που μας τα χάλασε λίγο η σειρά. Περίπου από το επεισόδιο 15 μέχρι 22 η πλοκή ήταν αργή και βαρετή και πολλές φορές δυσνόητη με επεισόδια ανούσια κατά τη γνώμη μου. (Η δική μου άποψη είναι ότι θα έπρεπε να διαδραματίζεται γύρω μόνο από τα παιδιά.). Το τέλος της σειράς είναι λίγο πολύ αναμενόμενο αλλά δοσμένο έτσι που αφήνει μια ευχάριστη, γλυκιά γεύση.

Η άποψη μου για αυτή τη σειρά είναι πολύ θετική. Είναι βασισμένο σε ένα πολύ δυνατό, απ’ όσο λένε, manga αν και από ένα σημείο και μετά έχει μεγάλες αποκλίσεις από αυτό και πολλοί έχουν την πεποίθηση ότι αυτό είναι που το «κατέστρεψε». Σίγουρα είχε μια μεγάλη κάμψη από την πολύ δυνατή αρχή του, αλλά παρόλα αυτά, εγώ νομίζω, ότι και πάλι είναι μια καταπληκτική σειρά. Τώρα, στα επιμέρους στοιχεία, στα θετικά συγκαταλέγονται το σενάριο, οι χαρακτήρες, το σχέδιο και η απίστευτη μουσική του. Εδώ να πω ότι το OP ED Single - Uninstall και το ED2 Album - Vermillion και τα δυο από την Ishikawa Chiaki πρέπει να τα έχω ακούσει πάνω από 1000 φορές! (καλά όλοι υπερβάλουμε λίγο!). Στα αρνητικά θα έβαζα τη σκηνοθεσία , εν μέρει, και σίγουρα το animation το οποίο στις mecha μάχες καταντάει ως και κουραστικό.
Κλείνοντας, θέλω μόνο να πω ότι για μένα το Bokurano θα είναι αποτελεί σίγουρα μια καλή ανάμνηση από τον κόσμο των anime.

Sunday, 9 September 2007

Death Note (デスノート)

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Ο παραπάνω τίτλος είναι μια παραγωγή από το studio Madhouse και αποτελεί αδιαμφισβήτητα –αν όχι τον καλύτερο- έναν από τους καλύτερους τίτλους της φετινής χρονιάς… Το συγκεκριμένο anime εκπροσωπεί τα είδη drama, detective fiction, psychological thriller και θα αποτελέσει σταθμό στο κόσμο των anime


Η υπόθεση είναι η παρακάτω: ένας μαθητής λυκείου, ο Yagami Light, ο οποίος είναι ένα χαρισματικό, πανέξυπνο άτομο, κατά τον καιρό που σκέφτεται ότι ο κόσμος είναι βαρετός και σάπιος, βρίσκει κατά τύχη ένα μυστηριώδες σημειωματάριο, το Death Note… Πάνω στο τελευταίο είναι γραμμένο ότι ο θνητός, του οποίου το όνομα είναι γραμμένο στο Death Note θα πεθάνει… Αρχικά, ο Light το θεωρεί μια πλάκα, αλλά χρησιμοποιώντας δύο εγκληματίες ως “πειραματόζωα”, επιβεβαιώνει ότι το Death Note δεν πρόκειται καθόλου περί φάρσας, παρά ενός εργαλείου για να “αποδίδει δικαιοσύνη”... Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν ο Light, έχοντας συναντήσει τον Shinigami (θεός του θανάτου) Ryuk (που είναι και ο προηγούμενος κάτοχος του Death Note) στοχεύει στο να “τιμωρήσει” όλους τους εγκληματίες και άδικους ανθρώπους παγκοσμίως, ώστε να δημιουργήσει έναν καινούργιο κόσμο που θα ανήκει μόνο στους δίκαιους, του οποίου ο Light θα γίνει θεός… Σύντομα όμως, ο τεράστιος αριθμός ανεξήγητων θανάτων ανησυχεί την αστυνομία και κεντρίζει το ενδιαφέρον ενός κορυφαίου ντετέκτιβ , του L, ο οποίος σκοπεύει να σταματήσει τον Kira ( ψευδώνυμο του Yagami Light, από την λέξη killer) και έτσι ξεκινάει η διαμάχη μεταξύ των δύο… Θα μπορέσει ο L να πιάσει τον Kira ή θα σκοτώσει ο Kira τον L πρώτα? Θα αποτύχει κατά τη διάρκεια του αγώνα του ο Kira ή θα γίνει εν τέλει ο θεός του καινούργιου κόσμου???
Ήδη παρασύρθηκα και είπα παραπάνω από όσα έπρεπε, γιατί δεν χρειάζονται λόγια για να περιγράψεις ένα θρύλο όπως το Death Note… Αφού το ξεκίνησα όμως, θα συνεχίσω λέγοντας ότι εκτός της φανταστικής υπόθεσης, αλλά και από τεχνικής απόψεως, το Death Note αποτελεί απλά ένα αριστούργημα… Αληθοφανές σχέδιο, ανατριχιαστικό σενάριο, συναρπαστική εξέλιξη με αναρίθμητες ανατροπές και συγκινήσεις… Επιπρόσθετα, ένα απίστευτο soundtrack συνοδεύει πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι να αναφέρω ότι το Death Note πραγματικά δίνει μαθήματα σκηνοθεσίας… Ένα anime μοναδικό στο είδος του! Δεν το συνιστώ απλά, σας προειδοποιώ ότι το να μην δείτε το Death Note είναι ένα ασυγχώρητο έγκλημα τιμωρούμενο από τον Kira!
Για όσους ενδιαφέρονται να το δουν θα πρέπει να κατεβάσουν την παραγωγή της animeclipse η οποία είναι ασυναγώνιστη από άποψη μετάφρασης, typesetting και overall παραγωγής.

Sunday, 8 July 2007

Genshiken (げんしけん)

Ο παρών τίτλος είναι μία παραγωγή του 2004 από το Palm studio και την Genco και είναι μία σειρά 12 επεισοδίων. Δύο χρόνια μετά την πρώτη προβολή του anime, το 2006, το studio Ajia-do Animation Works δημιούργησε άλλα τρία επεισόδια OVA, συμπληρώνοντας το anime (?) (Προγραμματίζεται άλλη μια OVA περίπου τον Οκτώβριο)… Πρόκειται για ένα comedy, slice-of-life, seinen anime που πραγματικά αξίζει να το δει κανείς, και θα καταλάβετε παρακάτω τι εννοώ…




Η υπόθεση είναι πολύ απλή και περιγράφεται καλύτερα μόνο με μια μικρή φράση: η ζωή των OTAKUS!!! Δηλαδή, η σειρά ακολουθεί μια ομάδα φοιτητών που είναι μέλη ενός college club, την Κοινότητα για την Μελέτη του Μοντέρνου Οπτικού Πολιτισμού (The Society for the Study of Modern Visual Culture) ή με μια λέξη, Genshiken, όσο αυτοί αναπτύσσουν μεταξύ τους φιλίες λόγω των κοινών τους ενδιαφερόντων, θίγουν θέματα του otaku lifestyle τους και αντιμετωπίζουν διάφορα μικρά προβλήματα… Και αυτή είναι η βασική υπόθεση, διότι δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω έναν πρωταγωνιστή, αν και ξεχωρίζουν η Saki Kasukabe, μία κοπέλα που μισεί τους otakus αλλά κάνει παρέα μαζί τους, επειδή το αγόρι της είναι μέλος, πράγμα που η ίδια προσπαθεί να αλλάξει, και ο φοβερός και τρομερός Madarame Harunobu, ο οποίος είναι ο πιο hardcore otaku του Genshiken, τον οποίο συχνά βλέπουμε να ξοδεύει μαζί με τους φίλους του μυθικά ποσά χρημάτων για την αγορά manga, anime και φυσικά, doujinshi… Δεν υπάρχει εξέλιξη στη σειρά, πράγμα που όμως δεν είναι αρνητικό, επειδή το anime αυτό πολύ απλά δεν την χρειάζεται, επειδή ούτως ή άλλως, πέφτει τρελό γέλιο!


Αξίζει να σημειωθεί επιπρόσθετα ότι, εκτός από το κωμικό στοιχείο της σειράς, παρατηρεί κανείς το πόσο όμορφα και ζωντανά προβάλλουν ο συγγραφέας του manga (Kio Shimoku) και ο σκηνοθέτης της σειράς (Takashi Ikehata) την εικόνα των otakus στην Ιαπωνία, που συχνά πλαισιώνονται από πολλά αρνητικά στερεότυπα… Ο σκηνοθέτης και ο συγγραφέας παρουσιάζουν άψογα τις συνήθειές των otakus και ασκούν κριτική στους χαρακτήρες τους, χωρίς όμως ποτέ να καταργείται το γεγονός ότι είναι και αυτοί άνθρωποι, εκφράζοντας συμπάθεια προς αυτούς και καταργώντας έτσι όλες τις επιθέσεις ενάντια στο πρόσωπο τους… Προσωπικά, συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτό το anime, γιατί θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια!

Ima kono tempo de!
OTAKU FOR EVER!!!

Saturday, 7 July 2007

Shingetsutan Tsukihime (真月譚 月姫)

Το Shingetsutan Tsukihime είναι ένα drama, mystery, suspense, fantasy (ίσως και λίγο romance) anime που αποτελείται από 12 επεισόδια. Αρχικά, το Τsukihime (που σημαίνει πριγκίπισσα του φεγγαριού) ήταν ένα παιχνίδι δημιουργημένο από την Type-Moon, ωστόσο, το 2003, το studio J.C. Staff και η Geneon υιοθέτησαν τον τίτλο και δημιούργησαν το ομώνυμο anime


Το storyline θα έλεγα ότι, από κάποια άποψη, φέρνει λίγο από το ‘Salems Lot του Stephen King… Η υπόθεση έχει ως εξής: ο Shiki Tohno, ένας έφηβος, ο οποίος θυμάται ελάχιστα πράγματα από το περίεργο παρελθόν του, έχει την ικανότητα να βλέπει σε αντικείμενα και ανθρώπους τις “γραμμές του θανάτου” που έχουν. Κόβοντας αυτές τις γραμμές με ένα ειδικό μαχαίρι τους καταστρέφει… Λόγω της καταστρεπτικής αυτής δύναμης, μία άσχετη, μυστηριώδης γυναίκα του είχε δώσει ειδικά γυαλιά τα οποία δεν του επιτρέπουν να βλέπει τις γραμμές αυτές… Μία μέρα, μία περίεργη, όμορφη γυναίκα-βαμπίρ, η Arcueid Brunestud, επιτίθεται στον Shiki, αλλά αυτός, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα την ακρωτηριάζει σε πολλά κομμάτια με την δύναμή του… Αυτή όμως δεν πεθαίνει, μιας και είναι vampire και μάλιστα True Ancestor, και καταλαβαίνοντας ότι ο Shiki κρύβει μέσα του έναν ψυχρό δολοφόνο, του ζητά, ως αντάλλαγμα, να την βοηθήσει στον αγώνα της ενάντια στον Roa… Επίσης, η αδερφή του, Akiha Tohno, τον προσκαλεί για να ζήσει στο πατρικό τους σπίτι ακολουθώντας τον θάνατο του πατέρα τους… Όμως, ο πρωταγωνιστής καταλαβαίνει ότι η οικογένεια του έχει ένα μυστικό, το οποίο προσπαθεί να ανακαλύψει παράλληλα με τον αγώνα του και της Arcueid, που έχει επίσης μακρύ παρελθόν… Η απάντηση σε αυτό το μυστήριο βρίσκεται όλη στο παρελθόν του, το οποίο αμυδρά θυμάται…

Η υπόθεση είναι πολύ ωραία, αλλά η εξέλιξη αηδιαστικά αργή, καθώς συχνά περνά ο χρόνος με χαζά του τύπου “αχ, καλέ, εσένα δεν σε πάω… Μα γιατί δεν το πας βρε το κορίτσι, τι σου έκανε;… Έτσι μου τη δίνει, έχω ένα αίσθημα ότι θα μαλλιοτραβηχτούμε, κάνε μου τη χάρη να μην την ξαναδείς ΠΟΤΕ… ”. Επίσης το σχέδιο είναι κάτι πολύ συνηθισμένο, το soundtrack σε ζαλίζει γιατί έχει μέσα όλη τη φιλαρμονική του Βερολίνου, βιολιά, πιάνο αλλά και το ωραίο κλασσικό εκκλησιαστικό αρμόνιο, που πάει γάντι στη σειρά… Τέλος, έχει κάποιες φανταστικές σκηνές, καλούτσικη σκηνοθεσία και κάποια επεισόδια έχουν πολύ ωραία, μυστηριώδη ατμόσφαιρα… Είναι όμως η εξέλιξη που τα χαλάει όλα… Αρκετά καλό anime σε γενικές γραμμές όμως, δείτε το, αλλά όχι γρήγορα, γιατί θα κοιμηθείτε…

Sunday, 17 June 2007

Kanon 2006 (カノン)

Μια σειρά 24 επεισοδίων του 2006 από την Toei Animation. Πρόκειται για ένα remake του Kanon (σειρά του 2002).

O Yuuichi Aizawa επιστρέφει στο σπίτι της ξαδέλφης του, Nayuki Minase, όπου πέρασε αρκετό καιρό στα παιδικά του χρόνια και δημιούργησε δυνατές φιλίες τις οποίες όμως δεν «θυμάται». Όλες αυτές οι φιλίες θα ξαναέρθουν να τον συναντήσουν 7 χρόνια μετά δημιουργώντας ένα μυστήριο γύρω από το παρελθόν του και καθώς προχωράει η πλοκή το μυστήριο θα αρχίσει να ξεδιαλύνεται.


Πραγματικά το Kanon είναι καταπληκτικό! Αρχικά σε παραξενεύει γιατί γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα δραματικό τίτλο, βλέπεις ένα slice of life comedy. Και αυτό είναι το καταπληκτικό αυτού του τίτλου. Το πώς δηλαδή η ροή αλλάζει και γίνεται λυπητερό. Είναι ένα anime «γεμάτο» με όλη την έννοια της λέξης καθώς αναπτύσσει πολύ όμορφα και ομαλά πολλά στοιχεία. Κωμωδία, romance, kawai και φυσικά το τραγικό στοιχείο. To Kanon με έκανε σίγουρα να αναθεωρήσω τις απόψεις μου για τα romance anime τα οποία από τώρα και ύστερα θα τα βλέπω με άλλο μάτι.

Saturday, 16 June 2007

Black Lagoon (ブラック・ラグーン)

Ένα καθαρόαιμο action anime 24 επεισοδίων του 2006 από το studio Madhouse. Την πρώτη σαιζόν την είδα από την animeclipse (κορυφαία δουλειά παιδιά) και τη δεύτερη από Shinsen-Subs.

Η ιστορία είναι η εξής. Ο Okajima Rokuro ένας απλός υπάλληλος μιας εταιρίας είναι παρών στην παράδοση ενός δίσκου που περιέχει πληροφορίες. Όμως κάτι πάει στραβά και πέφτει θύμα απαγωγής από μια ομάδα λαθρεμπόρων, τη Lagoon. Βλέποντας ότι η εταιρία του στέλνει μισθοφόρους για να σώσουν το δίσκο αλλά δεν νοιάζονται για αυτόν, αποφασίζει να παρατήσει τη ζωή του και μπει στον κόσμο της παρανομίας. Ουσιαστικά δηλαδή τον έσυρε η Revy, η gunman της Lagoon. H πλοκή συνεχίζεται με τις διάφορες αποστολές που αναλαμβάνει η Lagoon.
Η σειρά χωρίζεται σε δύο σαιζόν με την δεύτερη να έχει πολύ πιο σκοτεινό ύφος από την πρώτη και λιγότερες αλλά πιο μεγάλες αποστολές. Σεναριακά δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι και κάτι το εντυπωσιακό αν και πέφτουν και τα νοήματα του τύπου «άπονη ζωή μας πέταξες στους δρόμους…», «η ζωή του gangster είναι δύσκολη αλλά τι να κάνεις;», «ζήσε για το σήμερα» κτλ. Για μένα το Black Lagoon είναι ένα anime που μου χάρισε μπόλικη δράση και μ’ έκανε να περάσω ευχάριστα βλέποντας το.

DOMOARIGATOU Mr. Arexu and Christus!!!

Τα 2 αδερφάκια μου έκαναν τις wireless μαγείες τους για να έχει ο ototou όλες τις ανέσεις ενός business executive!

RESPECT!!!!

Friday, 8 June 2007

Gungrave (ガングレイヴ)

Πριν 3 εβδομάδες ολοκλήρωσα το Gungrave και πριν ξεκινήσω το review θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συντελεστές της ομάδας του Gungrave Project της animeclipse για την πάρα πολύ καλή και ολοκληρωμένη δουλειά πάνω στο συγκεκριμένο anime. Tο Gungrave είναι μια σειρά action, drama 26 επεισοδίων του έτους 2003 και το studio παραγωγής είναι Madhouse.


Ο Brandon Heat και ο Harry McDowell, οι πρωταγωνιστές της σειράς, είναι δύο νεαροί φίλοι που βγάζουν τα ως προς το ζην με μικροκλοπές και διάφορες καμπίνες. Σε αυτές τις δουλειές έχουν και τη βοήθεια 3 φίλων τους οι οποίοι και δολοφονούνται σε μια διαμάχη συμμοριών. Το γεγονός αυτό κάνει τον Brandon και τον Harry να γίνουν μέλη της μαφιόζικης οργάνωσης, της Millenion, της οποίας αρχηγός είναι ο Big Daddy. O Brandon γίνεται εκτελεστής της οργάνωσης ενώ ο Harry, άτομο πολύ φιλόδοξο, προσπαθεί να αναρριχηθεί στην ιεραρχία.

Ο Brandon είναι ερωτευμένος με την Maria, μια κοπέλα από την γειτονιά του, η οποία μένει με τον θείο της ο οποίος αν και αρχικά θεωρεί τον Brandon αλήτη, του ζητάει σαν τελευταία του επιθυμία να την προστατέψει. Μετά τον θάνατο του θείου της Maria, o Big Daddy, παίρνει στην έπαυλή του τη Maria για να την προστατέψει.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό της σειράς παίρνουν τη θέση τους η προδοσία, η φιλία, ο αγνός έρωτας, η συγκίνηση. Αν και σε ορισμένα σημεία η πλοκή φαίνεται αργή, ωστόσο αυτό ίσως είναι απαραίτητο για να αναπτυχθούν τα στοιχεία του χαρακτήρα όχι μόνο των πρωταγωνιστών αλλά και των περιφερειακών ρόλων. Είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους τίτλους όχι μόνο σε ανάπτυξη χαρακτήρων αλλά και σαν σύνολο. Για μια ακόμη φορά συγχαρητήρια στην Gungrave team της animeclipse για την επιλογή του τίτλου και για την κορυφαία δουλειά.
Επιπλέον πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο blog του φίλου cougar που είναι και μέλος της Gungrave team.
P.S.1. Κατά τη διάρκεια της σειρά είναι ολοφάνερες οι επιρροές κάποιων χαρακτήρων από τις ταινίες The Crow και The Godfather III.
P.S.2. Στα αξιοσημείωτα για μένα είναι και η επιλογή των ονομάτων των χαρακτήρων δεδομένου ότι στα γιαπωνέζικα δεν υπάρχει το γράμμα «λ». Για παράδειγμα Balladbird Lee….Baradobirdo Ri. (χι χι)

Friday, 25 May 2007

Ichigo 100% (いちご100%)



Ένα school life, ecchi, comedy anime 13 επεισοδίων του 2005 από το studio παραγωγής Madhouse.



Τα πράγματα εδώ είναι το ακριβώς αντίθετο του School Rumble. Δηλαδή ενώ στο School Rumble ο ένας ήθελε κάποιον αλλά αυτός ήθελε κάποιον άλλον εδώ έχουμε τον πρωταγωνιστή Junpei Manaka να είναι το «αντικείμενο του πόθου» όλων των κοριτσιών αλλά αυτός να είναι σε δίλημμα και να μην μπορεί να επιλέξει. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο….Ατελείωτο γέλιο!

Φυσικά από ένα τέτοιο τίτλο δεν μπορεί κάποιος να έχει μεγάλες απαιτήσεις απλά να γελάσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Εγώ προσωπικά δεν χορταίνω αυτού του είδους τις σειρές και κύριος λόγος είναι οι hentai perverted ήρωες και στην συγκεκριμένη σειρά προσωποποιείται από τον Rikiya Komiyama, του οποίου τρέχουν τα σάλια και ματώνει η μύτη του κάθε φορά που βλέπει μια όμορφη κοπέλα. Ecchi for life!

Wednesday, 23 May 2007

Noein (ノエイン もうひとりの君へ)

To Noein είναι ένα sci-fi anime του 2006 και αποτελείται από 24 επεισόδια. Το studio παραγωγής είναι το Satelight. Ξεκίνησα να το βλέπω από την δικιά μας animeclipse αλλά δυστυχώς σταμάτησε στο επεισόδιο 4 και το υπόλοιπο το είδα από τους Shinsen-Subs.
Η σειρά εκτυλίσσεται σε 3 χρονικές περιόδους: τη Hakodate (παρόν), τη La’cryma (το μέλλον σε 15 χρόνια) και τη Shangri’la (ένα μακρινό και υπερφυσικό μέλλον). Η ηρωίδα, Haruka, ένα κορίτσι το οποίο έχει μια μεγάλη δύναμη, το Dragon Torque, γίνεται το αντικείμενο του κυνηγητού μέσα σε διάφορους χωροχρόνους (timespaces). O λόγος που είναι τόσο επιθυμητή είναι λόγω της δύναμης της. Από τη μία είναι οι Dragon Knights, μια ομάδα απεσταλμένων από τη Lacryma που ταξιδεύουν στο χωρόχρονο και έχουν ως σκοπό να πάρουν το Dragon Torque για να προστατέψουν το χωρόχρονο τους από την εισβολή της Shangrila, και από την άλλη ο Noein, από τη Shangrila που θέλει το Dragon Torque για να μετατρέψει το σύνολο των χωροχρόνων σε ένα αφού διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι δεν εκτιμούν την αξία της ζωής και παντού υπάρχει θάνατος, πόνος και δυστυχία.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό υπάρχουν και οι φίλοι της Haruka που προσπαθούν να την βοηθήσουν όσο μπορούν με τις «ανθρώπινες» δυνάμεις τους. Κυρίως δίνεται έμφαση στον Yuu ο οποίος έρχεται σε επαφή με τον εαυτό του από την Lacryma, τον Karasu, αναλαμβάνει να την προστατέψει για πάντα.

Το Noein μπορώ σίγουρα να το συγκαταλέξω σε ένα από τα καλύτερα sci-fi anime και πιο πολύ λόγω του πρωτότυπου σεναρίου του. Η ανάπτυξη των χαρακτήρων ίσως και να μην ήταν η καλύτερη δυνατή γιατί το βάρος δόθηκε στην ανάπτυξη του κεντρικού concept. Βέβαια αυτό δεν είναι απαραίτητα προς το κακό αφού το Noein δεν έχει και την πιο απλή υπόθεση που θα βρει κανείς σε anime. Επίσης και σαν ποιότητα σχεδίου το Noein είναι εκπληκτικό και εδώ αδικείται γιατί αν μπορούσαμε να το δούμε σε HD τότε θα ήταν ακόμη καλύτερο. Ένα anime αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα που όμως δεν είχε την αρκετή απήχηση παρά μόνο σε λάτρεις του sci-fi είδους.

Tuesday, 22 May 2007

5 all time songs

Kατόπιν πρόσκλησης και μετα από πολλή περισυλλογή κατάφερα να διαλεξω τα 5 κομμάτια που θα έλεγα ότι με αντιπροσωπεύουν. Η σειρά είναι τυχαία. Έβαλα και τα link για τα video clip στο youtube για όποιον θέλει να τα δει και να θυμηθεί ωραίες εποχές που η μουσική είχε προσωπικότητα...





2. Metallica - Nothing Else Matters





3. Radiohead - No Surprises



4. Pulp - Common People



5. Alphaville - Forever Young

Monday, 14 May 2007

jmusic.gr

Πρόσφατα έγινα μέλος της ελληνικής jmusic κοινότητας και για αυτό το λόγο προσέθεσα ένα μόνιμο link στη sidebar. Όποιος θέλει μπορεί να μπει στο forum και να μιλήσει για όλα τα είδη της jmusic και να ενημερωθεί για τα νέα του χώρου και για διάφορα events.

Ταμείο 2006-07

Χθες τελείωσε η πρώτη χρονιά της Super League και θα θελα να κάνω ένα μινι απολογισμό της χρονιάς ξεκινώντας από την ομάδα μου τον ΠΑΟΚ.
Η χρονιά φέτος ήταν μια από τις χειρότερες των τελευταίων και ήταν αποτέλεσμα των πολλών ετών κακοδιαχείρισης, ακυβερνησίας και διοικητικής ανυπαρξίας και ανυποληψίας όλων των τελευταίων διοικήσεων της ομάδας μου. Στην τελευταία αγωνιστική ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον ΟΦΗ αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να βγει στο κύπελλο UEFA της επόμενης χρονιάς καθώς η AEK άνοιγε τα μπουτάκια της στη Ν. Σμύρνη. Φυσικά και στο UEFA να βγαίναμε παικτικά το πιο πιθανό ήταν να μην πηγαίναμε λόγω χρεών. Τώρα ο ΠΑΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα θερμό καλοκαίρι εν αναμονεί της ρύθμισης των χρεών και της έλευσης μεγαλοεπενδυτή.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Ο ΗΡΑΚΛΗΣ κατάφερε να σωθεί την τελευταία αγωνιστική στα Πηγάδια της Ξάνθης και να γιορτάσει του χρόνου τα 100 χρόνια ζωής του στην Α’ Εθνική. Χάρηκα πάρα πολύ που σώθηκε ο ΗΡΑΚΛΗΣ και θα έλεγα στους φίλους μου τους Ηρακληδείς να προσέχουν την ομάδα τους να μην ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Μια χρονιά που ξεκίνησε με UEFA και κατέληξε να είναι εφιάλτης. Η προτροπή μου θα ήταν να μην εφησυχαστούν γιατί πρέπει να δώσουν λύση στο διοικητικό πρόβλημα που τους ταλανίζει εδώ και κάποια χρόνια.
ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
Ο ΑΠΟΛΛΩΝ μια ομάδα ιστορική, η ομάδα των Ποντίων, ένα πολύ αγαπητό Σωματείο, φαίνεται να εδραιώνει την θέση του στην Α’ Εθνική και νομίζω ότι οι Απολλωνιστές πρέπει σιγά σιγά να θέτουν πιο υψηλούς στόχους από την παραμονή στην κατηγορία.
ΑΡΗΣ
Ο ΑΡΗΣ φέτος προερχόμενος από την Β’ Εθνική, για δεύτερη φορά σε 7 χρόνια, κατάφερε να παίξει πολύ καλή μπάλα και να βγει πανάξια 4ος και στο κύπελλο UEFA.
Και πάμε τώρα στους Αθηναίους….
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ φέτος πήρε το 10ο πρωτάθλημα στα τελευταία 11 χρόνια. Ένα πρωτάθλημα που το πήρε χωρίς να το καταλάβει με τον αέρα των προηγούμενων ετών και με την φανέλα του που είναι πιο βαριά από όλων των άλλων. Τις τελευταίες μέρες εξελίχθηκε ένα θρίλερ με τον Ριβάλντο και εδώ θα ήθελα να πω ότι δεν μπορούν να φέρονται έτσι σε ένα παίχτη τέτοιου βεληνεκούς. Ο «θείος» εξήγγειλε πάλι ανανέωση αλλά νομίζω πια ότι ούτε το πιο φυτό γαύρος δεν μπορεί να το πιστέψει αυτό.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ
Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ σε μια χρονιά που θα θέλουν γρήγορα να ξεχάσουν βγήκε 3ος και έχασε και το Κύπελλο από τη Λάρισα. Φέτος έπαιξε πολύ μέτριο ποδόσφαιρο και μόνο κατά διαστήματα ήταν καλός. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ΠΑΟ κέρδισε όλα τα ντέρμπυ εκτός από ένα με την ΑΕΚ αλλά παρόλα αυτά έκανε πάρα πολλές γκέλες και βγήκε τρίτος. Επίσης θέλω να τονίσω ότι στην τελευταία αγωνιστική ο ΠΑΟ απέδειξε ότι είναι πραγματικά μεγάλη ομάδα. Σ’ ένα παιχνίδι αδιάφορο για αυτόν και χωρίς τον κόσμο του στη Λειβαδιά έκανε το καθήκον του και έφερε Χ με την Κέρκυρα που έπαιζε την παραμονή της.
ΑΕΚ
Το αεκάκι βγήκε στο Champions League και ο μεγάλος λεβεντόβλαχος εξυγιαντής του Ελληνικού Πρωταθλήματος, Ντέμης Νικολαϊδης έκατσε και τρυπήθηκε από τον κ. Μπέο ξεχνώντας όλα όσα ευαγγελιζόταν στην αρχή της χρονιάς περί νέας εποχής στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο.
Όλα αλλάζουν και όλα πάντα μένουν ίδια….

Tuesday, 8 May 2007

Πρώτες Εντυπώσεις

Αφού παρακολούθησα 3-4 επεισόδια, είπα να γράψω τις πρώτες μου εντυπώσεις από τα καινούρια anime που παρακολουθώ αυτήν τη περίοδο. Ξεκινάω με αυτά που μου άρεσαν περισσότερο…

Darker than Black

Ένα περίεργο πεδίο εμφανίζεται στο Τόκυο και μετατρέπει ανθρώπους σε δολοφόνους και ο τρόπος που σκοτώνουν θυμίζει Elfen Lied. Το σενάριο αρχικά μπορώ να πω ότι είναι λίγο δυσνόητο. Όμως η πλοκή μπορούμε να πούμε ότι έχει μια καλή ροή και στα θετικά συγκαταλέγεται και το σχέδιο. Το Darker than Black δεν συναρπάζει με την πρώτη ματιά αλλά είμαι σίγουρος ότι τελικά θα είναι ένας από τους καλύτερους φετινούς τίτλους.

Bokurano

Κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών μια παρέα περίπου 15 παιδιών καθώς παίζουν στην παραλία, βρίσκουν το καταφύγιο ενός “παρανοϊκού” επιστήμονα ο οποίος τους καλεί να συμμετέχουν σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι που έχει φτιάξει και τους ζητάει να το δοκιμάσουν γιατί είναι ακόμα σε beta φάση. Από τη στιγμή όμως που θα δηλώσουν συμμετοχή δεν μπορούν να βγουν από αυτό. Το παιχνίδι ζητάει από τους παίκτες να χειριστούν κάποια ρομπότ και να παλέψουν εναντίον κάποιων άλλων ρομπότ ούτως ώστε να σώσουν τον κόσμο.

Είμαι σίγουρος ότι το Bokurano θα έχει μεγάλη απήχηση γιατί προέρχεται από πολύ γνωστό manga. Αλλά εκτός αυτού και το anime το ίδιο δείχνει καλά στοιχεία και σίγουρα θα είναι και αυτό μέσα στα καλύτερα της χρονιάς.

Claymore

Μια περιπλανώμενη Claymore, μισή άνθρωπος μισή Yoma, πηγαίνει από πόλη σε πόλη με αποστολή να σκοτώσει τέρατα Yoma γιατί αυτή είναι η δουλειά της. Στην πορεία παίρνει και ένα παιδί υπό την προστασία της. Εν συντομία λίγο πολύ αυτή ήταν η κεντρική ιδέα μέχρις στιγμής. Σίγουρα δεν είναι κάτι το τρομερό αλλά είναι ένα anime που βλέπεται πολύ ευχάριστα. Μια σημείωση που έχω να κάνω είναι ότι το σχέδιο θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερο όπως και το animation σε κάποια σημεία.


El Cazador de la Bruja


Μια κοπέλα bounty hunter (πολύ “πρωτότυπο”) καλείται να προστατέψει ένα μικρό κορίτσι που έχει υπερφυσικές δυνάμεις που τις απέκτησε απ’ ότι φαίνεται μετά από μια σειρά πειραμάτων. Σεναριακά δεν είναι διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά και αυτό βλέπεται άνετα. Στα αξιοσημείωτα θα έβαζα την μουσική επένδυση.


Seirei no Moribito
Και εδώ λίγο πολύ το ίδιο μοτίβο σε άλλη εποχή βέβαια. Στην μεσαιωνική Ιαπωνία ένα από τα παιδιά του αυτοκράτορα διακατέχεται από κάποιο, “δαιμονικό” όπως εικάζουν πνεύμα, και γι’ αυτό δόθηκε διαταγή να δολοφονηθεί. Όμως η μητέρα του επειδή δεν μπορούσε να το αντέξει ζήτησε από μια κοπέλα σωματοφύλακα να το πάρει μαζί της και να το προστατέψει. Γενικά είναι καλό αλλά μερικές φορές έχει μακρόσυρτους διάλογους που κουράζουν. Αν αυτό συνεχιστεί και στα υπόλοιπα επεισόδια τότε μάλλον θα το σταματήσω.

Sunday, 6 May 2007

Brain Reconstruction #2

Αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν καλύτερα και η πτήση διήρκησε πάνω από 1 ώρα αφού εκτός από τα παρακάτω anime είδα και το Mind Game. Αλλά αυτό του αξίζει μια ξεχωριστή στήλη και θα το περιγράψω μια άλλη φορά.

Kigeki (Comedy)

Τα ωραία πράγματα κρατάνε λίγο. Ένα 11λεπτο anime που καταφέρνει να σε καθηλώσει με το σκοτεινό σχέδιο και με την ωραία και απλή ιστορία του. Δεν θα πω τίποτα άλλο γιατί μερικές φορές οι λέξεις δεν αρκούν για να περιγράψεις κάτι πολύ ωραίο και εν προκειμένω το Kigeki σίγουρα θα το αδικηθεί από τις λέξεις.


End Of The World

Μια κοπέλα γνωρίζει μια άλλη σε μια συναυλία και την καλεί σπίτι της. Η φίλη της όμως είναι αποφασισμένη να καταστρέψει το κακό του ενός παράλληλου σύμπαντος. Τελικά δεν την αφήνει μόνη της και την βοηθάει στον πόλεμο αυτό. Είναι όμως πια αργά…? Είναι όλα ένα όνειρο…?


Tobira o Akete

Τα όνειρα ενός μικρού κοριτσιού που είναι εθισμένο στο LSD.










ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

 


Γονείς προσέχετε τα παιδιά σας και μην τα αφήνετε να εθίζονται σε ψυχοτροπικές ουσίες.

Gunslinger Girl (ガンスリンガー・ガール)

Προχθές μετά από πολύ κόπο τελείωσα το Gunslinger Girl. Και το λέω αυτό παρόλο που πρόκειται για μια σειρά 13 επεισοδίων. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 
Μια άκρως μυστική οργάνωση της Ιταλίας η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της αντικατασκοπίας και στην καταπολέμησης της τρομοκρατίας, αλλά εμφανίζεται ως οργάνωση Κοινωνικής Πρόνοιας, παίρνει μικρά κοριτσάκια το οποία είχαν τραυματιστεί σοβαρά και τους τοποθετεί τεχνητά μέλη. Ο λόγος είναι για να τα εκπαιδεύσουν και να τα χρησιμοποιήσουν σε επικίνδυνες αποστολές. Για το κάθε κορίτσι είναι υπεύθυνος ένας Handler. Αυτός πρέπει να το εκπαιδεύσει στα όπλα και να το καθοδηγεί στις διάφορες αποστολές.

Η σειρά ασχολείται κυρίως με τις σχέσεις των κοριτσιών με τους Handler τους και λιγότερο με τις αποστολές. Παρόλα αυτά οι χαρακτήρες φαίνονταν μονοδιάστατοι, προβλέψιμοι και αρκετά “κρύοι”. Δεν μου άρεσε καθόλου και ο μόνος λόγος που το έβλεπα ήταν γιατί όλο έλεγα μέσα μου “…δεν μπορεί θα γίνει καλύτερο!”. Αν ήταν σειρά 26 επεισοδίων τότε σίγουρα θα την είχα αφήσει. Αν πάλι θέλει κάποιος να πάρει μια ιδέα τότε θα του έλεγα να δει τα τελευταία 3 επεισόδια.

Sunday, 29 April 2007

Jarvis Cocker - Not So Common People

PULP.Different Class. O αγαπημένος μου δίσκος. Το πρώτο major hit album ενός συγκροτηματος που δεν γνώρισε μεγάλη επιτυχία έξω από τη Μεγάλη Βρετανία και που βρισκόταν στη σκιά των Oasis και των blur. Όλα τα τραγούδια αυτού του δίσκου είναι μοναδικά αλλά αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το Common People το οποίο και σημάδεψε την brit pop σκηνή. Μπορεί ο Jarvis Cocker, ο δημιουργός, μουσικός, στιχουργός, lead vocals των PULP, να μην είναι κάποια μουσική διάνοια αλλά δημιουργικότητά του, η αυθεντικότητά του και το πάθος του να κηνυγησει το όνειρο του, του χάρισαν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου...
Πρόσφατα βρήκα ένα ντοκυμαντέρ για την ιστορία του Common People το οποίο βέβαια κρατάει 1 ώρα αλλά νομίζω ότι αξίζει να το δει κάποιος που θέλει να πάρει το feeling της εποχής εκείνης.
Παρακάτω είναι κάποια links από το youtube με video clips των PULP. In the middle of the night...it feels alright but then tomorrow morning oooh oooh then you come down...

Common People

Disco 2000

Mis-Shapes

Sorted for E's & Wizz

Saturday, 28 April 2007

School Rumble (スクールランブル)



Μια σειρά 26 επεισοδίων school-life, comedy anime όπου ένας θέλει τον άλλον και κανένας δεν μπορεί να ομολογήσει την αγάπη του! Μια κωμική σειρά κλασσική στο είδος της. Aξίζει να το δει κανείς αν θέλει να περάσει ευχάριστα την ώρα του χωρίς να το πολυκουράσει.



Ξέρω ότι πολλοί την βρίσκουν αυτή τη σειρά χαζή και δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί τους, εν μέρει, λόγω της πρωταγωνίστριας, Tsukamoto Tenma, η οποία είναι ένα 16χρονο βλαμμένο που έχει ερωτευτεί ένα UFO, με την κυριολεκτική και μεταφορική έννοια της λέξης, τον Karasuma Oji. Αλλά όταν έχει χαρακτήρες σαν τον Harima Kenji, ένα 16χρονο delinquent που πάει σχολείο μόνο και μόνο για να βλέπει την Tsukamoto και να μπλέκει σε “φλωριές”, τότε δεν μπορώ παρά να την παρακολουθήσω μέχρι το τέλος της. Βασικά αν εξαιρέσει κανείς την πρωταγωνίστρια και το UFO, όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι κορυφαίοι.

 Harima Kenji for life!